Τιτανομαχία στα ροζ (Κωμωδία)

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ρ. ΦΛΩΡΟΣ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ

Τιτανομαχία στα ροζ…

Λίγα λόγια για το έργο

Οι τρεις μεγάλοι θεοί, γεννήτορες του αρχαίου ελληνικού κόσμου.

Ο Ουρανός, ο Κρόνος και ο Δίας, διωγμένοι αιώνες τώρα από τους θρόνους τους και σακατεμένοι από τις δικές τους άλυτες διαφορές, ζουν απομονωμένοι σ’ ένα μεγάλο αγρόκτημα που έχουν από κοινού και που μέσα του υπάρχει ένα εργοστάσιο οινοποιίας. Σχεδόν γέροι (αφού έχουν χάσει την πίστη των ανθρώπων), βρίζουν τους νέους θεούς και τους σημερινούς θνητούς. Καθένας με τα δικά του απωθημένα και τις προσωπικές του ιδιορρυθμίες, αναπολούν τον κόσμο που έχασαν.

Ο Γανυμήδης τους φροντίζει, ενώ ο Διόνυσος προσπαθεί να τους πείσει να πάρουν ένα μεγάλο δάνειο από την τράπεζα, γιατί υπάρχει κίνδυνος να χάσουν και την τελευταία τους περιουσία.

Οι θεοί δεν είναι πρόθυμοι να προσαρμοστούν στα σύγχρονα δεδομένα και ήθη. Ο Διόνυσος επιστρατεύει για αυτό τον σκοπό μια φίλη του Μαινάδα και τον δικηγόρο της θεϊκής οικογένειας . Η επιχειρηματολογία για την προσαρμογή στον σύγχρονο κόσμο, αλλά και η εμμονή των θεών να παραμείνουν στον παλιό, καθώς οι δολοπλοκίες και τα ψέματα μεταξύ τους, δημιουργούν ένα σκηνικό μιας τραγελαφικής σύγκρουσης μέσα από την οποία αποκαλύπτονται μεγάλες αλήθειες για την κρυφή ζωή των θεών και των ανθρώπων.

Η εμφάνιση της Γαίας ως καταλύτης για την εξέλιξη του έργου σηματοδοτεί και τον πόλεμο ανάμεσα στο αρσενικό και στο θηλυκό. Η Πατριαρχία και η Μητριαρχία συγκρούονται (άλλη μια φορά) σε μια μάχη που δεν έχει νικητή.

Μια «θεότρελη» καυστική, σύγχρονη σάτιρα, που αντλεί το θέμα της από την αρχαία Ελληνική Μυθολογία.

Σύντομη ανάλυση του έργου

Το έργο δηλώνει ήδη από τον τίτλο, την πρόθεσή του να σατιρίσει και να ανατρέψει. Η λέξη Τιτανομαχία παραπέμπει σε έναν κοσμικό, επικό πόλεμο θεών και Τιτάνων, ενώ το «στα ροζ» εισάγει μια αισθητική υπερβολής, και ειρωνείας. Φανερώνει έτσι την αντίθεση ανάμεσα στο πνευματικό και στο γελοίο, στο αρχαίο και στο σύγχρονο.

Μια παρωδία της εξουσίας και της βίας.

Η μυθολογική σύγκρουση γίνεται αφορμή για να δείξει πως οι μεγάλες κοσμικές και θεϊκές αναμετρήσεις, συχνά μοιάζουν με ανθρώπινες φιλονικίες, γεμάτες εγωισμό, φιλοδοξία και ματαιοδοξία. Μέσα από το χιούμορ, το έργο απομυθοποιεί τους ισχυρούς και τους παρουσιάζει πιο κοντά στον απλό άνθρωπο, με αδυναμίες, μικρότητες και κωμικές αντιφάσεις.

Το σατιρικό στοιχείο είναι κεντρικό. Ο μύθος, χρησιμεύει για να σχολιάσουμε έμμεσα τη σύγχρονη πραγματικότητα: ανταγωνισμοί, ιεραρχίες, επίδειξη δύναμης, και η ανατροπή των προσδοκιών δημιουργούν το κωμικό αποτέλεσμα. Οι μυθικοί χαρακτήρες δεν αντιμετωπίζονται ως απόμακρες, ιερές μορφές, αλλά σαν πρόσωπα που μπορούν να γελοιοποιηθούν, να εκτεθούν και να αμφισβητηθούν. Αυτό κάνει το έργο πιο σύγχρονο και δείχνει ότι κανένα σύμβολο εξουσίας δεν είναι απόλυτα ανέγγιχτο. Μια κριτική ματιά για τον κόσμο που ζούμε.

Σημαντικό επίσης είναι το ύφος. Ο τίτλος υποδηλώνει μια ελεύθερη pop αισθητική, κάτι έντονο, φανταχτερό. Το κείμενο σε αρκετά σημεία είναι οξύ, εκρηκτικό, σχεδόν βωμολοχικό. Αυτό ενισχύει την παρωδία.

Η «Τιτανομαχία στα ροζ» είναι μια σατιρική ανανέωση του μύθου, που χρησιμοποιεί το κωμικό και το υπερβολικό για να απομυθοποιήσει την εξουσία και να σχολιάσει τη σύγχρονη κοινωνία.

Πρόσωπα:

Βασικά πρόσωπα:

6 άντρες / 2 γυναίκες

• Διόνυσος (40-60 ετών)
• Μαινάδα (30-40 ετων)
• Ουρανός (60-80 ετών)
• Κρόνος (50-70 ετών)
• Δίας (40-50 ετών)
• Γη (40-50 ετών)
• Δικηγόρος (40-60 ετών)
• Γανυμήδης (40-50 ετών)
• Χορός αντρών (Σειληνοί, εργάτες του αγροκτήματος)
• Χορός γυναικών (Νύμφες)

(Επίσης το έργο μπορεί να ανεβεί και χωρίς το χορό).

Το σκηνικό είναι ένα μεγάλο σαλόνι αρχοντικού μεγάρου. Ένας θρόνος στο πίσω μέρος της σκηνής κέντρο και δυο παρόμοιοι θρόνοι δεξιά και αριστερά. Ένας καναπές στο κέντρο μια πολυθρόνα δεξιά, ένα μικρό τραπεζάκι ανάμεσα. Δεξιά –αριστερά δύο πόρτες έξοδοι. Μια αίθουσα με γούστο και στυλ, ίσως και μιας σύγχρονης μεταμοντέρνας άποψης.

ΠΡΩΤΗ ΣΚΗΝΗ

(Μουσική- Χαμηλά Φώτα). (Στο μισοσκόταδο στην άκρη της σκηνής προβάλει διστακτικά, αστεία και χαριτωμένα ο Γανυμήδης, με ροζ ενδυματολογία).

Γανυμήδης : (κωμικά)

Είπε ο φιλόσοφος Πρωταγόρας:

«για τους θεούς δεν γνωρίζω τίποτα, ούτε αν υπάρχουν ούτε αν δεν υπάρχουν».

Η πιθανότητα ύπαρξης του θεού ημερεύει τους ανθρώπους…

Κυρίως τους πολύ πιστούς, που είναι πιο άγριοι από τους φιλοσόφους…

(τραγουδάει με στυλ, οπερέτα)

Άγριε Φάε λίγο λάδι

και έλα να σε ημερέψω βράδυ…

(Φεύγει γελώντας).

