Τιτανομαχία στα ροζ (Κωμωδία)

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ρ. ΦΛΩΡΟΣ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ

Τιτανομαχία στα ροζ…

Λίγα λόγια για το έργο

Οι τρεις μεγάλοι θεοί, γεννήτορες του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

Ο Ουρανός, ο Κρόνος και ο Δίας, διωγμένοι αιώνες τώρα από τους θρόνους τους και σακατεμένοι από τις δικές τους άλυτες διαφορές, ζουν απομονωμένοι σ’ ένα μεγάλο αγρόκτημα που έχουν από κοινού και που μέσα του υπάρχει ένα εργοστάσιο οινοποιίας. Σχεδόν γέροι (αφού έχουν χάσει την πίστη των ανθρώπων), βρίζουν τους νέους θεούς και τους σημερινούς θνητούς. Καθένας με τα δικά του απωθημένα και τις προσωπικές του ιδιορρυθμίες, αναπολούν τον κόσμο που έχασαν.

Ο Γανυμήδης τους φροντίζει, ενώ ο Διόνυσος προσπαθεί να τους πείσει να πάρουν ένα μεγάλο δάνειο από την τράπεζα, γιατί υπάρχει κίνδυνος να χάσουν και την τελευταία τους περιουσία.

Οι θεοί δεν είναι πρόθυμοι να προσαρμοστούν στα σύγχρονα δεδομένα και ήθη. Ο Διόνυσος επιστρατεύει για αυτό τον σκοπό μια φίλη του Μαινάδα και τον δικηγόρο της θεϊκής οικογένειας . Η επιχειρηματολογία για την προσαρμογή στον σύγχρονο κόσμο, αλλά και η εμμονή των θεών να παραμείνουν στον παλιό, καθώς οι δολοπλοκίες και τα ψέματα μεταξύ τους, δημιουργούν ένα σκηνικό μιας τραγελαφικής σύγκρουσης μέσα από την οποία αποκαλύπτονται μεγάλες αλήθειες για την κρυφή ζωή των θεών και των ανθρώπων.

Η εμφάνιση της Γαίας ως καταλύτης για την εξέλιξη του έργου σηματοδοτεί και τον πόλεμο ανάμεσα στο αρσενικό και στο θηλυκό. Η Πατριαρχία και η Μητριαρχία συγκρούονται (άλλη μια φορά) σε μια μάχη που δεν έχει νικητή.

Μια «θεότρελη» καυστική, σύγχρονη σάτιρα, που αντλεί το θέμα της από την αρχαία Ελληνική Μυθολογία.

Σύντομη ανάλυση του έργου

Το έργο δηλώνει ήδη από τον τίτλο, την πρόθεσή του να σατιρίσει και να ανατρέψει. Η λέξη Τιτανομαχία παραπέμπει σε έναν κοσμικό, επικό πόλεμο θεών και Τιτάνων, ενώ το «στα ροζ» εισάγει μια αισθητική υπερβολής, και ειρωνείας. Φανερώνει έτσι την αντίθεση ανάμεσα στο πνευματικό και στο γελοίο, στο αρχαίο και στο σύγχρονο.

Μια παρωδία της εξουσίας και της βίας.

Η μυθολογική σύγκρουση γίνεται αφορμή για να δείξει πως οι μεγάλες κοσμικές και θεϊκές αναμετρήσεις, συχνά μοιάζουν με ανθρώπινες φιλονικίες, γεμάτες εγωισμό, φιλοδοξία και ματαιοδοξία. Μέσα από το χιούμορ, το έργο απομυθοποιεί τους ισχυρούς και τους παρουσιάζει πιο κοντά στον απλό άνθρωπο, με αδυναμίες, μικρότητες και κωμικές αντιφάσεις.

Το σατιρικό στοιχείο είναι κεντρικό. Ο μύθος, χρησιμεύει για να σχολιάσουμε έμμεσα τη σύγχρονη πραγματικότητα: ανταγωνισμοί, ιεραρχίες, επίδειξη δύναμης, και η ανατροπή των προσδοκιών δημιουργούν το κωμικό αποτέλεσμα. Οι μυθικοί χαρακτήρες δεν αντιμετωπίζονται ως απόμακρες, ιερές μορφές, αλλά σαν πρόσωπα που μπορούν να γελοιοποιηθούν, να εκτεθούν και να αμφισβητηθούν. Αυτό κάνει το έργο πιο σύγχρονο και δείχνει ότι κανένα σύμβολο εξουσίας δεν είναι απόλυτα ανέγγιχτο. Μια κριτική ματιά για τον κόσμο που ζούμε.

Σημαντικό επίσης είναι το ύφος. Ο τίτλος υποδηλώνει μια ελεύθερη pop αισθητική, κάτι έντονο, φανταχτερό. Το κείμενο σε αρκετά σημεία είναι οξύ, εκρηκτικό, σχεδόν βωμολοχικό. Αυτό ενισχύει την παρωδία.

Η «Τιτανομαχία στα ροζ» είναι μια σατιρική ανανέωση του μύθου, που χρησιμοποιεί το κωμικό και το υπερβολικό για να απομυθοποιήσει την εξουσία και να σχολιάσει τη σύγχρονη κοινωνία.

Πρόσωπα:

Βασικά πρόσωπα:

6 άντρες / 2 γυναίκες

Διόνυσος (40-60 ετών)
Μαινάδα (30-40 ετων)
Ουρανός (60-80 ετών)
Κρόνος (50-70 ετών)
Δίας (40-50 ετών)
Γη (40-50 ετών)
Δικηγόρος (40-60 ετών)
Γανυμήδης (40-50 ετών)
Χορός αντρών (Σειληνοί, εργάτες του αγροκτήματος)
Χορός γυναικών (Νύμφες)

(Επίσης το έργο μπορεί να ανεβεί και χωρίς το χορό).

Το σκηνικό είναι ένα μεγάλο σαλόνι αρχοντικού μεγάρου. Ένας θρόνος στο πίσω μέρος της σκηνής κέντρο και δυο παρόμοιοι θρόνοι δεξιά και αριστερά. Ένας καναπές στο κέντρο μια πολυθρόνα δεξιά, ένα μικρό τραπεζάκι ανάμεσα. Δεξιά –αριστερά δύο πόρτες έξοδοι. Μια αίθουσα με γούστο και στυλ, ίσως και μιας σύγχρονης μεταμοντέρνας άποψης.

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΤΙΤΑΝΟΜΑΧΙΑ ΣΤΑ ΡΟΖ" ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΜΕΣΣΗΝΗΣ