(Μικρές ιστορικές αναδρομές και μεγάλες πολιτιστικές δυνατότητες).
Είναι γνωστό πως ο πολιτισμός είναι η πιο ουσιαστική υπόσταση του ανθρωπίνου όντος και η τέχνη είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες του ανθρώπινου πολιτισμού.
Η τέχνη του Θεάτρου όμως αποτελεί μία από τις ομορφότερες κοινωνικές, πνευματικές και ψυχαγωγικές δράσεις στον υπαρξιακό κήπο της γήϊνης ζωής μας, προήλθε από την αρχέγονη ανάγκη του ανθρώπου να κατανοήσει το μυστήριο της ζωής, να βιώσει, να παρατηρήσει, να αισθανθεί, να συγκινηθεί και να αναδημιουργήσει την πραγματικότητα μέσα στην οποία αναγκάστηκε να υπάρχει.
Ο αρχαίος ελληνικός κόσμος έκανε δύο μεγάλες ανακαλύψεις που δεν έγιναν πουθενά αλλού. Η μία ανακάλυψη είναι η Δημοκρατία και η άλλη ανακάλυψη είναι το Θέατρο. Όλα τα άλλα πολιτεύματα μοναρχία, βασίλεια, Τυραννίες, δυναστείες, αυτοκρατορίες υπήρχαν πάντα και παντού.
Όλες τις άλλες τέχνες (μουσική, ζωγραφική, χορός), επιστήμες και φιλοσοφίες τις είχαν σχεδόν όλοι οι λαοί.
Δημοκρατία και Θέατρο μόνο οι Έλληνες. Γιατί αυτό;
Είναι γνωστό πως ο πολιτισμός είναι η πιο ουσιαστική υπόσταση του ανθρωπίνου όντος και η τέχνη είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες του ανθρώπινου πολιτισμού.
Η τέχνη του Θεάτρου όμως αποτελεί μία από τις ομορφότερες κοινωνικές, πνευματικές και ψυχαγωγικές δράσεις στον υπαρξιακό κήπο της γήϊνης ζωής μας, προήλθε από την αρχέγονη ανάγκη του ανθρώπου να κατανοήσει το μυστήριο της ζωής, να βιώσει, να παρατηρήσει, να αισθανθεί, να συγκινηθεί και να αναδημιουργήσει την πραγματικότητα μέσα στην οποία αναγκάστηκε να υπάρχει.
Ο αρχαίος ελληνικός κόσμος έκανε δύο μεγάλες ανακαλύψεις που δεν έγιναν πουθενά αλλού. Η μία ανακάλυψη είναι η Δημοκρατία και η άλλη ανακάλυψη είναι το Θέατρο. Όλα τα άλλα πολιτεύματα μοναρχία, βασίλεια, Τυραννίες, δυναστείες, αυτοκρατορίες υπήρχαν πάντα και παντού.
Όλες τις άλλες τέχνες (μουσική, ζωγραφική, χορός), επιστήμες και φιλοσοφίες τις είχαν σχεδόν όλοι οι λαοί.
Δημοκρατία και Θέατρο μόνο οι Έλληνες. Γιατί αυτό;
( Μέρος της ομιλίας ως οργανωτικός πρόεδρος του 36 λογοτεχνικού διαγωνισμού της Πανελλήνιας Ενωσης Λογοτεχνών )
..Έχουν γραφτεί πολλά ως απαντήσεις στην ερώτηση «γιατί πρέπει να υπάρχουν λογοτεχνικοί διαγωνισμοί και βραβεία;» Έχουν αναρωτηθεί κάποιοι (κρατώντας δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα) μια αρνητική στάση, μήπως όλα αυτά είναι ματαιοδοξίες και ιδιοτελείς εκφάνσεις ανθρώπων που επιθυμούν την προβολή, την αναγνώριση και την πρόσκαιρη δόξα.
Για να αναλύσουμε αυτές τις απόψεις θα χρειαζόταν ώρα πολλή και μάλλον αυτά θα μπορούσαν να ήταν θέματα ενός λογοτεχνικού συνεδρίου.
Θα θέσω όμως την εξής ερώτηση: «Αν δεν υπήρχαν οι λογοτεχνικοί διαγωνισμοί και τα βραβεία, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα για τη λογοτεχνία, για τους λογοτέχνες και γι’ αυτούς που καταπιάνονται με τη διαδικασία της γραφής;». Η προσωπική μου απάντηση είναι και βέβαια ΟΧΙ, οι λογοτεχνικοί διαγωνισμοί είναι μια πραγματικότητα πολιτιστικής δράσης. Αποτελούν αφορμή για επαφή, ενθαρρύνουν και αναδεικνύουν ανθρώπους είτε είναι λογοτέχνες, είτε γίνονται αργότερα λογοτέχνες.
..Έχουν γραφτεί πολλά ως απαντήσεις στην ερώτηση «γιατί πρέπει να υπάρχουν λογοτεχνικοί διαγωνισμοί και βραβεία;» Έχουν αναρωτηθεί κάποιοι (κρατώντας δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα) μια αρνητική στάση, μήπως όλα αυτά είναι ματαιοδοξίες και ιδιοτελείς εκφάνσεις ανθρώπων που επιθυμούν την προβολή, την αναγνώριση και την πρόσκαιρη δόξα.
