Θύμιος Γεωργόπουλος «Μικρές Κυκλάδες»
Θύμιος Γεωργόπουλος «Μικρές Κυκλάδες» από τις εκδόσεις ΟΤΑΝ
Όταν η ποιητική τέχνη πετυχαίνει το βαθύ φιλοσοφικό
στοχασμό και την παραγωγή υψηλών νοημάτων.
Από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου όταν το διάβαζα, αυθόρμητα
μέσα μου φτερούγησε η σκέψη πως αυτά τα ποιήματα είναι σαν αρχαία
υπέροχα γνωμικά σε νεωτερική μορφή, σαν «ελληνικά χαϊκού» αφού η
συμπυκνωμένη γνώση στα «γυμνάσματα ποίησης», όπως ο ίδιος τα
ονομάζει, μετατρέπεται σε έναν δυνατό αποφθεγματικό λόγο, που
συγγενεύει με τους μεγάλους προσωκρατικούς.
Μουτζούρωσε τον καμβά με τα χελιδόνια που ζωγράφισες. Τα
αποδημητικά όταν εγκλωβίζονται πεθαίνουν. Και έχει τόσα πολλά κλουβιά
ο κόσμος.
Η ποίησή του δεν είναι ευφυολογήματα, αλλά ευφυείς μικρές
ποιητικές και στοχαστικές μορφές ενός λόγου που πλησιάζει την αρχαία
κληρονομιά του Ηράκλειτου και ταυτόχρονα διατηρεί τον νεότερο και
σύγχρονο στοχασμό.
Ο αναλυτικότατος Θύμιος Γεωργόπουλος, με τα εύστοχα άρθρα
του, γνωστός για την πολιτική του ευρυμάθεια και επικοινωνιακή του
ικανότητα, δεν μας εξαντλεί στην ερμηνεία και έξυπνα διατηρεί την
οικονομία του ποιητικού λόγου.
Μας νουθετεί και μας περιορίζει στην άντληση του ουσιώδους που
απορρέει από την γραφή του. Και αυτό το ουσιώδες είναι πολύ δυνατό,
γιατί συγκλίνει στην κοινή εμπειρία, υποκλίνεται στην άρτια τεχνική της
γλώσσας, συνδέεται με τον εσωτερικό μας κόσμο.
2
Έτσι η ποίηση του γίνεται ένας ιδιαίτερος τρόπος μιας
στοχαστικής φιλοσοφίας που ενσαρκώνεται σε λίγους στίχους, λιτά και
δωρικά, υδρογόνο και οξυγόνο μαζί, που σε ξεδιψάνε.
Οι φάροι δεν βοηθούν τους ναυτικούς. Τους στεριανούς διασώζουν.
Κάπως πρέπει να φωτίζεται και η προσμονή ε;
Το προσωπικό αίσθημα γίνεται συναίσθημα. Η παρατήρηση του
εαυτού γίνεται διαπίστωση των συμβάντων του κόσμου. Η καταιγίδα
εικόνων της προσωπικής μνήμης μετατρέπεται σε συλλογική αποδοχή.
Η εμπειρία, το βίωμα και η αναγνωσιμότητα ενός προσωπικού
ποιητικού και φιλοσοφικού στοχασμού μετατρέπονται σε κοινωνικό
λόγο.
Ποιήματα τόσο ενδόμυχα, αλλά και τόσο εξωστρεφή, που ο
αναγνώστης μπορεί να χωρέσει άνετα και τη δική του εμπειρία, τη δική
του μεταμόρφωση, τον δικό του κόσμο.
Ο Θύμιος Γεωργόπουλος με μαεστρία όρισε ένα σημείο συνάντησης του
γραπτού του λόγου στο ποιητικό του ραντεβού. Εκεί που η ποιητική
φιλοσοφία, και η επαγγελματική αρθρογραφία γίνονται καλλιτεχνική
δημιουργία. Η εμπειρία του επικοινωνιολόγου αναλυτή γίνεται ποιητικός
λόγος.
Εδώ πια δεν αναλύει, αλλά αυτοσυστέλλεται. Δεν κατανοεί τον
κόσμο με το κυνήγι της εννοιολογικής επεξήγησης, αλλά τον κατανοεί με
τη βαθύτερη διερεύνηση εκεί που τα πολλά λόγια που προσπαθούν να
εξηγήσουν, γίνονται λόγος που προσπαθείς να εξηγήσεις.
Τα κείμενά του συμπληρώνουν την επίγνωσή μας, αποφεύγουν
επιδερμικούς ρομαντισμούς και προσπάθειες μοντέρνας
σκοτεινολατρείας.
Είναι μια ποίηση φωτεινή, προσανατολισμένη στην εμβάθυνση,
στη διερεύνηση, στη σύνδεση με την πνευματική μας υπόσταση. Είναι
3
μια συνομιλία με τον εσωτερικό εαυτό μας, μια αλληλογραφία με την
ψυχή μας.
Κάποτε το ταξίδι που δεν έγινε, κουβαλάει περισσότερη εμπειρία
από αυτό που τελείωσε. Η ομορφιά δεν έχει ανάγκη από αναμνηστικές
φωτογραφίες.
Τα κείμενά του ενσωματώνονται στην βαθύτερη αιτία. Γι’ αυτό
και έχουν την επιτυχημένη και συμπυκνωμένη ποιητική λιτότητα, που
σήμερα στη σύγχρονη ποίηση, μας λείπει.
Οι «Μικρές Κυκλάδες» είναι μεγάλες νησίδες αναστοχασμού. Η
ποιητική έκφραση ισορροπεί με τον φιλοσοφική σκέψη, με τις
απαραίτητες σταγόνες συγκινησιακής φόρτισης, ώστε να διαμορφωθεί
ένας ιδιαίτερος λογοτεχνικός λόγος. Προσπαθεί να συλλάβει το άφθαρτο
της ουσίας, να αναδείξει την πνευματική αλήθεια, να αναγγείλει την
εσωτερική διαδρομή του ανθρώπινου όντος.
Μια ποιητική συλλογή χρωματισμένη από το βίωμα, την εμπειρία,
τη γλωσσική ικανότητα και την επιτυχημένη αλληλεπίδραση.
Η υγρασία δεν είναι αποκλειστικά υπόθεση της μετεωρολογίας.
Κάποτε είναι ζήτημα μνήμης. Πονάνε αβάστακτα οι θύμησες από την παλιά
πληγή.
Οι «Μικρές Κυκλάδες» είναι πολυσέλιδα ποιήματα σε επιτυχημένη
σμίκρυνση των πέντε το πολύ στίχων και ταυτόχρονα ένα μεγάλο ποίημα
που λειτουργεί ως ενιαίο λογοτεχνικό έργο και ριζώνει στην ψυχή του
αναγνώστη.
Είναι κοσμική κραυγή, φιλοσοφική νοηματοδότηση, ποιητικό
πέταγμα και δραματοποιημένη λογοτεχνική δημιουργία.
Οι «Μικρές Κυκλάδες» είναι έργο οικείο, όμορφο, βαθύ,
ανθρώπινο, να στάζει λίγο από τη χαρά, λίγο από τη θλίψη, μα πάνω απ’
όλα στάζει την ουσία των πραγμάτων από την ψυχή του συγγραφέα.
4
Βασίλειος Ρ. Φλώρος
bfloros.gr
