Είπαν για το έργο και την παράσταση
Απόψεις- Κριτικές:
Messinia Live
«Μια ποιητική και βαθιά ανθρώπινη ματιά σε μια ιστορία παλιά όσο ο χρόνος. Ένας λαβύρινθος εσωτερικός, όπου ο καθένας μας αναμετριέται με τα δικά του τέρατα.»
Δείτε το άρθρο
ERT News
«Ένα έργο που ακουμπά βαθιά στην ψυχή. Ο Μινώταυρος εδώ δεν είναι τέρας, είναι μνήμη, είναι τραύμα, είναι ο Άνθρωπος.»
Δείτε το άρθρο
Kalamata Journal
«Μια θαυμάσια θεατρική εμπειρία. Η ποίηση συναντά το σώμα, ο μύθος συναντά τη σύγχρονη ύπαρξη.»
Απόψεις- Κριτικές:
Messinia Live
«Μια ποιητική και βαθιά ανθρώπινη ματιά σε μια ιστορία παλιά όσο ο χρόνος. Ένας λαβύρινθος εσωτερικός, όπου ο καθένας μας αναμετριέται με τα δικά του τέρατα.»
Δείτε το άρθρο
ERT News
«Ένα έργο που ακουμπά βαθιά στην ψυχή. Ο Μινώταυρος εδώ δεν είναι τέρας, είναι μνήμη, είναι τραύμα, είναι ο Άνθρωπος.»
Δείτε το άρθρο
Kalamata Journal
«Μια θαυμάσια θεατρική εμπειρία. Η ποίηση συναντά το σώμα, ο μύθος συναντά τη σύγχρονη ύπαρξη.»
Διαβάστε περισσότερα: Απόψεις- Κριτικές για την θεατρικό έργο "Μινώταυρος"
Φύση : Ομορφιά και αλληλοσπαραγμός
Αναρωτιέμαι γιατί η φύση έχει εξελιχθεί έτσι...Το κάθε ον για να επιζήσει πρέπει να τρώει το άλλο...
Κάτω από αυτήν την μυστηριώδη ομορφιά του κόσμου, την ομορφιά των δασών, της θάλασσας του ηλιοβασιλέματος, υπάρχει ένας ανηλεής πόλεμος.
Αναρωτιέμαι γιατί η φύση έχει εξελιχθεί έτσι...Το κάθε ον για να επιζήσει πρέπει να τρώει το άλλο...
Κάτω από αυτήν την μυστηριώδη ομορφιά του κόσμου, την ομορφιά των δασών, της θάλασσας του ηλιοβασιλέματος, υπάρχει ένας ανηλεής πόλεμος.
Διαβάστε περισσότερα: Αναρωτιέμαι γιατί η φύση έχει εξελιχθεί έτσι
Ίσως κάποιοι από μας να έζησαν την ζωή που ήθελαν..Σχεδόν όλοι μας όμως δεν ζήσαμε την ζωή που έπρεπε.. λες και η ζωή είναι μια "ντεφακτο" κατάσταση αποτυχίας κάθε αληθινής αυτοπραγμάτωσης...
Έτσι ζούμε ζωές που είναι λίγο - πολύ συμβιβασμένες και συχνά βγαίνουν νωρίς σε αναπηρική σύνταξη...
Έτσι ζούμε ζωές που είναι λίγο - πολύ συμβιβασμένες και συχνά βγαίνουν νωρίς σε αναπηρική σύνταξη...
Κάθε χρόνος που φεύγει είναι και ένας απολογισμός που έρχεται...
τι μας έχει απομείνει από το δρόμο της ζωής που διανύσαμε.
Σημασία έχει να μην χαθεί ο σκελετός μας.
...Την ημέρα που αποφάσισα ν’ αλλάξω τον κόσμο, κράταγα
στο δεξί μου χέρι κινητό τελευταίας τεχνολογίας, μια τσάντα
μήλα απ’ το δέντρο της γνώσης και λίγα λαχανάκια
Βρυξελλών, και στο αριστερό κρατούσα τον κιμά της
ποιητικής μου συνείδησής.
