Αρχέγονος Κήπος

Όλοι μοιραζόμαστε αυτή την (κοσμική) εμπειρία που ονομάζεται Ζωή. Ο καθένας μας την ανακαλύπτει με τον δικό του προσωπικό τρόπο. Τα ποιήματα που υπάρχουν εδώ φαίνονται Αυτοαναφορικά σε πρώτο πρόσωπο. Όμως, το πρώτο πρόσωπο τί πρόσωπο είναι στην ποίηση;

 Είναι το δεύτερο και το τρίτο πρόσωπο. Είναι το α-πρόσωπο μιας κοινής εμπειρίας. Είναι πάντα τα πρόσωπα των άλλων μέσα από τα οποία προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε το δικό μας.

Γι’αυτό η Αυτοαναφορά διακατέχεται από μια εξερεύνηση του Ανθρώπου κι όχι από μια εγωιστική ναρκισσιστική στάση ενός ανθρώπου. Είναι η ήττα και ο θρίαμβος όλων μας σε μια προσπάθεια ενσυνείδησης και κοσμικής νοημοσύνης. Εκεί όπου η εμπειρία αποτελεί κοινό γνώρισμα του ανθρωπίνου όντος.

Κάθε ποίημα έχει τις ρίζες του σ’αυτή την αρχέγονη διάσταση του κόσμου. Στον κήπο της Υπερβατικής Συνείδησης. Ο κήπος αυτός δεν έχει καμία σχέση με τον ηδονικό κήπο των Εσπερίδων με τον ενοχικό κήπο της Χριστιανικής Εδέμ, και με τον ρομαντικό κήπο της Χαμένης μας Αθωότητας.

Ο Αρχέγονος Κήπος της Υπερβατικής Συνείδησης είναι ο κήπος όλων των ολοκληρώσεων πριν αυτές ξαναγεννήσουν το «ανολοκλήρωτο». Εκεί όπου ταυτόχρονα είμαστε κηπουροί και δέντρα… Θεοί και Άνθρωποι… Φωτολούλουδα και κοσμική σκόνη... Τα πάντα και τίποτα…

Πρόκειται για το νέο μου βιβλίο από τις εκδόσεις ΤΑΔΕ ΕΦΗ του Μανώλη Τσάμη. Να ευχαριστήσω θερμα το καλό μου φίλο Ηλία Μέλιο, ποιητή και εκδότη για την αμέριστη βοήθειά του και την χρόνια συνεργασία μας.

Τα πρώτα μου βιβλία τα εξεδωσα στον εκδοτικό οίκο του Ηλία, στις άλλες ποτέ θρυλικές «Δυτικές Ινδίες» . 

Επίσης το φίλο γραφίστα Γρηγόρη Αποστολίδη . Οι δυο τους συνέβαλλαν πολυπλεύρως , αποτελεσματικά και …τυπογραφικά για να ολοκληρωθεί η παρούσα έκδοση.

Να ευχαριστήσω επίσης τους Καλαματιανούς ζωγράφους

για τους πίνακες και τα σχέδια:

Παναγιώτη Τεμπελόπουλο, Βασίλη Καριζώνη, Γιώργο Σταθουλόπουλο.




"Αρχέγονος Κήπος"

(Κοσμικές Αυτοαναφορές

και τα φωτολούλουδα του Ανεκπλήρωτου)

Περιλαμβάνει 160 ποιήματα και 22 πεζά σε 12 θεματικές ενότητες

1. Παλαιοί έρωτες και παντοτινές αγάπες

2. Νομοθετήματα συζυγικών βίων

3. Οι παραλίγο ευτυχίες

4. Απλά... το παιχνίδι της ζωής

5. Βασικές ματαιότητες,

6. Δεκαέξι Οιδίποδες και μία Ευριδίκη

7. Ο δικός μου Θεός γελάει

8. Η πολιτική των φωτονίων.