(Ανοίγουν τα φώτα. Στην πολυθρόνα κάθεται η Μαινάδα και καπνίζει, μπεκρουλιάζει… μπαίνει ο Διόνυσος).

Μαινάδα: Τι έγινε; Τους μάζεψες τους τρελόγερους;

Διόνυσος: Σε λίγο. Τους βοηθάει ο Γανυμήδης να ετοιμαστούνε. Και εσύ μην είσαι έτσι! Φτιάξου λίγο.

Μαινάδα: Τι έχω καλέ;

Διόνυσος: Το χάλι σου έχεις… Πίνεις, καπνίζεις (μυρίζει την ατμόσφαιρα) μην μου πεις ότι είναι χασίσι;

Μαινάδα: Στο λέω… Από την Τύνιδα το καλύτερο!

Διόνυσος: Καλά σοβαρολογείς τώρα; Σβήστο!

Μαινάδα: Πώς κάνεις έτσι καλέ; (το σβήνει) Εσύ κάποτε το μοίραζες με τη χούφτα στην ακολουθία σου σαν Διόνυσος! Ξέχασες τις πομπές σου, γέρασες και έγινες συντηρητικός καημένε μου.

Διόνυσος: Οι Θεοί γερνάνε όταν οι άνθρωποι παύουν να τους πιστεύουν. Δεν γερνάνε όμως τόσο εύκολα σαν τους θνητούς.

Μαινάδα: Μωρέ γερνάνε λέει… Ειδικά στο μυαλό… Τώρα που θα έρθουν οι τρεις ξεμωραμένοι σαλιάρηδες, εδώ να δεις μεγαλεία γήρατος.

Διόνυσος: Πάψε! Σ ’έχουν που σ ’έχουν αντιπαθήσει μην σ ’ακούσουν κιόλας να μιλάς έτσι.

Μαινάδα: Σιγά μην με ακούσουν.

Διόνυσος: Θεοί είναι ακόμα… Ακούνε και βλέπουν όποιον θέλουν… Σουτ!

Μαινάδα: Τι ακούνε Διονυσάκο μου; Ο προπάππου σου ο Ουρανός είναι σχεδόν κουφός, το ξέρουμε όλοι, κάνει ότι ακούει. Ο παππούς σου ο Κρόνος συνέχεια με μια μάσκα οξυγόνου γυρίζει, γιατί λέει ότι δεν αναπνέει σωστά. Ο πατέρας σου ο Δίας τους τελευταίους αιώνες είναι αλκοολικός. Συνέχεια με ένα μπουκάλι στο χέρι… Έφυγε το μπουκάλι από σένα που είσαι ο Διόνυσος και το πήρε αυτός… Τι να πω… Θεϊκή οικογένεια υπό κατάρρευση…

Διόνυσος: Ο Χείρωνας μου απαγόρευσε το ποτό… Το συκώτι μου, είπε.

Μαινάδα: Και λοιπόν; Ολόκληρος Προμηθέας που δεν έπινε ο καημένος ούτε σόδα, έζησε χωρίς συκώτι και φοβάσαι εσύ που είσαι και Θεός; Και να θέλεις να πεθάνεις δεν μπορείς.

Διόνυσος: Τίποτα πια δεν είναι σίγουρο. Η κυριαρχία μας, η κυριαρχία των Ολύμπιων έχει τελειώσει εδώ και χιλιάδες χρόνια… Ίσως κάποια στιγμή τελειώσει και η Αθανασία μας.

Μαινάδα: Σώπα καλέ… εδώ δεν πέθανα εγώ που είμαι και θνητή Μαινάδα.

Διόνυσος: Δεν πέθανες γιατί σε έκανα αθάνατη, αλλιώς θα σου έλεγα.

Μαινάδα: Ναι… να τη χέσω τέτοια αθανασία. Μου έδινες συνέχεια να πίνω αμβροσία για να γίνω αθάνατη και από τις παρενέργειες έβγαζα μούσια και μουστάκι και κόντυνα και 10 πόντους. Τά ξέχασες;

Διόνυσος: (φωνάζοντας) Που να ξέρω εγώ ότι σε πειράζει η αμβροσία; Αθάνατη πάντως έγινες. Μην είσαι αχάριστη.

Μαινάδα: (Τον πλησιάσει ερωτικά) Διονυσάκο μου, πώς κάνεις έτσι γλυκό μου. Τον τελευταίο καιρό είσαι πάντα ανήσυχος, προβληματισμένος, αγχωμένος… Κόντυνες, στρουμπούλεψες, γκρινιάζεις… Που είναι ο παλιός ο νταβραντισμένος Διόνυσος με τις κραιπάλες και τα βακχικά μας όργια; (Τον φιλάει και του βάζει χέρι. Αυτός αποτραβιέται)

Είναι 5 χρόνια τώρα που δεν έχουμε κάνει σεξ.

Διόνυσος: Τα μετράς;

Μαινάδα: Και βέβαια τα μετράω.

Διόνυσος: Ξέρεις πιο είναι το πρόβλημα… Αν δεν συμφωνήσουμε πάλι τι θα κάνουμε με την περιουσία και την εταιρία εγώ δεν πρόκειται να βρω τον εαυτό μου. Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.

Μαινάδα: Για αυτό ήρθαμε σήμερα εδώ να δώσουμε ένα οριστικό τέλος.

(Ακούγονται από μέσα βροντές, βρισιές, χαλασμός)

Φωνή Κρόνου: Ανίερε προδότη!

Φωνή Δία: Τέρας, χθόνιε!

(Μπαίνει μέσα έξαλλος ο Γανυμήδης)

Γανυμήδης: (εκνευρισμένος) ΑΑΑ! Δεν μπορώ άλλο με τα ραμολιμέντα.

Μαινάδα: (Πειραχτικά) Καλώς την αρπάχτρω.

Γανυμήδης: (Βλέπει ξαφνικά τη Μαινάδα και αλλάζει διάθεση) Χαιρετώ τη λυσσάρα.

(Αρχίζουν να γελάνε μεταξύ τους και να φιλιούνται σταυρωτά σαν κοριτσόπουλα)

Διόνυσος: Ε! Σταματήστε επιτέλους! Συμπεριφέρεστε σαν τρελές!

Μαινάδα: Από ότι φαίνεται άλλοι είναι οι τρελοί εδώ.

Γανυμήδης: Καλέ πώς κάνεις έτσι; Είχαμε να ειδωθούμε πολλά χρόνια. Από την τελευταία παρτούζα που κάναμε με κάτι ξεχασμένους Κενταύρους στο Πήλιο. Ωραίοι καιροί.

Μαινάδα: Ωραίοι, αλλά περασμένοι.

Γανυμήδης: Από τότε έχουμε να δούμε ένα καλό πουλί! (γελάνε)

Μαινάδα: Έμαθα ότι τελευταία ασχολείσαι και με την ποίηση… είναι αλήθεια;΄

Γανυμήδης: Αχ ναι… έχω εκδώσει 7 ποιητικές συλλογές, η τελευταία μου με τίτλο «Το καυλωμένο σύμπαν» πήγε σούπερ, έκανε πάταγο.