Διαβάστε περισσότερα: Την ημέρα που αποφάσισα ν’ αλλάξω τον κόσμο
…Σίγουρα η άποψη ότι, «η ζωή είναι ωραία, αρκεί να
έχουμε την υγεία μας , να είμαστε ευχαριστημένοι που ζούμε
χωρίς πολέμους και βαναυσότητες και απολαμβάνουμε τον
ήσυχο μικροαστικό βίο μας» έχει την δική της αλήθεια και
αξία.
Διαβάστε περισσότερα: Καλή είναι η ζωή σου, αλλά αυτό δεν σου φτάνει.
Το ποιο σημαντικό σε αυτό το αφιέρωμα είναι η μνημόνευση των παλαιών οργανοπαιχτών που ίσως να γίνεται για πρώτη φορά. Ένας φόρος τιμής στους Μεσσήνιους λαϊκούς καλλιτέχνες των περασμένων δεκαετιών, όπου ο πατέρας μου ο Ρήγας έπαιξε , συνεργάστηκε ή ήξερε. Αξίζει να διαβάσετε τα ονοματά τους καθώς και τις ιστορίες των παλαιών πανηγυριών. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στο KALAMATA JOURNAL και στον Σταύρο Μαρτίνο που εμπνεύστηκε το θέμα από το βιβλίο του Ρήγα ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ και δημιούργησε αυτό το άρθρο.
«ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ… ΓΑΜΟΙ – ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑΣ»
“...ήταν όμως τότε άλλα πανηγύρια, με άλλο τρόπο, με άλλο κέφι…” Για τα παλιά, τα παραδοσιακά πανηγύρια στα χωριά της Μεσσηνίας, καταθέτει την παρακαταθήκη του ο Ρήγας Φλώρος, μια μαρτυρία από τις εμπειρίες της ζωής του, έναν κατάλογο με τα ονόματα των παλιών οργανοπαιχτών και τραγουδιστών της Μεσσηνίας, φωτογραφίες από παλιά πανηγύρια και οργανοπαίχτες. Όλα αυτά και άλλα εξαιρετικά ενδιαφέροντα και συγκινητικά παρουσιάζονται στο βιβλίο του Ρήγα Φλώρου “Εμείς οι παλιοί… Γάμοι - Πανηγύρια και ιστορίες λαογραφίας”. Είναι μια σημαντική προσφορά για να διατηρηθεί η μνήμη του λαϊκού πολιτισμού σχετικά με τις χαρές των ανθρώπων της υπαίθρου.
Η χρησιμότητα
Πρέπει να είμαι χρήσιμη" μου είπε η γηραιά κυρία Τούλα
που μου έφερε τον καφέ.
Ελληνικός με φουσκάλες...
Τώρα κάθε φουσκάλα είχε και ενα ερώτημα:
(Για τους παλιούς έρωτες που ξαφνικά επιστρέφουν)
«…Τηλεφωνηθήκαμε μετά από τόσα χρόνια αμνησίας και γνώσης. Δώσαμε υπόσχεση σύντομα να βρεθούμε για έναν άναρχο καφέ στο στέκι της νεότητας μας ή σ’ ένα λιβάδι με παλιά χαμόγελα.
Θα είχαμε πολλά να κουβεντιάσουμε μετά από τόσους αιώνες ετεροθαλούς σιωπής. Ίσως όμως και τίποτα. Τι έχουν να πουν δύο άνθρωποι, γνωστοί τότε στα φιλιά της νεότητάς τους και άγνωστες ψυχές σήμερα, που ξαναδημιουργήθηκαν από την ανάγκη του βίου;
«…Τηλεφωνηθήκαμε μετά από τόσα χρόνια αμνησίας και γνώσης. Δώσαμε υπόσχεση σύντομα να βρεθούμε για έναν άναρχο καφέ στο στέκι της νεότητας μας ή σ’ ένα λιβάδι με παλιά χαμόγελα.
Θα είχαμε πολλά να κουβεντιάσουμε μετά από τόσους αιώνες ετεροθαλούς σιωπής. Ίσως όμως και τίποτα. Τι έχουν να πουν δύο άνθρωποι, γνωστοί τότε στα φιλιά της νεότητάς τους και άγνωστες ψυχές σήμερα, που ξαναδημιουργήθηκαν από την ανάγκη του βίου;
Διαβάστε περισσότερα: Για τους παλιούς έρωτες που ξαφνικά επιστρέφουν
Είναι καλό να σιωπάς όταν πρόκειται να ακούσεις και να μάθεις αλλά ποτέ μια παρατεταμένη σιωπή δεν βοήθησε κανέναν. Κάποτε πρέπει να μιλήσεις.