9. Οι δρόμοι της Γης

10. Ο θάνατος αυτό το μυστήριο

11. Παράλληλοι κόσμοι από το νέκταρ των άστρων

12. Προγονικές οφειλές



ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

• Ονειροπόλα του κουταλιού (1997)

• Οι μνήμες των Κενταύρων (2002)

• Ο Φωτεινός Χρόνος που προϋπήρχε (2004)

• Το ξωτικό της γραφής (2007) (δοκίμιο)

• Ο άνθρωπος που έρχεται από μέσα (2008)

• Ο καλός ποιητής (2011)

• Μετενσαρκώσεις ερώτων (2013)

• Αυτοσχέδιος Μηχανισμός Ευτυχίας (μυθιστόρημα, 2017)

(2018 Β΄ έκδοση) (2021 Γ΄ έκδοση)

Δεν θέλω να πεθάνω -τι θα συμβεί αν δεν πεθάνουμε ποτέ

(Νουβέλα 2022)




ΘΕΑΤΡΙΚΑ

Δεκατέσσερα (14) θεατρικά έργα, έντεκα από τα οποία περιλαμβάνονται στον τόμο με τίτλο

«Από τον Οδυσσέα στον Τσάπλιν» (Εκδόσεις Όταν).

1. Τσιπς – Μια νύχτα στο νεκροταφείο (μαύρη κωμωδία)

2. Πηνελόπης Οδύσσεια – Διακοπές στην Τροία (σατυρικό δράμα)

3. Ο χρόνος του Σκύλου (ψυχολογικό θρίλερ)

4. Τρία Δευτερόλεπτα (μεταφυσική κωμωδία) μεταφρασμένο στην αγγλική γλώσσα.

5. Ξενοδοχείο ELVIS (κωμωδία παρεξηγήσεων)

6. Λαστιχένιος κόσμος (σουρεαλιστική κωμωδία)

7. Η θηλιά ή τα φιλιά γεννήσανε τον κόσμο (φιλοσοφική σάτιρα)

8. Δεν θέλω να πεθάνω (Homo Death) (υπαρξιακή κωμωδία)

9. Επίπεδο Συνείδησης (Μεταφυσική Κωμωδία μυστηρίου)

10. Ο Θεός κατέβηκε για διακοπές στην Γη (Μεταφυσική Σάτιρα) (Μελλοντικές ευτυχίες -Μονόπρακτα)

11. Η τελευταία συνέντευξη (Υπαρξιακό δράμα)

12. Τυχαίες εκτρώσεις (Υπαρξιακό φαντασιακό δράμα)

13. Η κόρη της Πανδώρας (Υπαρξιακό δράμα)

14. Δεν υπάρχει χρόνος κύριε Τσάπλιν ( Υπαρξιακό μεταφυσικό δράμα)




Συμμετοχή σε ποιητικές ανθολογίες

• Ανθολογία Χάρη Πάτση

• Ανθολογία στην ουκρανική γλώσσα Ελλήνων ποιητών

• Ανθολογία Όταν ακούς ποίηση να βγαίνεις (Εκδόσεις Όταν)

• Ποιητική Ανθολογία της Ένωσης Μεσσήνιων συγγραφέων

• Ποιητική Ανθολογία «Ποιήματα της Κρίσης»

• Ποιητική Ανθολογία «Ποιήματα του Έρωτα»

• Ποιητική ανθολογία « Ποιήματα 10 σύγχρονων Μεσσήνιων συγγραφέων»

Ο Βασίλειος Ρ. Φλώρος γεννήθηκε το 1967 στην Καλαμάτα και έχει καταγωγή από το Παλαιόκαστρο (Ξηροκάσι-Μαρκοχώρι) Μεσσηνίας. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες, θέατρο και θεατρικό παιχνίδι. Είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και εμψυχωτής σε βιωματικές ομάδες.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ρ. ΦΛΩΡΟΣ
«ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΚΗΠΟΣ - ΤΑ ΦΩΤΟΛΟΥΛΟΥΔΑ ΤΟΥ
ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟΥ»