Μαινάδα: Καλέ ωραίος τίτλος…(γελάνε)

Γανυμήδης: Πρωτότυπος αγάπη μου… γιατί άμα χαθεί και η καύλα, χαθήκαμε. Άκου μόνο δυο στίχους: «Ω σύμπαν ω σύμπαν- κόκκινες καύλες, ω σύμπαν ω σύμπαν- παπαρούνες καυλιάρικες» Σου άρεσαν;

Μαινάδα: Καταπληκτικοί στίχοι, Ελύτης… (γελάνε)

Διόνυσος: (έξαλλος) Σταματήστε! Ξέρετε πολύ καλά και οι δυο πως τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Μην γελοιοποιείται την κατάσταση. Τι συνέβη εκεί μέσα;

Γανυμήδης: Τα γνωστά… Την ώρα που ετοίμαζα τον Κρόνο να τον φέρω εδώ μπήκε μέσα ο Δίας ξαφνικά και άρχισε να τον βρίζει.

Διόνυσος: Έτσι; Στα καλά καθούμενα;

Γανυμήδης: Ε! τα έχει τσούξει και λίγο… Του τα είχε μαζεμένα και από χθες ο Δίας γιατί του θύμισε ότι η Ήρα ζει με το τέκνο τον Ιξίωνα στις Μπαχάμες. Πλακώθηκαν αμέσως στο πυξ - λαξ. Προσπάθησα να τους χωρίσω, όμως ο Δίας ρίχνει κάτι μικρούς κεραυνούς και ο Κρόνος μεγάλες πορδές. Ό,τι και να σε πάρει σε ζεμάτισε.

Διόνυσος: Και ο Ουρανός;

Γανυμήδης: Εντάξει αυτός κάθεται ήσυχα έτσι κουφός που είναι στο δωμάτιο του. Έχει φορέσει το κοστούμι του και περιμένει να τον παντρέψεις.

Διόνυσος: Εγώ;

Γανυμήδης: Εσύ λέει, του είπες ότι θα του φέρεις μια νύφη.

Διόνυσος: Νύμφη του είπα και όχι νύφη. Επειδή γέρασε πολύ να τον φροντίζει… Γιατί μου παραπονέθηκες ότι σε κουράζει.

Γανυμήδης: Ξέρεις ότι είναι σχεδόν κουφός. Να πρόσεχες! Αυτός τώρα περιμένει τη νύφη… Να σε δω τι θα κάνεις.

Ευτυχώς που έχουμε και κάποιους από παλιούς σου ακόλουθους τους σειληνούς, που τους προσέλαβες ως εργάτες του αγροκτήματος, και όταν βρω τα δύσκολα έρχονται τα φιλαράκια μας και με βοηθάνε!

(Ακούγονται φωνές, βόγγοι, κεραυνοί, σπασίματα)

Φωνή Κρόνου: Βροντόσκατε!

Φωνή Δία: Μυγόχεσμα!

Φωνή Κρόνου: Γατοπορδη!

Φωνή Δία: Βόθρε!

Διόνυσος: Πάω μέσα να τους ηρεμήσω… Θα σκοτωθούνε! Σειληνοί βοήθεια, ελάτε!

(βγαίνουν οι Σειληνοι – τραγουδάνε, οπερέτα)

-Χορός αντρών (Σειληνοί):

Αρσενικά πνεύματα εμείς οι Σεληνοί

Σάτυροι από την Φρυγία την μακρινή,

Του Διόνυσου κάποτε συνοδεία

Και πατρίδα μας κάναμε την Αρκαδία

Τους τράγους αγαπάμε, τα γαιδούρια,

Τις ωραίες ηδονές και τα τραγούδια

Όμως αυτά ήταν σε καιρούς ευτυχισμένους

Τώρα φροντίζουμε τους θεούς τους γερασμένους!

(φεύγουν από την σκηνή)

Μαινάδα: Καλέ, τόσο χάλια είναι η κατάσταση μέσα εδώ;

Γανυμήδης: Χρυσό μου, η κατάσταση είναι πάρα πολύ δύσκολη. Μπορεί να μένουν όλοι μαζί , αλλά σπάνια συναντιόνται και όποτε συμβαίνει αυτό, συνήθως βρίζονται.

Μαινάδα: Δεν τρώνε μαζί;

Γανυμήδης: Συχνά τους σερβίρω στα δωμάτιά τους και όταν τρώνε σ’ αυτήν την αίθουσα ο καθένας διαλέγει διαφορετική ώρα για να μην συναντήσει τον άλλον.

Μαινάδα: Μα τέτοιες ιδιοτροπίες οι θεοί;

Γανυμήδης: Τρελόθεοι θα έλεγα… Ευτυχώς σε λίγα χρόνια τελειώνει η σύμβασή μου και τους εγκαταλείπω.

Μαινάδα: Και που θα πας;

Γανυμήδης: Όπου βρω, αρκεί να είμαι μακριά από αυτούς τους γέρους.

Μαινάδα: Πώς κατάντησαν έτσι ρε φιλενάδα…

Γανυμήδης: Άστα! Μετά την έλευση των νέων θρησκειών οι θεοί έχασαν την εξουσία τους στον κόσμο. Άρχισαν να γερνούν σιγά σιγά από κατάθλιψη. Οι περισσότεροι σκορπίστηκαν σαν του λαγού τα παιδιά. Μπερδεύτηκαν μαζί με τους ανθρώπους και ο καθένας και η καθεμιά ζει πια καθώς μπορεί. Αυτοί οι τρεις ήρθαν και έκατσαν εδώ διεκδικώντας την εξουσία σ’ένα κόσμο που τους έχει ξεχάσει.

Μαινάδα: Το ξέρω! Τους έβαλε μαζί ο Διόνυσος γιατί κανένας συγγενείς τους, παιδί τους και εγγόνι τους δεν τους ήθελε κοντά του.

Γανυμήδης: Άδικο έχουν;

Μαινάδα: Γι’ αυτό ο γλυκούλης μου ο Διόνυσος τους μάζεψε σε αυτό το μεγάλο αγρόκτημα με τα αμπέλια και και το σπίτι για να τους προσέχει!

Έφτιαξε και την οινοποιία “Sknipa Dionise” που αργότερα την μετονόμασε “Teza Dionise”.

Γανυμήδης: Τα ξέρω καλέ! Μα χρυσή μου είναι ονόματα αυτά; Σκνίπα, Τέζα; Κρασιά πουλάγατε ή εντομοκτόνα;

Μαινάδα: Α! μην το λες… Τόσους αιώνες μ’ αυτά τα ονόματα η εταιρία πήγαινε πολύ καλά, σούπερ! Όμως πριν από μερικά χρόνια σ’ ένα του ξέφρενο μεθύσι στο Βατικανό , ο πάπας τον έπεισε ν ’αλλάξει το όνομα της εταιρίας.

Γανυμήδης: Ο Διόνυσος κάνει παρέα με τον πάπα;

Μαινάδα: Ναι καλέ! Είναι κολλητάρια. Μαζί τα πίνουν.

Γανυμήδης: Ο Πάπας ξέρει ότι είναι ο αρχαίος Διόνυσος; Ο εχθρός της θρησκείας του;

Μαινάδα: Όχι καλέ! Έχει συστηθεί σαν επιχειρηματίας. Εξάλλου πίνουν τόσο πολύ όταν συναντιούνται που έπειτα δεν θυμάται ο ένας τον άλλον. Ο μπεκρούλης μου ο Διόνυσος θέλει να τα έχει καλά με τους εκπροσώπους των νέων θρησκειών. Αλλού όμως είναι το θέμα… Τον έπεισε και άλλαξε το όνομα και το έκανε «Ο οίνος των τρελών». Από τότε η εταιρία πήρε την κάτω βόλτα.

Γανυμήδης: Εμ φυσικό είναι… Ποιος θα ήθελε να πίνει το κρασί των τρελών; Και γιατί δεν άλλαξε πάλι το όνομα της εταιρίας;

Μαινάδα: Δέκα ονόματα έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια και τίποτα… Τι “Liarda Dionise” τι “Dirla Dionise”αλλά η οινοποιία βουλιάζει. Έτσι έρχεται κάθε λίγο εδώ στο κτήμα στους γεροντοθεούς και προσπαθεί να τους πείσει να πουλήσουν την εταιρία και τις μετοχές πριν ολότελα φαλιρίσει. Όμως αυτοί δεν θέλουν.

Γανυμήδης: Ναι καλέ τα ξέρω. Τώρα προσπαθεί να τους πείσει να πάρουν ένα μεγάλο δάνειο από την τράπεζα, αλλά δεν συμφωνούν να υπογράψουν.

(Μπαίνουν μέσα στη σκηνή ο Διόνυσος και πίσω του ο Κρόνος)

Διόνυσος: Έλα παππού Κρόνε… Εσύ ο πιο μεγάλος και ο πιο σεβάσμιος των θεών κάτσε στο θρόνο σου.

(Μπαίνει με τη μάσκα οξυγόνου και κάθεται. Κοιτάζει τη Μαινάδα)

Κρόνος: Ποιο είναι αυτό το ξέκωλο;

(Η Μαινάδα αρπάζει ένα κηροπήγιο για να του το πετάξει. Τη συγκρατεί ο Διόνυσος)

Διόνυσος: Η Μαινάδα, η συντροφός μου, την ξέχασες πάλι;

Κρόνος: Με Μαινάδες γυρίζεις τώρα; Εκεί κατάντησες; Που είναι οι Θεές;

Διόνυσος: (Στην Μαινάδα) Ηρέμησε. Πάμε εμείς μέσα τώρα να φέρουμε τους άλλους. (Απευθύνεται στον Κρόνο) Παππού μου Κρόνε.

Κρόνος: Μην με λες παππού ρε! Κρόνε σκέτο.

Διόνυσος: Εντάξει Κρόνε μου κάθισε τώρα λίγο με τον Γανυμήδη και ερχόμαστε.

Κρόνος: Με τον Γανυμήδη δεν έχω να πω τίποτα… Τη βλέπω κάθε μέρα την μούρη του! Μου έφαγε τα χρόνια μου.

(Ο Διόνυσος και η Μαινάδα φεύγουν από τη σκηνή)

Γανυμήδης: Εσύ τρως τα χρόνια θεών και ανθρώπων.

Κρόνος: Τι εννοείς;

Γανυμήδης: Πολλοί υποστηρίζουν ότι δεν είσαι μόνο ο Κρόνος αλλά και ο Χρόνος που τους παίρνει τα νιάτα. Γεννήθηκες για να σταματήσεις την αθανασία των όντων. Χρόνος – Κρόνος λένε.

Κρόνος: Τον κακό τους τον καιρό οι άσχετοι! Δεν διαβάζουν κανένα βιβλίο; Τουλάχιστον τους Ορφικούς, πρώτα γεννήθηκε ο Χρόνος… (ανασαίνει στη μάσκα του οξυγόνου) μετά γεννήθηκε…

(τον διακόπτει)

Γανυμήδης: Ωχ κύριε μη μου ξαναπείτε πάλι το γενεαλογικό σας δέντρο. Το ξέρω… μου το έχετε πει τόσες φορές.

Κρόνος: Εγώ δεν θυμάμαι να στο έχω ξαναπεί.

Γανυμήδης: Έτσι όπως γίνατε χούφταλο, πώς να θυμάστε;

Κρόνος: Πώς είπες; (μάσκα οξυγονου)

Γανυμήδης: Είπα το ξέρω… Πρώτα γεννήθηκε ο Χρόνος, έπειτα ο Αιθήρ. Αλήθεια ποιος είναι αυτός ο Αιθήρ;

Κρόνος: Η ενέργεια αγράμματε… Συνέχισε να δω τι θυμάσαι.

Γανυμήδης: Μετά γεννήθηκε το Χάος (χαμηλόφωνα) και τα έκανε μπουρδέλο.

Κρόνος: (αγριεμένα) Τι; (παίρνει ανάσες στη μάσκα οξυγόνου)

Γανυμήδης: Λέω… μετά αν θυμάμαι καλά γεννήθηκε το κοσμικό αυγό, πετάχτηκε ο Έρωτας και ένας άσχετος, ένας Φάνης; Φώτης ή Φανούρης; Θα σε γελάσω.

Κρόνος: Ο Φάνητας, παλιόπραμα. Το ιερό φως!

Γανυμήδης: Αυτό… και παρακαλώ μη βρίζεται.

Κρόνος: Μετά τον Φάνητα γεννήθηκε η Νύχτα. Μετά γεννήθηκε αυτό το σίχαμα ο πατέρας μου, ο Ουρανός. Φτου!

Γανυμήδης: Α! Πιπέρι στο στόμα… Πόσες φορές σας έχω πει να μην βρίζεται τον μπαμπά σας.

Κρόνος: Μετά από αυτό το σίχαμα γεννήθηκε η μάνα μου η Γη και η Σελήνη. (Με καμάρι). Μετά γεννήθηκα εγώ ο Κρόνος και έπειτα (με θυμό) γέννησα άλλο ένα σίχαμα, τον Δία. Φτου!Φτου!

Γανυμήδης: Α! Να σας πω… μην βρίζεται τον Δία μου, μια χαρά Θεός είναι.

Κρόνος: Τι Θεός είναι αυτός που κατάντησε να έχει γκόμενα εσένα; Παπάρια Θεός!

Γανυμήδης: Σας αρέσει πολύ αυτή η λέξη φαίνεται, γιατί εσείς τα κόψατε από τον πατέρα σας τον ουρανό (υστερικά). Το ξεχάσατε;

Κρόνος: Τι λες μωρή υστερική; Δεν καταλαβαίνω.

Γανυμήδης: Δεν θέλεις να καταλάβεις. Να σου θυμίσω εγώ λοιπόν την ιστορία γεροχούφταλο… γιατί έχουν περάσει και αιώνες από τότε.

Κρόνος: Σκασμός! (παίρνει ανάσες στη μάσκα)

Γανυμήδης: Μόλις ο Ουρανός έγινε ο πρώτος Θεός των ανθρώπων, γεννοβόλαγε με την μάνα σου την Γαία, Τιτάνες, Κύκλωπες και εκατόγχειρες. Κανένα της προκοπής δεν είχανε κάνει τότε. Ή θα είχανε ένα μάτι ή θα είχανε εκατό χέρια. Μέση λύση μέχρι τότε δεν υπήρχε. Ο μπαμπάκας σου όμως ο Ουρανός έχωνε τα παιδιά του στα έγκατα της γης στα τάρταρα επειδή σας μισούσε… τι διάολο ψυχολογικό είχε, κανένας δεν ξέρει και ούτε το έχει λύσει μέχρι σήμερα.

Κρόνος: Σκάσε τέρας! Δεν μπορώ να αναπνεύσω (ανάσες)

Γανυμήδης: Θα στα θυμίσω όλα γερο-Κρόνε. Η μάνα σας τότε η Γαία τα πήρε στο κρανίο (με το δίκιο της η γυναίκα) να γεννοβολάω εγώ σου λέει και εκείνος να μου τα χώνει στα τάρταρα; Θα τον κανονίσω τον κερατά. Πείθει εσένα τον Τιτάνα σου δίνει ένα δρεπάνι και όταν ο Πατέρας σου ο Ουρανός έπεσε να κοιμηθεί εσύ βρήκες την ευκαιρία και τον ευνούχισες… Του τα ‘κοψες τα παπάρια.

Κρόνος: Σκάσε Τέρας! (παίρνει ανάσες)

Γανυμήδης: Όχι σκάσε… για θυμήσου. Μετά πήρες την εξουσία, αλλά και έναν χρησμό δήθεν τάχα πως ένα από τα παιδιά σου θα σου έπαιρνε το θρόνο. Για αυτό τα κατάπινες παππούλη λες και ήταν ασπιρίνες.

Κρόνος: Σκάσε σίχαμα! Δεν είναι έτσι. (ανάσες)

Γανυμήδης: Όμως η γυναίκα σου η Ρέα, έκρυψε τον Δία που ήτανε το τελευταίο παιδί και σου έδωσε να καταπιείς μια φασκιωμένη πέτρα… Ο Δίας μου ο λατρεμένος όταν μεγάλωσε πολέμησε στην Τιτανομαχία και αφού σε νίκησε σου έδωσε να πιείς δηλητήριο και εσύ έκανες εμετό τα παιδιά σου παππουλάκο και έτσι τα γλίτωσε. Έπειτα σε φυλάκισε μαζί με τους συμμάχους σου στα τάρταρα και αργότερα όταν ξεκούτιανες τελείως, σαν σπλαχνικός που είναι ο γλυκός μου, σε μάζεψε εσένα κουφάλογο και τον, χωρίς όρχεις, πατέρα σου και σας έφερε να μείνετε μαζί του… Αφού όλοι σας εγκατέλειψαν, κόρες, γιοι, εγγόνια και δισέγγονα, τέτοιοι σκατοθεοί που ήσασταν! (αναστενάζει) Α! Τα είπα και ξελάφρωσα… Παρ’ τα άρρωστε να ευχαριστηθείς τώρα.

Κρόνος: Άθλιε! Γιατί δεν σε σκοτώνω;

Γανυμήδης: Γιατί δεν έχετε άλλον υπηρέτη.

Κρόνος: Όλα αυτά είναι μύθος… ιστοριούλες για του θνητούς ανθρώπους. Οι μύθοι είναι συμβολικοί αγράμματε! Πώς είναι δυνατόν να κατάπινα τα παιδιά μου; Θα έσκαγα ο πούστης!

Γανυμήδης: Τότε που είχες δύναμη πολύ, μεταμορφωνόσουν. Θεός ήσουν και έκανες ότι ήθελες.

Κρόνος: Παραδέχομαι ότι τα φυλάκιζα, όχι ότι τα κατάπινα… Όλα τούτα είναι προστυχιές του Δία για να δικαιολογήσει την πράξη του όταν μου πήρε βίαια την εξουσία. Είναι όλα ψέματα!

Γανυμήδης: (θυμωμένα) Ψέματα; Ρε έχει ή δεν έχει παπάρια ο πατέρας σου ο Ουρανός;

(Ο Κρόνος δεν απαντάει. Παίρνει ανάσες στη μάσκα)

Γανυμήδης: Μίλα! Γιατί εγώ ξέρω αν έχει. Που περπατάει ο καημένος από τότε με τα πόδια ανοιχτά (του δείχνει) γιατί συγκαίγεται από την πληγή και για να τον ανακουφίσω τον βάζω συνέχεια ταλκ και αλοιφές. Μέχρι και σερβιέτες του φοράω πασαλειμμένες με βάμμα και με αντισηπτικό.

Κρόνος: Τι κόσμος Θεέ μου! Που καταντήσαμε; Ο πατέρας μου να φοράει σερβιέτες και ο γιός μου να έχει για γυναίκα έναν άντρα! Πάει ξεφτιλίστηκε το Θεϊκό γένος! Άκου ο Δίας να τον παίρνει!

Γανυμήδης: Όσοι αποκτήσουν εξουσία, τον παίρνουνε αναγκαστικά. Αν δεν τον πάρεις, πώς θα πάρεις την εξουσία;

Κρόνος: Εγώ πήρα την εξουσία χωρίς να τον πάρω!

Σίχαμα… Εσύ τον ξελόγιασες. Ο Δίας είναι ο πρώτος αρσενικοθηλυκός, μπαϊσέξουαλ θεός! Κακό που μας βρήκε!

Γανυμήδης: Γιατί καλέ; Κακό;

Κρόνος: Κάκιστο! Πάει η παλιά ηθική μας!

Γανυμήδης: Μιλάς εσύ για ηθική που παντρεύτηκες την Ρέα την αδερφή σου;

Κρόνος: Δεν ήταν πραγματική αδερφή μου, τέρας. Δεν την είχα δει ποτέ και η Γη μάνα μου την έφτιαξε μόνη της ως τιτανίδα για τις δουλειές του σπιτιού.

Γανυμήδης: Καλά… τέτοιες δικαιολογίες ξέρω και εγώ.

Κρόνος: Άκου ο Δίας να τον παίρνει! Εμείς οι παλιοί θεοί ήμασταν αμόλυντοι από τις ανθρώπινες αδυναμίες.

Γανυμήδης: Καλέ γιατί είναι αδυναμία να τον παίρνεις;

Κρόνος: Σκάσε σίχαμα, ακόμα και ο τρισκατάρατος ο πατέρας μου ο Ουρανός γεννήθηκε όταν η μάνα του ξάπλωσε δίπλα στον Έρωτα, χωρίς γονιμοποίηση. Τέτοιο ήθος είχαν παλιά τα πράγματα.

Γανυμήδης: (γελάει) Το ίδιο λένε και οι καινούργιες θρησκείες των ανθρώπων. Κάθε θρησκεία έχει γεννήσει και έναν Θεό χωρίς σεξ. Άλλη γκαστρώθηκε από ένα σύννεφο, άλλη από έναν κρίνο, άλλη την γκάστρωσε η μυρωδιά ενός φρούτου. Μα πώς μπορείς να γκαστρωθείς άμα δεν πας με άντρα; Άκου το ποιηματάκι μου:

«Σύντομη ιστορία παρθένων θεών».

Σειληνοί ελάτε!

(Μισοσκόταδο- τραγουδάει, οπερέτα, μπαίνουν οι Σειληνοί)

Γανυμήδης:

Σχεδόν όλοι οι γήινοι θεοί

Είχαν λένε παρθενική αρχή.

-Χορός αντρών (Σειληνοί):

Η Ιστάρ θεά παρθένα από Νεπάλ

γεννάει τον Ασσουηρμπανιμπάλ.

Η μαμά του Άγκνι θεού Ινδίας

και η Αταργάτις της Συρίας,

η γνωστή μας Αιγύπτια Ίσης

μάνες – παρθένες, θεών επίσης…

Γανυμήδης:

Οι μανάδες των θεών,

όλες παρθένες πολλών ετων!

-Χορός αντρών (Σειληνοί):

Ω!πω πω Ω! πω πω

Πες μου πως γίνεται αυτό! »

( Γελώντας στο πίσω μέρος της σκηνής καταπιάνονται με κάτι, ίσως βάφουν έναν τοίχο)

Γανυμήδης: Πες μου πως γίνεται αυτό!

Κρόνος: (τον διακόπτει) Σκάσε άθλιε. Μην βλαστημείς! Εμείς οι θεοί έχουμε και άλλες δυνάμεις που εσύ δεν τις καταλαβαίνεις. Μην κοροϊδεύεις τα όσια και ιερά των θεών, παλιών και νέων… Έστω και αν οι νέοι είναι όλοι τους λωποδύτες.

Γανυμήδης: Ε όχι και λωποδύτες! Οι νέοι θεοί είναι πιο μοντέρνοι και σικ από εσάς που μυρίζεται τσίκνα από τις θυσίες και ναφθαλίνη από τα γεράματα.

Κρόνος: Αλήθεια για πες μου λοιπόν τώρα, ποιοι είναι αυτοί οι νέοι θεοί που κυβερνούν τον κόσμο;

Γανυμήδης: Σας τους έχω πει πολλές φορές.

Κρόνος: Ξανά! Δεν θυμάμαι καλά! (μάσκα οξυγόνο)

Κρόνος: Αχ!

Γανυμήδης: Όχι Αχ, Αλάχ.

Κρόνος: Το άκουσα αχρείε. Άσε με να θρηνήσω… Αχ! Βαχ! Άκου Αλάχ! (οξυγόνο –μάσκα)

Γανυμήδης: Ο δεύτερος θεός λέγεται Βούδας και είναι και αυτός Ανατολίτης.

Κρόνος: Αυτός ο χοντρός; (οξυγόνο)

Γανυμήδης: Αυτός.

Κρόνος: Πώς κατάντησε ο κόσμος… Πάει το αρχαίο κάλος, η αρχαία ομορφιά. Άκου χοντρός Θεός. Από τι πάχυνε;

Γανυμήδης: Δεν θα είχε καλό διατροφολόγο. Ξέρω ‘γω καλέ;

Κρόνος: Τι τρώει και έγινε έτσι;

Γανυμήδης: Γάλα και ρύζι λένε.

Κρόνος: Αποκλείεται να γίνεις έτσι μόνο με γάλα και ρύζι. Τις νύχτες θα κατεβάζει κρυφά κοψίδια από θυσίες ο καταπιόνας του.

Γανυμήδης: Μιλάς εσύ για τις καταπιόνες των άλλων; Που καταπίνεις τα παιδιά σου; Ντροπή.

Κρόνος: Σκάσε παλιόπραμα… και ο άλλος;

Γανυμήδης: Ο άλλος λέγεται Χριστός. Σ’ αυτόν πιστεύουν πολλοί άνθρωποι στη Γη μαζί με τους Έλληνες και είναι Εβραίος.

Κρόνος: (Σκούζει) Ω Θεοί! Ω Θεοί! (μάσκα οξυγόνου)

Γανυμήδης: Με τρόμαξες παράθεμά σε! Τι φωνάζεις;

Κρόνος: Μα οι Έλληνες, ο δικός μας λαός, λατρεύουν για θεό τους έναν Εβραίο;

Γανυμήδης: Γιατί καλέ; Είναι σίγουρα καλύτερος από εσάς, που ο ένας σκότωνε τον άλλον. Αυτός τουλάχιστον μίλησε για την αγάπη.

Κρόνος: Όχι… Οι Έλληνες, το γένος μου, θα εξαναγκάστηκαν να πιστέψουν. Θα έπεσε πολύ μαχαίρι.

Γανυμήδης: Έτσι είναι όλες οι θρησκείες κύριέ μου, μυρίζουν αίμα και λιβάνι.

Κρόνος: Θα τους λάδωσαν κιόλας και θα αλλαξοπίστησαν.

Γανυμήδης: Τα λαδώματα και τα καντήλια είναι απαραίτητα για τους πιστούς και για τους θεούς.

Κρόνος: (Απογοητευμένος) Που κατάντησε ο κόσμος!

Γανυμήδης: Εσείς οι θεοί τον καταντήσατε έτσι…

(λέει το ποιήμα του)

«Θρησκείες, τα μαγαζάκια του τρόμου».

(φωνάζει) Σειληνοί!

(Οι Σειληνοι – τραγουδάνε μαζί του, οπερέτα)

Χορός αντρών (Σειληνοί):

Οι θρησκείες είναι καλά μαγαζάκια σε γωνία.

Ανοιχτά όλο το 24ωρο των αιώνων

να εξυπηρετήσουν την υπαρξιακή σου αγωνία.

Να σου πουλήσουν ελπίδες μεγατόνων.

Γιούπι γιούπι γεια, μη φοβάστε ρε παιδιά!

Χιλιάδες χρόνια πουλάνε το υπακοή,

χωρίς διαφήμιση, χωρίς αυξήσεις,

Τυφλή πίστη και «μεταθάνατον» ζωή .

Οι θρησκείες οι πιο καλές επιχειρήσεις».

Γιούπι γιούπι γεια, μη φοβάστε ρε παιδιά!

(Φεύγουν χορεύοντας)

Κρόνος: Σκέψου ανόητε, αν δεν υπήρχαν οι θρησκείες και οι θεοί, ώστε να φοβίζουν το ανθρώπινο γένος, ο κόσμος θα ήταν χειρότερος. Ο ένας θα έτρωγε τον άλλον. Σε λίγα χρόνια θα είχε ξεκληριστεί όλη η ανθρώπινη φυλή. Οι θρησκείες και οι θεοί σώζουν την ανθρωπότητα, όχι με την αγάπη αλλά με τον φόβο.

Γανυμήδης: Ο φόβος φυλάει τα έρημα.

Κρόνος: Ο Κρόνος φυλάει τα έρημα ανόητε γυναικωτέ.

(Ακούγονται φωνές)

Ουρανός: Αφήστε με είπα! Μπορώ και μόνος μου! Μην με σπρώχνεται.

(Μπαίνει στη σκηνή ο γέρο Ουρανός, δίπλα του από δεξιά και αριστερά ο Διόνυσος και η Μαινάδα, τον προσέχουν να μην πέσει. Περπατάει με τα πόδια ανοιχτά σχεδόν επιτηδευμένα και παραπατάει)

Ουρανός: Ω εσύ Θεά των Θεών Ειμαρμένη, δες με πως με κατάντησε ο ίδιος μου ο γιος, ο μισητός Κρόνος, να περπατάω σαν συγκαμένος χιμπατζής και σαν χεσμένη αρκούδα ο δόλιος.

Γανυμήδης: Ο μόνος από τους τρεις που έχει μια δόση αυτογνωσίας.

