Ομιλίες
Θύμιος Γεωργόπουλος (Συγγραφέας)
Ομιλία:
Βασίλης Ρήγα Φλώρος: ο δημιουργός που συνομιλεί με την
ψυχή της τέχνης ή ο ψυχαναλυτής καλλιτέχνης
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ακολουθούν απλώς την τέχνη· την υπηρετούν με
όλες τους τις δυνάμεις, συνομιλώντας με την ψυχή της.
Ένας από αυτούς είναι ο Βασίλης Ρήγα Φλώρος, ένας πολυσχιδής δημιουργός
που κινείται με την ίδια αφοσίωση στον χώρο της λογοτεχνίας, του θεάτρου και
της σκηνικής έκφρασης.
Ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και εμψυχωτής
ανθρώπων μέσα από βιωματικές δράσεις, αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στα
πολιτιστικά πράγματα της Μεσσηνίας και –χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής–
ευρύτερα της περιφέρειας της Ελλάδας.
Ο δημιουργός Βασίλης Ρήγα Φλώρος θυμίζει έντονα ταΘύμιος Γεωργόπουλος (Συγγραφέας)
Ομιλία:
Βασίλης Ρήγα Φλώρος: ο δημιουργός που συνομιλεί με την
ψυχή της τέχνης ή ο ψυχαναλυτής καλλιτέχνης
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ακολουθούν απλώς την τέχνη· την υπηρετούν με
όλες τους τις δυνάμεις, συνομιλώντας με την ψυχή της.
Ένας από αυτούς είναι ο Βασίλης Ρήγα Φλώρος, ένας πολυσχιδής δημιουργός
που κινείται με την ίδια αφοσίωση στον χώρο της λογοτεχνίας, του θεάτρου και
της σκηνικής έκφρασης.
Ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και εμψυχωτής
ανθρώπων μέσα από βιωματικές δράσεις, αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στα
πολιτιστικά πράγματα της Μεσσηνίας και –χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής–
ευρύτερα της περιφέρειας της Ελλάδας.
Ο δημιουργός Βασίλης Ρήγα Φλώρος θυμίζει έντονα τα λόγια του μεγάλου
Μάνου Χατζιδάκι στο οπισθόφυλλο του δίσκου του «Χειμωνιάτικος ήλιος» που
κυκλοφόρησε το 1988:
“Λυπάμαι που τον δίσκο αυτό θα τον ακούσουν ακροατές που δεν συμπαθώ αλλά
δεν έχω τρόπο να το απαγορεύσω και αυτό μου γεννά μια κάποια μελαγχολία”.
Προδήλως ο σπουδαίος Μάνος Χατζιδάκις δεν ήταν ελιτιστής, απεχθανόταν
ωστόσο την προσχηματική, επιφανειακή και με αγοραίους όρους προσέγγιση
της τέχνης και διψούσε για την πνευματικότητα που μπορεί να αλλάξει άρδην
την αισθητική και την σκέψη -και μόνο- του ενός.
Το ίδιο πιστεύω ακράδαντα ότι λειτουργεί και στον πολυσχιδή δημιουργό και
σπουδαίο φίλο Βασίλη Ρήγα Φλώρο.
Γεννημένος στην Καλαμάτα και με καταγωγή από το Παλαιόκαστρο
Μεσσηνίας (που περήφανα δεν παραλείπει να αναφέρει), ο Βασίλης Ρήγα
Φλώρος κουβαλά μέσα του τη μνήμη ενός τόπου με βαθιές ρίζες, μύθους,
ιστορία και φυσική ομορφιά.
Η Καλαμάτα δεν είναι απλώς η πόλη όπου γεννήθηκε· είναι ένας ζωντανός
πυρήνας έμπνευσης που διαπερνά τη δημιουργία του. Η μεσσηνιακή γη, οι
άνθρωποί της και η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τον χρόνο
συναντιούνται συχνά στο έργο του, δημιουργώντας έναν κόσμο όπου το
παρελθόν (από την αρχαιότητα) συνομιλεί με το παρόν.
Η πορεία του στην τέχνη ξεκίνησε με σπουδές στις πολιτικές επιστήμες, στο
θέατρο και στο θεατρικό παιχνίδι.
Η θεατρική του παιδεία, η ενασχόλησή του με την υποκριτική και η αγάπη του
για τον λόγο τον οδήγησαν σε μια δημιουργική διαδρομή που δεν περιορίστηκε
σε έναν μόνο ρόλο.