Θα σας πω δυο-τρία πράγματα που συντέθηκαν και γράφτηκαν εξ αφορμής της ποιητικής συλλογής του Βασ. Φλώρου, «ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΚΗΠΟΣ - τα φωτολούλουδα του ανεκπλήρωτου» (εκδ. Τάδε Έφη, 2022), συλλογή που ο ίδιος ως «ποιητικές ιστορίες» τη χαρακτηρίζει. Μακάρι η σημερινή ημέρα, η 14η Φεβρουαρίου, όπου βρισκόμαστε στον φιλόξενο χώρο της Π.Ε.Λ., η αφιερωμένη στους έρωτες και τις αγάπες, να ήταν η κάθε μέρα στους χωροχρόνους της ζωής μας! Να μην ήταν μια μοναχά φορά το έτος, κάθε φορά προσφορά στην “υπερτάτη και ιερή” εμπορευματοπαραγωγή και αντίστοιχη κατανάλωση. Να είναι όλες τις μέρες του χρόνου! Κι αυτό γιατί, για τους περισσότερους εξ ημών, μέσα στη διαρκή καθημερινή τρέλλα, «στον Άγιο Ρημαγδό της Υλικής Πραγματικότητας» (σ. 163) όπως μας υπενθυμίζει ο Β.Φλ., με την ανέχεια να κυριαρχεί στην επιβίωση, στην υγεία, στην πρόνοια και την παιδεία, στον πολιτισμό (ας δούμε πόσο σκαιά αντιμετωπίζει η Εξουσία τους ηθοποιούς κ.ά. καλλιτέχνες με την υποβάθμιση των τίτλων των σπουδών τους ή τα δημόσια Μουσεία που θέλει, από κοινή περιουσία όλων των πολιτών, να τα μετατρέψει σε νομικά πρόσωπα-επιχειρήσεις), με τον κοντινό πόλεμο και τη βία στην Ουκρανία, όπου δυστυχώς, ο πόλεμος δεν έχει μετεξελιχθεί σε «πόλεμο κατά του πολέμου», κατά των ολιγαρχών και δύο πλευρών, ακόμη, με τον κοντινό σεισμό και τον τραγικό χαμό χιλιάδων συνανθρώπων στη Συρία και την Τουρκία, μέσα σ’ έναν κόσμο, λοιπόν, με τις τεραστίων
διαστάσεων κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, τι να μας κάνει μια μέρα μόνο χαράς και ευτυχίας; Ευτυχώς, που μένει δύναμη αναστατική, των αγωνιζομένων ψυχών και σωμάτων, η ποίηση, η κάθε είδους δημιουργία δηλ., αυτή που κάνει τον άνθρωπο όντως-άνθρωπο, που σπρώχνει τους ανθρώπους να κολυμπούν μέσα σε πολλούς κόσμους γήινους, πάντα και μοναδικούς, για μένα, ή και “άλλους”, για τον φίλοΒ.Φλ. Το ποίημα λειαίνει του βίου τα σκοτάδια, μας προσφέρει ανιδιοτελώς
ολίγη ξαστεριά. «Η ποίηση», γράφει ο Β.Φλ., «σιγά-σιγά έγινε μέσο κατανόησης και εξερεύνησης του εαυτού μου και του κόσμου. Με έμαθε ν’ αγαπώ τα περισσότερα και να ευτυχώ με λιγότερα» (σ. 10). Επίσης, σημειώνει: «Κάθε ποίημα είναι ένα σπίτι προαισθήσεων. [..] Κάθε ποίημα είναι ένας μελλοντικός Θεός που φτιάχνει το δικό του σύμπαν» (σ. 98).
♦
Η ποιητική σύνθεση του Β.Φλ. αποτελείται από 12 ενότητες με συνολικά 172 ποιήματα, στην αρχή, δε, της κάθε ενότητας υπάρχει ένα πεζό κείμενο, ποιητικό πεζό υπό τη μορφή μικρού αφηγήματος ή στοχασμού, ή και δοκιμίου, που εισάγει τον αναγνώστη στη αντίστοιχη ενότητα, και στο τέλος της συλλογής, το 13ο πεζό, ένα εκτεταμένο προσωπικό αφήγημα, «Αντί Επιλόγου» όπως τιτλοφορείται, που «και αυτό ποίηση είναι», όπως επανειλημμένως αναγράφει στο κείμενό του αυτό ο Β.Φλ. Τα κείμενα συνυπάρχουν με 12 πίνακες και σχέδια του Βασίλη Καριζώνη, του Γιώργου Σταθουλόπουλου και του Παναγιώτη Τεμπελόπουλου.
Η συλλογή μοιάζει, εκ πρώτης ανάγνωσης, φαίνεται να είναι αυτοβιογραφική, και ένα είδος απολογισμού, σαν να μην υπάρχει η συνέχεια, σαν να καθηλώνεται σε αυτήν τούτην τη στιγμή ο ποιητής. Είναι όμως, στη δεύτερη ανάγνωσή της, βιογραφία της κάθε μιας και του καθενός μας. Ένας αναστοχασμός για να πάρουμε φόρα για παραπέρα. Δεν σταματά. Δεν κλείνει ολοκληρώνοντας τον βίο, συνεχίζει να στάζει αίμα ο ιδρώτας, αλλά ανοίγει και ανοίγεται σε άλλους και “άλλους” κόσμους, κάτι που συμβαίνει σε κάθε βιβλίο του Β.Φλ., είτε ποιητικό είτε θεατρικό, ή δοκιμιακό ή και πεζό είναι. Η περιδιάβαση σου αφήνει ως συμπύκνωση του λόγου, ως απόφθεγμα, τον λόγο: «Εάν είσαι άνθρωπος, αφηγήσου, γράψε, φτιάξε, άφησε να μένει κάτι πίσω,τώρα, πριν και μετά». Τα ποιήματα από τη μια δείχνουν να είναι σπαράγματα, θραύσματα, αποσπάσματα, κομμάτια, λεπτομέρειες, όπως είναι και οι προσωπικές μας μνήμες, οι σκέψεις, οι πράξεις, τα όνειρα, απ’ την άλλη όμως είναι ξανά και ξανά ολοκληρωμένα μέρη, τμήματα ενός και μόνου δομημένου ποιήματος της κοσμικής συνείδησης του δημιουργού, μέσα από αυτήν και διά εαυτήν.