(Τον βοηθάνε να κάτσει στο θρόνο του, δίπλα στο θρόνο του Κρόνου. Κάνει ότι δεν τον βλέπει)

Ουρανός: Την κατάρα μου αιωνίως να έχει ο ανομολόγητος! Οι μέγαιρες και τα χθόνια πλάσματα του σκότους να του ρουφήξουν το αίμα, να του ξεριζώσουν τα σπλάχνα, να του πετσοκόψουν το συκώτι και να τον τυλίξουν με τα άντερά του ψήνοντάς τον στη φωτιά του Βεζούβιου.

Γανυμήδης: Κοκορέτσια ονειρεύεται ο κουφός.

Ουρανός: (Παρακούει) Φως; Ποιο φως Γανυμήδη; Το φως της δικής μου ζωής έσβησε όταν με σκότωσε ο Κρόνος πατροκτόνος.

Κρόνος: Πώς είμαι πατροκτόνος αφού ακόμα ζεις;

Ουρανός: Ζω κάθαρμα αλλά δεν έχω όρχεις! Δηλαδή είμαι ένας πεθαμένος άντρας.

Μαινάδα: (στον Γανυμήδη) Γιατί άμα τα ‘χε ο γέρος, θα ήταν ζωντανός άντρας;

Γανυμήδης: (ψιθυριστά) Μην το λες. Οι γέροι με τα βιάγκρα πηδάνε καλύτερα από τους νέους σήμερα… αλλάξανε τα πράγματα.

Μαινάδα: Λες;

Διόνυσος: (Θυμωμένα) Θα σκάσετε επιτέλους και οι δυό;

Ουρανός: Ρημαδιό… Ναι Διόνυσε εγγονέ μου, ρημαδιό, έτσι έγινε η κυριαρχία μου… Γκρεμίστηκε το σπίτι μου. Αχ!

Διόνυσος: Μεγάλε και σεβαστέ θεέ Ουρανέ μου… Έχουν περάσει αιώνες από τότε. Τα άσχημα ας τα αφήσουμε πίσω… Είναι καιρός να δούμε το μέλλον της οικογένειας.

Μαινάδα: Σωστά μιλάει ο Διόνυσος. Περασμένα ξεχασμένα.

Ουρανός: (Αγριεύει) Χεσμένα; Δεν τα έχω χεσμένα. (Ο Κρόνος γελάει) Γελάς άθλιε, δολερέ δρεπανοφόρε που με ευνούχισες χωρίς τύψεις!

Ω τι κακό!

Κρόνος: Όχι απαραίτητα κακό. Από το αίμα σου γεννήθηκαν οι Ερινύες, οι γίγαντες και οι νύμφες. (ανάσες οξυγόνου)

Ουρανός: Οι νύφες; Τώρα που το θυμήθηκα που είναι εκείνη η νύφη που μου είπες ότι θα μου φέρεις Διόνυσε;

Γανυμήδης: Τώρα να σε δω Διόνυσε.

Μαινάδα: (ψιθυριστά) Τι την θέλει τη νύφη στην ηλικία του και χωρίς παπάρια;

Γανυμήδης: (κοροϊδευτικά) Παπάρια νύφη δηλαδή.

Γανυμήδης: Άκουσέ με σεβαστέ θεέ (τον διακόπτει Κρόνος)

Κρόνος: Νύφη θέλεις στα γεράματα και χωρίς κάκαλα! Γεροντοπαιδιάσματα, ξεμώρανες τελείως.

Ουρανός: Γελοίος είσαι και φαίνεσαι! Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να συντροφεύεις μια γυναίκα κρετίνε.

Γανυμήδης: Ο γέρο κόκοράς έχει το ζουμί.

Μαινάδα: Και χωρίς παπάρια το λέει η καρδούλα του. (Στον Ουρανό) Αρχίζω να σε συμπαθώ θεέ παππού!

Ουρανός: Που και που; Καλό είναι και αυτό παιδί μου.

Μαινάδα: (κοιτάζει τον Διόνυσο) Μωρέ σε εμένα το λες;

Ουρανός: Εγώ διεκδικώ την αντρική μου φύση ακόμα, έστω και αν έπαθα στα σκέλια μου το κακό.

Κρόνος: Το κακό αυτό γέννησε και την Αφροδίτη, μην το ξεχνάς.

Ουρανός: Τραχανάς; Τραχανάς είσαι και φαίνεσαι άθλιε που τολμάς να βγάζεις και γλώσσα.

Διόνυσος: Ηρεμήστε τώρα… Ξέρετε όλοι σας γιατί μαζευτήκαμε σήμερα εδώ (ξαφνικά θυμάται) Λείπει ο Δίας… Που είναι ο Δίας; (Στον Γανυμήδη) Τρέξε να τον φέρεις.

Γανυμήδης: Τρέχω… το χρυσό μου… αλλά κοιτάξτε όλοι σας δεν θέλω να μου τον συγχύσετε. Τα νεύρα του τα τελευταία χρόνια δεν είναι καλά.

Κρόνος: Πόσο καλά να είναι ένας αρσενικός θεός που τα ‘χει με έναν άντρα… Σίχαμα! (ανάσες οξυγόνο)

Ουρανός: Σίχαμα είσαι και φαίνεσαι άθλιε.

(Ο Γανυμήδης φεύγει από τη σκηνή)

Κρόνος: Δεν βρίζω εσένα… για τον εγγονό σου λέω που πηδάει άντρες.

Διόνυσος: Παρακαλώ σταματήστε.

Ουρανός: Ότι βρίσκει ο καθένας να πηδάει καλό είναι… Ρώτα και εμένα έτσι όπως με κατάντησες καταραμένε.

Κρόνος: Δηλαδή συμφωνείς που αντί για γυναίκα έχει τον Γανυμήδη;

Ουρανός: Εσένα τι λόγος σου πέφτει; Άσε το παιδί να δοκιμάζει.. θεός είναι, θα πηδήξει και κανέναν κώλο.

Μαινάδα: Τελικά είναι πολύ μοντέρνος ο παππούς Ουρανός!

Διόνυσος: (Ξεσπάει) Επιτέλους ντροπή! Οχετός το στόμα και των δυών σας… Που πήγε ο θεϊκός σας λόγος, η σοφή σκέψη σας και η γλυκιά σας γλώσσα; Μωρέ ξεμωραθήκατε και δεν ξέρετε τι λέτε; Καταντήσατε χειρότεροι από ανθρώπους του υπόκοσμου! Ντροπή!

Ουρανός: Ψωλή; Που να την βρω;

Μαινάδα: (γελάει) Καλά κρασιά!

Διόνυσος: (Ξεσπά) Σκάστε όλοι λέω! Μα που είναι επιτέλους ο Δίας; (φωνάζει) Γανυμήδη!

Φωνή Γανυμήδη: Ερχόμαστε… σε λίγο…

Ουρανός: Θα πάρει ώρα πολύ τούτο το μαρτύριο; Να είμαι εδώ δίπλα με τον μισητό διεστραμμένο και ανήθικο γιο μου;

Κρόνος: Διεστραμμένος και ανήθικος ήταν ο κόσμος ο δικό σου. Ξέχασες ρε συφοριασμένε την ισορροπία που δημιούργησα, την εγκράτεια και την σοφία που έφερνα μετά από σένα, στα ανθρώπινα;

Μαινάδα: Εγκράτεια και Σοφία… γκόμενες θα τις είχε ο τρελόγερος.