Ως ηθοποιός συνεργάστηκε με θιάσους και συμμετείχε σε τηλεοπτικές
παραγωγές, ενώ ως σκηνοθέτης ανέλαβε την παρουσίαση δεκάδων
παραστάσεων, δίνοντας χώρο σε κλασικά αλλά και σύγχρονα έργα.
Ωστόσο, η μεγάλη του εσωτερική πατρίδα είναι η γραφή.
Η ποίηση του Βασίλη Φλώρου αναζητά τον άνθρωπο πίσω από τις καθημερινές
μάσκες, εξερευνά τον έρωτα, τον φόβο, τον θάνατο, την αυτογνωσία και την
ανάγκη για υπέρβαση του ανθρώπου.
Καλλιτεχνικά πραγματώνει τον αρχετυπικό Άνθρωπο: Άνω + θρώσκω
(ψηλά + πηδώ, τινάζομαι ή ξεπετάγομαι ορμητικά).
Έχει δημιουργήσει ένα σημαντικό (ποσοτικά) και αξιοζήλευτο (πνευματικά)
συγγραφικό έργο που περιλαμβάνει ποιητικές συλλογές, δοκίμια,
μυθιστορήματα, νουβέλα και πολλά –πάρα πολλά– θεατρικά έργα.
Στη δραματουργία του συναντά κανείς το χιούμορ, τον υπαρξιακό
προβληματισμό και τη διάθεση να φωτίσει τις αντιφάσεις της ανθρώπινης
φύσης, πηγαίνοντας παραπέρα, για την ακρίβεια όπως ο Παθολογοανατόμος
που αναλύει μικροσκοπικά και εις βάθος, χωρίς να φείδεται ούτε της ειρωνείας
ούτε, πολύ περισσότερο, του αυτοσαρκασμού.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η πίστη στην τέχνη ως δρόμο επικοινωνίας
και μεταμόρφωσης: Η Τέχνη ως κυρίαρχη και παγκόσμια γλώσσα.
Για τον ίδιο, το θέατρο δεν είναι μόνο παράσταση, αλλά μια διαδικασία
συνάντησης ανθρώπων, μια εμπειρία που μπορεί να οδηγήσει στην
έκφραση, την αυτογνωσία και την προσωπική εξέλιξη.
Μέσα από τις βιωματικές ομάδες και την παιδαγωγική του δράση έχει
προσπαθήσει και καταφέρει να φέρει την τέχνη πιο κοντά στην κοινωνία,
ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους.
Η σχέση του με την Καλαμάτα παραμένει διαχρονικά ένας σταθερός άξονας της
δημιουργικής του πορείας.
Επιστρέφοντας και δραστηριοποιούμενος στην πόλη του, συνέβαλε ενεργά
στην πολιτιστική ζωή της Μεσσηνίας, συνεργαζόμενος με ομάδες, συλλόγους
και θεατρικούς φορείς, ακατάπαυστα και αδιάλειπτα για δεκαετίες.
Η παρουσία του αποδεικνύει πως η περιφέρεια μπορεί να γεννά σημαντικές
καλλιτεχνικές φωνές, όταν υπάρχει πάθος, όραμα και επιμονή.
Ο Βασίλης Ρήγα Φλώρος δεν είναι απλώς ένας καλλιτέχνης που δημιουργεί
έργα.
Είναι ένας άνθρωπος που αναζητά συνεχώς το νόημα πίσω από την τέχνη και
τη ζωή.
Με όχημα την ποίηση, το θέατρο και την ανθρώπινη επαφή, συνεχίζει να χτίζει
γέφυρες ανάμεσα στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου και στον κόσμο
γύρω του.
Η δημιουργική του πορεία αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η τέχνη, όταν
πηγάζει από αληθινή ανάγκη έκφρασης, μπορεί να γίνει φως, μνήμη και
ελπίδα.
«Όταν λέω να είστε δημιουργικοί δεν εννοώ ότι όλοι πρέπει να γίνετε μεγάλοι
ζωγράφοι και μεγάλοι ποιητές. Απλώς εννοώ να κάνετε τη ζωή σας μια ζωγραφιά,
να κάνετε τη ζωή σας ένα ποίημα.»
Όσο (Μπαργκουάν Σρι Ραζνίς), Ινδός γκουρού. λόγια του μεγάλου
Μάνου Χατζιδάκι στο οπισθόφυλλο του δίσκου του «Χειμωνιάτικος ήλιος» που
κυκλοφόρησε το 1988:
“Λυπάμαι που τον δίσκο αυτό θα τον ακούσουν ακροατές που δεν συμπαθώ αλλά
δεν έχω τρόπο να το απαγορεύσω και αυτό μου γεννά μια κάποια μελαγχολία”.
Προδήλως ο σπουδαίος Μάνος Χατζιδάκις δεν ήταν ελιτιστής, απεχθανόταν
ωστόσο την προσχηματική, επιφανειακή και με αγοραίους όρους προσέγγιση
της τέχνης και διψούσε για την πνευματικότητα που μπορεί να αλλάξει άρδην
την αισθητική και την σκέψη -και μόνο- του ενός.
Το ίδιο πιστεύω ακράδαντα ότι λειτουργεί και στον πολυσχιδή δημιουργό και
σπουδαίο φίλο Βασίλη Ρήγα Φλώρο.
Γεννημένος στην Καλαμάτα και με καταγωγή από το Παλαιόκαστρο
Μεσσηνίας (που περήφανα δεν παραλείπει να αναφέρει), ο Βασίλης Ρήγα
Φλώρος κουβαλά μέσα του τη μνήμη ενός τόπου με βαθιές ρίζες, μύθους,
ιστορία και φυσική ομορφιά.
Η Καλαμάτα δεν είναι απλώς η πόλη όπου γεννήθηκε· είναι ένας ζωντανός
πυρήνας έμπνευσης που διαπερνά τη δημιουργία του. Η μεσσηνιακή γη, οι
άνθρωποί της και η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τον χρόνο
συναντιούνται συχνά στο έργο του, δημιουργώντας έναν κόσμο όπου το
παρελθόν (από την αρχαιότητα) συνομιλεί με το παρόν.
Η πορεία του στην τέχνη ξεκίνησε με σπουδές στις πολιτικές επιστήμες, στο
θέατρο και στο θεατρικό παιχνίδι.
Η θεατρική του παιδεία, η ενασχόλησή του με την υποκριτική και η αγάπη του
για τον λόγο τον οδήγησαν σε μια δημιουργική διαδρομή που δεν περιορίστηκε
σε έναν μόνο ρόλο.
Ως ηθοποιός συνεργάστηκε με θιάσους και συμμετείχε σε τηλεοπτικές
παραγωγές, ενώ ως σκηνοθέτης ανέλαβε την παρουσίαση δεκάδων
παραστάσεων, δίνοντας χώρο σε κλασικά αλλά και σύγχρονα έργα.
Ωστόσο, η μεγάλη του εσωτερική πατρίδα είναι η γραφή.
Η ποίηση του Βασίλη Φλώρου αναζητά τον άνθρωπο πίσω από τις καθημερινές
μάσκες, εξερευνά τον έρωτα, τον φόβο, τον θάνατο, την αυτογνωσία και την
ανάγκη για υπέρβαση του ανθρώπου.
Καλλιτεχνικά πραγματώνει τον αρχετυπικό Άνθρωπο: Άνω + θρώσκω
(ψηλά + πηδώ, τινάζομαι ή ξεπετάγομαι ορμητικά).
Έχει δημιουργήσει ένα σημαντικό (ποσοτικά) και αξιοζήλευτο (πνευματικά)
συγγραφικό έργο που περιλαμβάνει ποιητικές συλλογές, δοκίμια,
μυθιστορήματα, νουβέλα και πολλά –πάρα πολλά– θεατρικά έργα.
Στη δραματουργία του συναντά κανείς το χιούμορ, τον υπαρξιακό
προβληματισμό και τη διάθεση να φωτίσει τις αντιφάσεις της ανθρώπινης
φύσης, πηγαίνοντας παραπέρα, για την ακρίβεια όπως ο Παθολογοανατόμος
που αναλύει μικροσκοπικά και εις βάθος, χωρίς να φείδεται ούτε της ειρωνείας
ούτε, πολύ περισσότερο, του αυτοσαρκασμού.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η πίστη στην τέχνη ως δρόμο επικοινωνίας
και μεταμόρφωσης: Η Τέχνη ως κυρίαρχη και παγκόσμια γλώσσα.