Στην καταναλωτική εποχή των αλλεπάλληλων κρίσεων, απογοητεύσεων και αλλοτριώσεων, οι παρεμβάσεις των στοχαστών στο δημόσιο βίο όλο και λιγοστεύουν. Ο ανίερος γάμος της πλειοψηφίας των Μ.Μ.Ε. με την κυβερνώσα εξουσία θέλει να παρουσιάζει κάθε κριτική σκέψη ως γραφική παράξενη και παράταιρη.
Διαβάστε περισσότερα: Το γαμοπίλαφο της δόξας (γιατί σιωπούν οι στοχαστές)
(Σύντομη ομιλία με αφορμή το συλλογικό έργο δέκα σύγχρονων Μεσσήνιων ποιητών) 31/10/2022.
Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, συνοδοιπόροι της γραφής και της λογοτεχνίας, συγγραφείς και αναγνώστες. Όλοι και όλες που βοηθήσαμε για να ολοκληρωθεί αυτό το βιβλίο και να γίνει η σημερινή παρουσίασή του. Σας ευχαριστούμε θερμά.
Να ευχαριστήσουμε επίσης τις αγαπητές φίλες Παναγιώτα Ψυχογιοπούλου, Μαρία Τομαρά, και Αντωνία Παυλάκου για τη σημαντική τους προσφορά στη σημερινή εκδήλωση.
Διαβάστε περισσότερα: Η αποδοχή και η κουλτούρα της συνεργασίας
Αν υποθέσουμε ότι χθες τραυματίσαμε τον αντίχειρα του δεξιού μας χεριού, τότε σήμερα όλο μας το σώμα θα δονείται στο «τώρα» γεγονότων που προκαλούν πόνο.
Το πολιτικοκοινωνικό αιώνιο σώμα της ιστορίας δεν ξεχωρίζει τις κρίσεις που συμβαίνουν στα όργανά του. Το κεντρικό σύστημα νομοθετεί τις κρίσεις ως ενιαίες και τις αποδέχεται ως φυσιολογικές αντιδράσεις των νοήμων ανθρώπινων όντων όπου προσπαθούν να συμβιώσουν άλλοτε δίκαια και άλλοτε άδικα (έως και παρανοϊκά) μεταξύ τους.
Το πολιτικοκοινωνικό αιώνιο σώμα της ιστορίας δεν ξεχωρίζει τις κρίσεις που συμβαίνουν στα όργανά του. Το κεντρικό σύστημα νομοθετεί τις κρίσεις ως ενιαίες και τις αποδέχεται ως φυσιολογικές αντιδράσεις των νοήμων ανθρώπινων όντων όπου προσπαθούν να συμβιώσουν άλλοτε δίκαια και άλλοτε άδικα (έως και παρανοϊκά) μεταξύ τους.
Σελίδα 1 από 3
Η εξέλιξη της τέχνης
Η συγγραφή, η υποκριτική και η σκηνοθεσία κάτω από το πρίσμα της βιωματικής εμπειρίας, συντελούν σε αυτό το σκοπό.
Η μεταφυσική του θεάτρου
Το μυστήριο του θανάτου και της ζωής. Αυτό το μυστήριο γινόταν ως ένα βαθμό φανερό μέσα από ιεροτελεστικά δρώμενα, όπου ήταν και οι πρώτοι στενοί συγγενείς του θεάτρου.
Εμψύχωση βιωματικών ομάδων
Εμψυχωτής είναι κάποιος που εμψυχώνει οποιονδήποτε άνθρωπο ή ομάδα για να δράσει με περισσότερη επιτυχία σε κάτι, που δίνει θάρρος, ελπίδα και συμπόνια που παρακινεί και κατανοεί.
Άρθρα που έχουν δημοσιευθεί
Ετυμολογικά η λέξη ποίηση (όπως γνωρίζεται) προέρχεται από το ρήμα «ποιέω-ποιώ». Το «ποιώ» είναι η διπλή αδελφή όψη του ρήματος «πρήσσω- πράσσω- πράττω».. 6945768633
vasflo100@yahoo.gr