Για να αναλύσουμε αυτές τις απόψεις θα χρειαζόταν ώρα πολλή και μάλλον αυτά θα μπορούσαν να ήταν θέματα ενός λογοτεχνικού συνεδρίου.
Θα θέσω όμως την εξής ερώτηση: «Αν δεν υπήρχαν οι λογοτεχνικοί διαγωνισμοί και τα βραβεία, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα για τη λογοτεχνία, για τους λογοτέχνες και γι’ αυτούς που καταπιάνονται με τη διαδικασία της γραφής;». Η προσωπική μου απάντηση είναι και βέβαια ΟΧΙ, οι λογοτεχνικοί διαγωνισμοί είναι μια πραγματικότητα πολιτιστικής δράσης. Αποτελούν αφορμή για επαφή, ενθαρρύνουν και αναδεικνύουν ανθρώπους είτε είναι λογοτέχνες, είτε γίνονται αργότερα λογοτέχνες.
Διαβάστε περισσότερα: Η αξία των λογοτεχνικών διαγωνισμών και βραβείων
Να ευχαριστήσω θερμά τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ενωσης Λογοτεχνών (ΠΕΛ) Νίκο Ταβουλάρη και για την Εύα Φραγκιαδάκη για την πρόσκληση. Έπειτα να ευχαριστήσω ακόμα όλους εσάς που βρίσκεστε σήμερα εδώ για να με ακούσετε.
Το θέμα που θα εξετάσουμε και θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε είναι η ποίηση και η μεταφυσική. Ενοείται βέβαια ότι η ομιλία δεν αφορά την αγγλική, «μεταφυσική ποίηση του 17 αιώνα», όπως έχει ονομαστεί, αλλά την ευρύτερη και βαθύτερη σχέση αυτών των εννοιών και κατά πόσο η σχέση αυτή μοιάζει αντιφατική ή αμοιβαία.
(Ενεργοί ποιητές ή φαύλοι της γραφής;)
Στην σημερινή εποχή υπάρχει πληθώρα παρουσιάσεων ποιητικών βιβλίων. Οι Έλληνες και οι ελληνίδες γράφουν. Αυτό δεν είναι κακό. Ίσως πολλές φορές να είναι και ψυχοθεραπεία.
Όμως όσοι γράφουν ποιήματα δεν σημαίνει ότι είναι και ποιητές. Επίσης όσοι εκδίδουν βιβλία δεν σημαίνει ότι είναι και λογοτέχνες.
Όσον αφορά την ποίηση έχει χυθεί πολύ μελάνι για το ποιος μπορεί να χαρακτηριστεί ποιητής ή όχι. Πρόθεσή μου εδώ δεν είναι να θέσω τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ποιητή. Θα προσπαθήσω όμως να οριοθετήσω την προσωπική μου εκτίμηση για την ποιητική δράση σε σχέση με τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας.
Να μιλήσω για την ευθύνη εκείνων των ποιητών, που θαυμάζουμε τα ποιήματά τους, τον τρόπο σκέψης τους, την ποιητική τους τέχνη.
Όμως όσοι γράφουν ποιήματα δεν σημαίνει ότι είναι και ποιητές. Επίσης όσοι εκδίδουν βιβλία δεν σημαίνει ότι είναι και λογοτέχνες.
Όσον αφορά την ποίηση έχει χυθεί πολύ μελάνι για το ποιος μπορεί να χαρακτηριστεί ποιητής ή όχι. Πρόθεσή μου εδώ δεν είναι να θέσω τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του ποιητή. Θα προσπαθήσω όμως να οριοθετήσω την προσωπική μου εκτίμηση για την ποιητική δράση σε σχέση με τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας.
Να μιλήσω για την ευθύνη εκείνων των ποιητών, που θαυμάζουμε τα ποιήματά τους, τον τρόπο σκέψης τους, την ποιητική τους τέχνη.
Σελίδα 2 από 2
Η εξέλιξη της τέχνης
Η συγγραφή, η υποκριτική και η σκηνοθεσία κάτω από το πρίσμα της βιωματικής εμπειρίας, συντελούν σε αυτό το σκοπό.
Η μεταφυσική του θεάτρου
Το μυστήριο του θανάτου και της ζωής. Αυτό το μυστήριο γινόταν ως ένα βαθμό φανερό μέσα από ιεροτελεστικά δρώμενα, όπου ήταν και οι πρώτοι στενοί συγγενείς του θεάτρου.
Εμψύχωση βιωματικών ομάδων
Εμψυχωτής είναι κάποιος που εμψυχώνει οποιονδήποτε άνθρωπο ή ομάδα για να δράσει με περισσότερη επιτυχία σε κάτι, που δίνει θάρρος, ελπίδα και συμπόνια που παρακινεί και κατανοεί.
Άρθρα που έχουν δημοσιευθεί
Ετυμολογικά η λέξη ποίηση (όπως γνωρίζεται) προέρχεται από το ρήμα «ποιέω-ποιώ». Το «ποιώ» είναι η διπλή αδελφή όψη του ρήματος «πρήσσω- πράσσω- πράττω».. 6945768633
vasflo100@yahoo.gr