Για τον ίδιο, το θέατρο δεν είναι μόνο παράσταση, αλλά μια διαδικασία
συνάντησης ανθρώπων, μια εμπειρία που μπορεί να οδηγήσει στην
έκφραση, την αυτογνωσία και την προσωπική εξέλιξη.
Μέσα από τις βιωματικές ομάδες και την παιδαγωγική του δράση έχει
προσπαθήσει και καταφέρει να φέρει την τέχνη πιο κοντά στην κοινωνία,
ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους.
Η σχέση του με την Καλαμάτα παραμένει διαχρονικά ένας σταθερός άξονας της
δημιουργικής του πορείας.
Επιστρέφοντας και δραστηριοποιούμενος στην πόλη του, συνέβαλε ενεργά
στην πολιτιστική ζωή της Μεσσηνίας, συνεργαζόμενος με ομάδες, συλλόγους
και θεατρικούς φορείς, ακατάπαυστα και αδιάλειπτα για δεκαετίες.
Η παρουσία του αποδεικνύει πως η περιφέρεια μπορεί να γεννά σημαντικές
καλλιτεχνικές φωνές, όταν υπάρχει πάθος, όραμα και επιμονή.
Ο Βασίλης Ρήγα Φλώρος δεν είναι απλώς ένας καλλιτέχνης που δημιουργεί
έργα.
Είναι ένας άνθρωπος που αναζητά συνεχώς το νόημα πίσω από την τέχνη και
τη ζωή.
Με όχημα την ποίηση, το θέατρο και την ανθρώπινη επαφή, συνεχίζει να χτίζει
γέφυρες ανάμεσα στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου και στον κόσμο
γύρω του.
Η δημιουργική του πορεία αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η τέχνη, όταν
πηγάζει από αληθινή ανάγκη έκφρασης, μπορεί να γίνει φως, μνήμη και
ελπίδα.
«Όταν λέω να είστε δημιουργικοί δεν εννοώ ότι όλοι πρέπει να γίνετε μεγάλοι
ζωγράφοι και μεγάλοι ποιητές. Απλώς εννοώ να κάνετε τη ζωή σας μια ζωγραφιά,
να κάνετε τη ζωή σας ένα ποίημα.»
Όσο (Μπαργκουάν Σρι Ραζνίς), Ινδός γκουρού.
Ομιλία:
Βασίλης Ρήγα Φλώρος: ο δημιουργός που συνομιλεί με την
ψυχή της τέχνης ή ο ψυχαναλυτής καλλιτέχνης
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ακολουθούν απλώς την τέχνη· την υπηρετούν με
όλες τους τις δυνάμεις, συνομιλώντας με την ψυχή της.
Ένας από αυτούς είναι ο Βασίλης Ρήγα Φλώρος, ένας πολυσχιδής δημιουργός
που κινείται με την ίδια αφοσίωση στον χώρο της λογοτεχνίας, του θεάτρου και
της σκηνικής έκφρασης.
Ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και εμψυχωτής
ανθρώπων μέσα από βιωματικές δράσεις, αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στα
πολιτιστικά πράγματα της Μεσσηνίας και –χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής–
ευρύτερα της περιφέρειας της Ελλάδας.
Ο δημιουργός Βασίλης Ρήγα Φλώρος θυμίζει έντονα ταΘύμιος Γεωργόπουλος (Συγγραφέας)
Ομιλία:
Βασίλης Ρήγα Φλώρος: ο δημιουργός που συνομιλεί με την
ψυχή της τέχνης ή ο ψυχαναλυτής καλλιτέχνης
Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ακολουθούν απλώς την τέχνη· την υπηρετούν με
όλες τους τις δυνάμεις, συνομιλώντας με την ψυχή της.
Ένας από αυτούς είναι ο Βασίλης Ρήγα Φλώρος, ένας πολυσχιδής δημιουργός
που κινείται με την ίδια αφοσίωση στον χώρο της λογοτεχνίας, του θεάτρου και
της σκηνικής έκφρασης.
Ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και εμψυχωτής
ανθρώπων μέσα από βιωματικές δράσεις, αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στα
πολιτιστικά πράγματα της Μεσσηνίας και –χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής–
ευρύτερα της περιφέρειας της Ελλάδας.
Ο δημιουργός Βασίλης Ρήγα Φλώρος θυμίζει έντονα τα λόγια του μεγάλου
Μάνου Χατζιδάκι στο οπισθόφυλλο του δίσκου του «Χειμωνιάτικος ήλιος» που
κυκλοφόρησε το 1988:
“Λυπάμαι που τον δίσκο αυτό θα τον ακούσουν ακροατές που δεν συμπαθώ αλλά
δεν έχω τρόπο να το απαγορεύσω και αυτό μου γεννά μια κάποια μελαγχολία”.
Προδήλως ο σπουδαίος Μάνος Χατζιδάκις δεν ήταν ελιτιστής, απεχθανόταν
ωστόσο την προσχηματική, επιφανειακή και με αγοραίους όρους προσέγγιση
της τέχνης και διψούσε για την πνευματικότητα που μπορεί να αλλάξει άρδην
την αισθητική και την σκέψη -και μόνο- του ενός.
Το ίδιο πιστεύω ακράδαντα ότι λειτουργεί και στον πολυσχιδή δημιουργό και
σπουδαίο φίλο Βασίλη Ρήγα Φλώρο.
Γεννημένος στην Καλαμάτα και με καταγωγή από το Παλαιόκαστρο
Μεσσηνίας (που περήφανα δεν παραλείπει να αναφέρει), ο Βασίλης Ρήγα
Φλώρος κουβαλά μέσα του τη μνήμη ενός τόπου με βαθιές ρίζες, μύθους,
ιστορία και φυσική ομορφιά.
Η Καλαμάτα δεν είναι απλώς η πόλη όπου γεννήθηκε· είναι ένας ζωντανός
πυρήνας έμπνευσης που διαπερνά τη δημιουργία του. Η μεσσηνιακή γη, οι
άνθρωποί της και η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τον χρόνο
συναντιούνται συχνά στο έργο του, δημιουργώντας έναν κόσμο όπου το
παρελθόν (από την αρχαιότητα) συνομιλεί με το παρόν.
Η πορεία του στην τέχνη ξεκίνησε με σπουδές στις πολιτικές επιστήμες, στο
θέατρο και στο θεατρικό παιχνίδι.
Η θεατρική του παιδεία, η ενασχόλησή του με την υποκριτική και η αγάπη του
για τον λόγο τον οδήγησαν σε μια δημιουργική διαδρομή που δεν περιορίστηκε
σε έναν μόνο ρόλο.
Ως ηθοποιός συνεργάστηκε με θιάσους και συμμετείχε σε τηλεοπτικές
παραγωγές, ενώ ως σκηνοθέτης ανέλαβε την παρουσίαση δεκάδων
παραστάσεων, δίνοντας χώρο σε κλασικά αλλά και σύγχρονα έργα.
Ωστόσο, η μεγάλη του εσωτερική πατρίδα είναι η γραφή.
Η ποίηση του Βασίλη Φλώρου αναζητά τον άνθρωπο πίσω από τις καθημερινές
μάσκες, εξερευνά τον έρωτα, τον φόβο, τον θάνατο, την αυτογνωσία και την
ανάγκη για υπέρβαση του ανθρώπου.
Καλλιτεχνικά πραγματώνει τον αρχετυπικό Άνθρωπο: Άνω + θρώσκω
(ψηλά + πηδώ, τινάζομαι ή ξεπετάγομαι ορμητικά).
Έχει δημιουργήσει ένα σημαντικό (ποσοτικά) και αξιοζήλευτο (πνευματικά)
συγγραφικό έργο που περιλαμβάνει ποιητικές συλλογές, δοκίμια,
μυθιστορήματα, νουβέλα και πολλά –πάρα πολλά– θεατρικά έργα.
Στη δραματουργία του συναντά κανείς το χιούμορ, τον υπαρξιακό
προβληματισμό και τη διάθεση να φωτίσει τις αντιφάσεις της ανθρώπινης
φύσης, πηγαίνοντας παραπέρα, για την ακρίβεια όπως ο Παθολογοανατόμος
που αναλύει μικροσκοπικά και εις βάθος, χωρίς να φείδεται ούτε της ειρωνείας
ούτε, πολύ περισσότερο, του αυτοσαρκασμού.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η πίστη στην τέχνη ως δρόμο επικοινωνίας
και μεταμόρφωσης: Η Τέχνη ως κυρίαρχη και παγκόσμια γλώσσα.
Για τον ίδιο, το θέατρο δεν είναι μόνο παράσταση, αλλά μια διαδικασία
συνάντησης ανθρώπων, μια εμπειρία που μπορεί να οδηγήσει στην
έκφραση, την αυτογνωσία και την προσωπική εξέλιξη.
