theatro h

Mέσα από τον διαχρονικό μύθο του σπηλαίου, που περιγράφει ο αρχαίος μεγάλος φιλόσοφος Πλάτων, μπορούμε να κατανοήσουμε πως η ίδια η φύση του ανθρώπου κρατάει καθηλωμένο τον άνθρωπο μέσα στην ψευδαίσθηση αυτού του κόσμου και πως επιδρούν επάνω του η αγνωσία και η απαιδευσία από την μία μεριά και η γνώση και η παιδεία από την άλλη. Επίσης, το σπήλαιο του Πλάτωνα συμβολίζει την περιπέτεια της ψυχής που βρίσκεται βυθισμένη στο σκοτάδι της αγνωσίας και τη δύσκολη, όπως και επώδυνη πολλές φορές, πορεία της στο φως της επίγνωσης.

Η ασθένεια στην πραγματικότητα είναι ένα μήνυμα που έρχεται από τον εσώτερο εαυτό μας και μας φέρνει την πληροφορία ότι κάτι κάνουμε λάθος και ότι πρέπει επειγόντως να αλλάξουμε τις σκέψεις μας και συνειδητά να επιλέξουμε να είμαστε με το μέρος της ζωής και όχι με το μέρος της φθοράς και της απώλειας.


Αν υποφέρουμε σωματικά και το σώμα μας ασθενεί, αυτό σημαίνει ότι βρισκόμαστε σε ψυχική ανισορροπία και μας υποδεικνύει ότι υπάρχει κάτι στη συνειδητότητά μας που πρέπει να το ψάξουμε, να το αναγνωρίσουμε και να το αλλάξουμε. Δηλαδή πρέπει να κατανοήσουμε ότι οι ασθένειες είναι αντανακλάσεις των εσωτερικών μας σκέψεων και συναισθημάτων. Με άλλα λόγια, το σώμα μας συνεχώς μας μιλά και εκφράζει την εσωτερική μας κατάσταση, δηλαδή είναι ο καθρέφτης των σκέψεων, των συναισθημάτων και των πεποιθήσεών μας και μας στέλνει συνεχώς μηνύματα για την απώτερη ισορροπία μας. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι ο πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης δεν εντόπιζε τη νόσο στα όργανα, αλλά θεωρούσε ότι η αρρώστια αποτελεί μια ενιαία ψυχοσωματική οντότητα και ότι ξεκινάει πρώτα από την ψυχή.

H Αμερικανίδα γιατρός Dr. Lissa Rankin εγκατέλειψε τη βασική άσκηση του επαγγέλματός της και τώρα εργάζεται ως συγγραφέας, δίνοντας διαλέξεις και κηρύττοντας για την δύναμη που διαθέτουν οι άνθρωποι για αυτοίαση και για την επίληση των προβλήματων υγείας μας με αυτήν. Στο βιβλίο της η Dr. Rankin ενθαρρύνει τους αναγνώστες της να βελτιώσουν την υγεία τους όχι μόνο με τη λήψη φαρμάκων αλλά και με την αντιμετώπιση των ψυχολογικών παραγόντων και του τρόπου ζωής που προκαλούν τις ασθένειες. Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα σχετικό απόσπασμα:


«Για πολλά χρόνια ως γιατρός λειτουργούσα πάνω σε εσφαλμένες θέσεις. Πέρασα 12 χρόνια εκπαίδευσης για να γίνω γιατρός, έτσι ώστε να γνωρίζω περισσότερα για τα σώματα των ασθενών μου απ’ ότι οι ίδιοι. Οι γιατροί είναι οι ειδικοί όσον αφορά στη λειτουργία σώματος, έτσι δεν είναι; Είχα εκπαιδευτεί με την αρχή ότι οι ασθενείς έρχονται σε μας τους γιατρούς επειδή κάτι «έχει χαλάσει στο σώμα τους» και υποτίθεται, ότι εμείς γνωρίζουμε πώς να τους το «διορθώσουμε». Μεγαλώνοντας με έναν πατέρα γιατρό, νόμιζα ότι μόνο οι γιατροί μπορούν να θεραπεύουν τους αρρώστους. Δεν πίστευα φυσικά ότι θα μπορούσαν να θεραπεύσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Ως φοιτήτρια της ιατρικής και αργότερα ως ειδικευόμενη, πίστευα ότι ήταν δική μου ευθύνη να διαγνώσω τι ήταν λάθος στο σώμα ενός ατόμου και να συστήσω την κατάλληλη θεραπεία. Αν ο ασθενής θεραπευόταν, τα είχα καταφέρει. Αν δεν θεραπευόταν, κατηγορούσα τον εαυτό μου.

Η κατανόηση του εαυτού μας περνάει μέσα από την κατανόηση του χρόνου, όπως προσδιορίζεται από τις νεότερες επιστήμες.

Το τι είναι ο χρόνος είναι ένα ερώτημα που απασχόλησε τον άνθρωπο από αρχαιοτάτων χρόνων και οι μυθολογίες, καθώς και οι δοξασίες των διαφόρων λαών ανά την υφήλιο το δείχνουν καθαρά. Εμείς οι άνθρωποι για μερικά πράγματα, όσον αφορά τον χρόνο, είμαστε απόλυτα βέβαιοι, όπως για τη μη αντιστρεψιμότητα των γεγονότων, που αποτελεί αυτό που λέμε το βέλος του χρόνου και σημαίνει ότι ο χρόνος για εμάς έχει μόνο μία κατεύθυνση από το παρελθόν προς το παρόν και εν συνεχεία προς το μέλλον. Και αυτό, όμως, όπως και όλες οι άλλες εκδηλώσεις αυτού του κόσμου, αποτελεί μία φαινομενική αντίληψη δική μας και όχι μία ιδιότητα του χρόνου του ίδιου. Στην εποχή μας έγιναν τεράστιες πρόοδοι στις επιστήμες, που επέτρεψαν να αναθεωρήσουμε πολλές από τις βασικές έννοιες που αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα. 

Κάθε χρόνο κατά τον εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου, η μνήμη μας ανάγεται σε όλα εκείνα τα γεγονότα που σημάδεψαν τη σύγχρονη πολιτική ζωή τόπου. Η λεγόμενη «γενιά του Πολυτεχνείου», η πρωτοπόρος νεολαία της εποχής εκείνης, έχει υμνηθεί για την συνεισφορά της στους δημοκρατικούς αγώνες, συχνά, ωστόσο, κατηγορείται για τον δρόμο που επέλεξε να πορευθεί στην περίοδο της μεταπολίτευσης.

Ποια ήταν, όμως, πραγματικά η «γενιά του Πολυτεχνείου» και ποια η συμβολή της στην μεταπολίτευση;

Ήδη κατά το 1973, το σημαδιακό έτος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, καταγράφει μια κοινωνία ανήσυχη από την οικονομική κρίση, αλλά γρήγορα εξελισσόμενη, με βηματισμό παράλληλο προς τον ευρωπαϊκό, με τάση για έξοδο από την πολύχρονη καθυστέρηση και εκσυγχρονισμό των κοινωνικών ηθών και κοινωνικών συμβατοτήτων προς την κατεύθυνση της ατομικής και κοινωνικής απελευθέρωσης. Η δημιουργική αυτή τάση ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τον ακραίο συντηρητισμό της δικτατορίας των συνταγματαρχών, που επιχειρούσε να αναβιώσει αποστεωμένες και αναχρονιστικές αντιλήψεις για τον τρόπο λειτουργίας της ελληνικής κοινωνίας. Η οικονομική κρίση, που ξέσπασε την περίοδο αυτή διέλυσε και τις τελευταίες αυταπάτες, αφού είχε αποδομήσει το βασικό όπλο της χούντας, το λεγόμενο «οικονομικό θαύμα». Η αρχική παθητική στάση και ενδοτική ανοχή των συντηρητικών στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και η συγκεκαλυμμένη δυσφορία έδωσαν σταδιακά τη θέση τους στην πλήρη πολιτική και ιδεολογική αντίθεση στο καθεστώς της δικτατορίας.

theatro

 

3

Η εξέλιξη της τέχνης

Η συγγραφή, η υποκριτική και η σκηνοθεσία κάτω από το πρίσμα της βιωματικής εμπειρίας, συντελούν σε αυτό το σκοπό.

1

Η μεταφυσική του θεάτρου

Το μυστήριο του θανάτου και της ζωής. Αυτό το μυστήριο γινόταν ως ένα βαθμό φανερό μέσα από ιεροτελεστικά δρώμενα, όπου ήταν και οι πρώτοι στενοί συγγενείς του θεάτρου.
2

Εμψύχωση βιωματικών ομάδων

Εμψυχωτής είναι κάποιος που εμψυχώνει οποιονδήποτε άνθρωπο ή ομάδα για να δράσει με περισσότερη επιτυχία σε κάτι, που δίνει θάρρος, ελπίδα και συμπόνια που παρακινεί και κατανοεί.
4

Άρθρα που έχουν δημοσιευθεί

Ετυμολογικά η λέξη ποίηση (όπως γνωρίζεται) προέρχεται από το ρήμα «ποιέω-ποιώ». Το «ποιώ» είναι η διπλή αδελφή όψη του ρήματος «πρήσσω- πράσσω- πράττω»..

Επικοινωνία

 

6945768633
vasflo100@yahoo.gr