«Στον πραγματικό κόσμο το Σύμπαν χωράει στην παλάμη ενός παιδιού,/ γι’ αυτό και είναι απέραντο,/ όλα είναι ύλη και η ύλη είναι ένα συναίσθημα που σκέφτεται μόνο Φως» (σ. 200), μας υποδεικνύει ο Β.Φλ.
♦
Ο κόσμος είναι σκηνή, λέμε, συνεχείς αναπαραστάσεις εντός και εκτός εαυτού. Βαδίζουμε εμπρός και ταυτοχρόνως, οπισθοδρομούμε. Ο κόσμος είναι ένας κήπος της διαχρονικής αγωνίας της ύπαρξης. Μια μηχανή ατελεύτητης παραγωγής εικόνων και νοημάτων. Η εικόνα σε καθηλώνει στο νόημα ή σε κάνει να αναλογίζεσαι τα ίδια ζητήματα που μας βασανίζουν γλυκά αιώνες τώρα: θάνατος και ζωή, αγάπη και δημιουργία. Κατά τον Β.Φλ. «[…] το σώμα μας και ο ψυχονούς μας ποιεί κάθε τι γύρω μας» ( σ. 120). «Οι ποιητές είναι εντυπωσιαστές των φθόγγων/ Ειδωλολάτρες του Α/ και του Ω πιστοί κανίβαλοι » (σ. 110). Ο ποιητής θεωρεί τον κήπο αρχέγονο, που βεβαίως ποτέ δεν εξαντλείται, διαρκώς αναπτύσσεται και διατηρείται, δεν παύει να είναι ζωντανός, ποτέ φθαρτός, δεν εκπληρώνει, δεν ολοκληρώνει τον ρόλο του, δεν έχει τέλος, όπως και ο άνθρωπος και η γήινη ζωή του. Μας λέει: «Φύτεψα ελιές, αβοκάντο, προχριστιανικές συκιές/ και άλλα δέντρα της Γνώσης./
Φύτεψα νοήματα, πότισα πλατωνικές λέξεις/ και ποιητικές φασολιές» (σ. 94). Τα δέντρα και τα λουλούδια τού γίνονται οι ψυχολόγοι του (σ. 38). Αυτός ο κήπος με τα λουλούδια του φωτός, φωτολούλουδα τα θέλει ο Β.Φλ., αυτό το περιβόλι της ζωής πέραν του στιγμιαίου θανάτου, ο παράδεισος, αποτελεί ένα σύνολο ενιαίο με τους κηπουρούς και καλλιεργητές, του επισκέπτες και περιπατητές, το περιεχόμενο με τα φυτεύματά του, μια αέναη ένωση του σύμπαντος, της φύσης και του ανθρώπου· μια μορφή αθανασίας. Στοχάζεται ο Β.Φλ.: «Είμαστε εδώ, παρόντες και δημιουργούμε τα πάντα… τώρα! Νά η ευκαιρία και αν το “τίποτα” μας γέννησε και επιστρέφουμε σε αυτό με τον θάνατο, τότε το “τίποτα” δεν πεθαίνει, κι εμείς είμαστε μέρος της Αθανασίας
τού “τίποτα”» (σ. 84). Πώς να οραματισθείς ένα καλύτερο μέλλον, που αναμένεται χειρότερο, πώς να αποτιμήσεις ένα χειρότερο παρελθόν, που το βλέπεις να είναι (ήταν) καλύτερο; Αναμετρούμε, λοιπόν, τη συνάρτηση του χρόνου με τον τόπο. Από την παντοειδή δυστοπία όπου ζούμε, στην ευτοπία, που είναι ό,τι επιθυμούμε να μας συμβεί, διά της ουτοπίας, του μοναδικού εργαλείου του ανθρωπινού μετασχηματισμού, ο κόσμος είναι η δύναμη ν’ αλλάξουμε τον κόσμο, να ξεπνιγούμε από τη μονότονη
καθημερινότητά του!