Μέσα από τις βιωματικές ομάδες και την παιδαγωγική του δράση έχει
προσπαθήσει και καταφέρει να φέρει την τέχνη πιο κοντά στην κοινωνία,
ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους.
Η σχέση του με την Καλαμάτα παραμένει διαχρονικά ένας σταθερός άξονας της
δημιουργικής του πορείας.
Επιστρέφοντας και δραστηριοποιούμενος στην πόλη του, συνέβαλε ενεργά
στην πολιτιστική ζωή της Μεσσηνίας, συνεργαζόμενος με ομάδες, συλλόγους
και θεατρικούς φορείς, ακατάπαυστα και αδιάλειπτα για δεκαετίες.
Η παρουσία του αποδεικνύει πως η περιφέρεια μπορεί να γεννά σημαντικές
καλλιτεχνικές φωνές, όταν υπάρχει πάθος, όραμα και επιμονή.
Ο Βασίλης Ρήγα Φλώρος δεν είναι απλώς ένας καλλιτέχνης που δημιουργεί
έργα.
Είναι ένας άνθρωπος που αναζητά συνεχώς το νόημα πίσω από την τέχνη και
τη ζωή.
Με όχημα την ποίηση, το θέατρο και την ανθρώπινη επαφή, συνεχίζει να χτίζει
γέφυρες ανάμεσα στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου και στον κόσμο
γύρω του.
Η δημιουργική του πορεία αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η τέχνη, όταν
πηγάζει από αληθινή ανάγκη έκφρασης, μπορεί να γίνει φως, μνήμη και
ελπίδα.
«Όταν λέω να είστε δημιουργικοί δεν εννοώ ότι όλοι πρέπει να γίνετε μεγάλοι
ζωγράφοι και μεγάλοι ποιητές. Απλώς εννοώ να κάνετε τη ζωή σας μια ζωγραφιά,
να κάνετε τη ζωή σας ένα ποίημα.»
Όσο (Μπαργκουάν Σρι Ραζνίς), Ινδός γκουρού. λόγια του μεγάλου
Μάνου Χατζιδάκι στο οπισθόφυλλο του δίσκου του «Χειμωνιάτικος ήλιος» που
κυκλοφόρησε το 1988:
“Λυπάμαι που τον δίσκο αυτό θα τον ακούσουν ακροατές που δεν συμπαθώ αλλά
δεν έχω τρόπο να το απαγορεύσω και αυτό μου γεννά μια κάποια μελαγχολία”.
Προδήλως ο σπουδαίος Μάνος Χατζιδάκις δεν ήταν ελιτιστής, απεχθανόταν
ωστόσο την προσχηματική, επιφανειακή και με αγοραίους όρους προσέγγιση
της τέχνης και διψούσε για την πνευματικότητα που μπορεί να αλλάξει άρδην
την αισθητική και την σκέψη -και μόνο- του ενός.
Το ίδιο πιστεύω ακράδαντα ότι λειτουργεί και στον πολυσχιδή δημιουργό και
σπουδαίο φίλο Βασίλη Ρήγα Φλώρο.
Γεννημένος στην Καλαμάτα και με καταγωγή από το Παλαιόκαστρο
Μεσσηνίας (που περήφανα δεν παραλείπει να αναφέρει), ο Βασίλης Ρήγα
Φλώρος κουβαλά μέσα του τη μνήμη ενός τόπου με βαθιές ρίζες, μύθους,
ιστορία και φυσική ομορφιά.
Η Καλαμάτα δεν είναι απλώς η πόλη όπου γεννήθηκε· είναι ένας ζωντανός
πυρήνας έμπνευσης που διαπερνά τη δημιουργία του. Η μεσσηνιακή γη, οι
άνθρωποί της και η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τον χρόνο
συναντιούνται συχνά στο έργο του, δημιουργώντας έναν κόσμο όπου το
παρελθόν (από την αρχαιότητα) συνομιλεί με το παρόν.
Η πορεία του στην τέχνη ξεκίνησε με σπουδές στις πολιτικές επιστήμες, στο
θέατρο και στο θεατρικό παιχνίδι.
Η θεατρική του παιδεία, η ενασχόλησή του με την υποκριτική και η αγάπη του
για τον λόγο τον οδήγησαν σε μια δημιουργική διαδρομή που δεν περιορίστηκε
σε έναν μόνο ρόλο.
Ως ηθοποιός συνεργάστηκε με θιάσους και συμμετείχε σε τηλεοπτικές
παραγωγές, ενώ ως σκηνοθέτης ανέλαβε την παρουσίαση δεκάδων
παραστάσεων, δίνοντας χώρο σε κλασικά αλλά και σύγχρονα έργα.
Ωστόσο, η μεγάλη του εσωτερική πατρίδα είναι η γραφή.
Η ποίηση του Βασίλη Φλώρου αναζητά τον άνθρωπο πίσω από τις καθημερινές
μάσκες, εξερευνά τον έρωτα, τον φόβο, τον θάνατο, την αυτογνωσία και την
ανάγκη για υπέρβαση του ανθρώπου.
Καλλιτεχνικά πραγματώνει τον αρχετυπικό Άνθρωπο: Άνω + θρώσκω
(ψηλά + πηδώ, τινάζομαι ή ξεπετάγομαι ορμητικά).
Έχει δημιουργήσει ένα σημαντικό (ποσοτικά) και αξιοζήλευτο (πνευματικά)
συγγραφικό έργο που περιλαμβάνει ποιητικές συλλογές, δοκίμια,
μυθιστορήματα, νουβέλα και πολλά –πάρα πολλά– θεατρικά έργα.
Στη δραματουργία του συναντά κανείς το χιούμορ, τον υπαρξιακό
προβληματισμό και τη διάθεση να φωτίσει τις αντιφάσεις της ανθρώπινης
φύσης, πηγαίνοντας παραπέρα, για την ακρίβεια όπως ο Παθολογοανατόμος
που αναλύει μικροσκοπικά και εις βάθος, χωρίς να φείδεται ούτε της ειρωνείας
ούτε, πολύ περισσότερο, του αυτοσαρκασμού.
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η πίστη στην τέχνη ως δρόμο επικοινωνίας
και μεταμόρφωσης: Η Τέχνη ως κυρίαρχη και παγκόσμια γλώσσα.
Για τον ίδιο, το θέατρο δεν είναι μόνο παράσταση, αλλά μια διαδικασία
συνάντησης ανθρώπων, μια εμπειρία που μπορεί να οδηγήσει στην
έκφραση, την αυτογνωσία και την προσωπική εξέλιξη.
Μέσα από τις βιωματικές ομάδες και την παιδαγωγική του δράση έχει
προσπαθήσει και καταφέρει να φέρει την τέχνη πιο κοντά στην κοινωνία,
ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους.
Η σχέση του με την Καλαμάτα παραμένει διαχρονικά ένας σταθερός άξονας της
δημιουργικής του πορείας.
Επιστρέφοντας και δραστηριοποιούμενος στην πόλη του, συνέβαλε ενεργά
στην πολιτιστική ζωή της Μεσσηνίας, συνεργαζόμενος με ομάδες, συλλόγους
και θεατρικούς φορείς, ακατάπαυστα και αδιάλειπτα για δεκαετίες.
Η παρουσία του αποδεικνύει πως η περιφέρεια μπορεί να γεννά σημαντικές
καλλιτεχνικές φωνές, όταν υπάρχει πάθος, όραμα και επιμονή.
Ο Βασίλης Ρήγα Φλώρος δεν είναι απλώς ένας καλλιτέχνης που δημιουργεί
έργα.
Είναι ένας άνθρωπος που αναζητά συνεχώς το νόημα πίσω από την τέχνη και
τη ζωή.
Με όχημα την ποίηση, το θέατρο και την ανθρώπινη επαφή, συνεχίζει να χτίζει
γέφυρες ανάμεσα στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου και στον κόσμο
γύρω του.
Η δημιουργική του πορεία αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η τέχνη, όταν
πηγάζει από αληθινή ανάγκη έκφρασης, μπορεί να γίνει φως, μνήμη και
ελπίδα.
«Όταν λέω να είστε δημιουργικοί δεν εννοώ ότι όλοι πρέπει να γίνετε μεγάλοι
ζωγράφοι και μεγάλοι ποιητές. Απλώς εννοώ να κάνετε τη ζωή σας μια ζωγραφιά,
να κάνετε τη ζωή σας ένα ποίημα.»
Όσο (Μπαργκουάν Σρι Ραζνίς), Ινδός γκουρού.