Ηλίας Μέλιος

• Το κείμενο ακούστηκε στην παρουσίαση των βιβλίων το Βασίλειου Ρ. Φλώρου: «Από τον Οδυσσέα στον Τσάπλιν» (11 θεατρικά έργα), «Πώς ξεπέρασα το φόβο του θανάτου - Τι θα συμβεί άμα δεν πεθάνουμε ποτέ» (χιουμοριστική νουβέλα) και «Αρχέγονος κήπος - Τα φωτολούλουδα του ανεκπλήρωτου» (ποίηση), την Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2023, στον χώρο της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.) Εχω καταλήξει πως η επιτυχία μιας εκδήλωσης έχει να κάνει με συγκεκριμένους
ανθρώπους που δηλώνουν την παρουσία τους. Με την ποιότητά τους, με τα αγνά συναισθήματά που νιώθεις γι’ αυτούς και που νιώθουν αυτοί για σένα. Μ’ ένα πλαίσιο μιας ιδιαίτερης ενέργειας που ονομάζεται φιλία. Πιστεύω πολύ στη φιλία.
Έτσι με καλούς μου φίλους και φίλες βρέθηκα στις 14 Φλεβάρη στις 6:30 μ.μ., στην αίθουσα της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.) πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση των τριών τελευταίων (και πρόσφατων) βιβλίων μου:
 «Από τον Οδυσσέα στον Τσάπλιν» (11 θεατρικά έργα).
 «Πώς ξεπέρασα τον φόβο του θανάτου. Τι θα συμβει αν δεν πεθάνουμε ποτέ» (χιουμοριστική νουβέλα).
 «Αρχέγονος κήπος. Τα φωτολούλουδα του ανεκπλήρωτου» (ποίηση).
Στην εκδήλωση θα απεύθυναν χαιρετισμό η καλή μου φίλη πρόεδρος της Π.Ε.Λ. Αγγελική Ψακή Κωβαίου και οι φίλοι βουλευτές Γιώργος Κατρούγκαλος και Αλέξης Χαρίτσης, όπου θερμά τους ευχαριστώ που με τίμησαν με την παρουσία τους. Σύντομες ομιλίες και τοποθετήσεις:
 Θανάσης Παντές (δημοσιογράφος – ποιητής),
 Ηλίας Μέλιος (ποιητής),
 Γρηγόρης Πλαστάρας (εκδότης). Εκδόσεις «ΟΤΑΝ»
 Ηλίας Παπακωνσταντίνου (αντιπρόεδρος της ΠΕΛ, ποιητης)

Επίσης ευχάριστες και ουσιαστικές παρεμβάσεις έγιναν από τις λογοτέχνιδες Εύα Χαλκιαδάκη,και Χριστίνα Αγρογιάννη καθώς και από τους ποιητές Γιώργο Δάγλα και Κόρπα Παναγιώτη και τέλος από τον ποιητή και πανεπιστημιακό Τάσο Λέρτα.
Διάβασαν και θα απάγγείλαν ποιήματα οι ηθοποιοί σκηνοθέτες και θεατροπαιδαγωγοί:
 Έλενα Στρατή (όπου συντόνισε και την εκδήλωση)
 Σωτήρης Ταχτσόγλου
 Αντώνης Τζαμαλούκας
Μετά τη σύντομη παρουσίαση των βιβλίων ακολούθησε μουσικό και ψυχαγωγικό πρόγραμμα στις μνήμες του έρωτα, (καθώς και η ημέρα το πρότεινε) με τις εξαίρετες μουσικούς και τραγουδίστριες Αρετή Κοκκίνου και Θέλμα Καραγιάννη.
Σας ευχαριστώ θερμά όλες και όλους.
Βασίλειος Ρ. Φλώρος