Διόνυσος: Σουτ!

Κρόνος: Σ’ άκουσα παλιόπραμα… Σου λέω λοιπόν επειδή δεν γνωρίζεις άμυαλη ότι εγώ κυβερνούσα τους ανθρώπους όταν γέρναγαν. Τότε που έπρεπε να αφήσουν σιγά σιγά τη θνητή ζωή. Κυβερνούσα την έβδομη εποχή τους.

Μαινάδα: Άρα δεν υπήρχε όγδοη. Τους ξεπάστρευες από την έβδομη.

Διόνυσος: Σταμάτα, δεν καταλαβαίνεις;

Κρόνος: Άκου χασικλωμένη ύαινα, εγώ εκπροσωπούσα το νόμο του μέτρου. Διαπαιδαγωγούσα τους ανθρώπους, τους ωρίμαζα και έπειτα τους εξέταζα αν βελτίωσαν τον χαρακτήρα τους και την ηθική τους.

Ουρανός: Το πουλί τους; Εξέταζες τα πουλιά των άλλων αχρείε; Ενώ το δικό μου το έκοψες χτικιάρη;

Μαινάδα: Ξαναχτύπησε ο κουφός.

Κρόνος: Εγώ ήμουνα ο κριτής και εξεταστής του βίου τους… Ότι έσπειρες θα θερίσεις.

Διόνυσος: Σκασμός είπα! Ω! πολύτριγη γνώση βοήθαμε να αντέξω!

Μαινάδα: Πολύτριγη, πολύτριχη δεν βλέπω πάντως να βοηθάει.

(Ακούγεται μια ροκ μουσική/ σκληρή, ένα γνωστό τραγούδι. Μπαίνει μέσα στη σκηνή ο Δίας. Ντυμένος με δερμάτινα σαν μηχανόβιος, χορεύει. Τον ακολουθούν στο χορό, οι Σεληνοί.)

(Σκοτάδι)

ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΚΗΝΗ

(Στο μισοσκόταδο μπαίνει ο Δίας και χορεύει ένα σκληρό ροκ. Πίσω του οι Σειλινοί χορεύουν και αυτοί)

(Φώτα). (Ο Δίας σταματάει το χορό, κάνει ένα κλικ με το δάχτυλο του και χαμηλώνει η μουσική).

Κρόνος: Κοίτα πως κατάντησε ο άνομος γιος μου. Έβγαλε την χρυσή του τη φορεσιά με τους λαμπρούς χιτώνες, τους αστραφτερούς θεϊκούς μανδύες και πήγε και χώθηκε μέσα σε αρκουδοτόμαρα!

(Ο Δίας κάθεται στον θρόνο του στο κέντρο ανάμεσα στους άλλους δυο. Κάνει ένα κλικ με το χέρι του και δυναμώνει η ροκ μουσική. Οι υπόλοιποι κλείνουν τα αυτιά τους. Φαίνεται ότι το απολαμβάνει. Κάνει νόημα στον Γανυμήδη και του ανοίγει μια μπύρα. Την πίνει. Κάνει ένα κλικ και κλείνει η μουσική. Οι Σειλινοί συνεχίζουν το βάψιμο.)

Ουρανός: Επιτέλους ησυχάσαμε… Ο Ποσειδώνας ήτανε; και ανακάτευε την θάλασσα με την τρίαινα;

Μαινάδα: Μέχρι και τον κουφό κούφανε.

(Ο Δίας σηκώνεται μεγαλοπρεπώς από το θρόνο σα να θέλει να βγάλει ένα λόγο. Πίνει με το μπουκάλι μπύρα και αρχίζει)

Δίας: «Μ’ αρέσει να μην λέω πολλά, μ’ αρέσει να κοιτώ ψηλά, με τη σκιά μου να πετώ, να πιάνω αστέρια στο βυθό. Μάτια μου ψάξε να με βρεις, ψάξε στους δρόμους της σιωπής.» (ρεύεται). Ξύλινα σπαθιά!

Γανυμήδης: (χαρούμενα) Υπόγεια ρεύματα! Μπράβο! Έκτακτα! Έτσι άρχοντά μου!

Κρόνος: (σηκώνεται από το θρόνο) Τι ήταν αυτό καταραμένε; Που είναι ο θεϊκός σου λόγος; Ρεντίκολα μας κατάντησες και ατίμασες το θρόνο των θεών!

Δίας: Άκου γέρο… ηρέμησε και σιτ ντάουν. Οι καιροί αλλάξανε. Δεν βρισκόμαστε στα χρόνια σου που είχες για κατοικίδιο το γιο του τυρανόσαυρου ρεξ. Λάιφ γκόουζ ον. Αντερστάντ;

Κρόνος: Σανσκριτικά μιλάς ρε συφοριασμένε;

Δίας: Αρ γιου τόκινγκ του μι;

Κρόνος: Τι λες ρε μίασμα;

Ουρανός: Θυσίασμα; Ποιον θα θυσιάσουμε;

Διόνυσος: Λοιπόν αρκετά… Σας τιμώ και σας σέβομαι και τους τρεις σας και νομίζω ότι το έχω αποδείξει. Όμως παρακαλώ να σιωπήσετε τώρα και να μ’ ακούσετε προσεκτικά… Είναι η Τρίτη φορά που μαζευόμαστε όλοι μαζί για να μπορέσουμε να βρούμε μια λύση στο θέμα που μας αφορά. Όλοι γνωρίζετε το πρόβλημα… Πρέπει σύντομα να συμφωνήσουμε για να βρούμε μια λύση για την τύχη της έπαυλης, του κτήματος και της επιχείρησης.

Μαινάδα: (βγάζει ένα χαρτί και διαβάζει μάγκικα) Σαν γραμματέας του Διόνυσου και υπεύθυνη των οικονομικών της εταιρίας, σας θυμίζω αξιοσέβαστοι θεοί για άλλη μια φορά τα περιουσιακά στοιχεία του καθενός σας. (Διαβάζει) Το οικόπεδο ανήκει στον Ουρανό. Η μισή έπαυλη που είναι χτισμένη πάνω στο οικόπεδο ανήκει στον Κρόνο και το άλλο μισό κτίσμα στον Δια. Οι αμπελώνες, το εργοστάσιο οίνου ανήκουν στον Διόνυσο, καθώς επίσης τα γεωργικά μηχανήματα που χειρίζονται οι εργάτες και οι Σειληνοί και ό,τι άλλο χρησιμοποιείται για τις καλλιέργειες. (Σταματά να διαβάζει) Την κατάσταση των περιουσιακών σας στοιχείων τη γνωρίζεται. Ο Διόνυσος σας έχει ενημερώσει αναλυτικά.

Διόνυσος: Το θέμα είναι ότι όλοι σας, αγαπημένοι και δοξασμένοι θεοί του Ολύμπου, πρέπει να συμφωνήσετε έτσι ώστε να υπογράψετε για μια δανειακή σύμβαση με την τράπεζα, ώστε να ξανακάνουμε μια προσπάθεια ανάκαμψης της επιχείρησης της οινοποιίας με υποθήκη όλη σας την περιουσία ή να αποφασίσετε να τα πουλήσετε όλα και να μετακομίσετε σ’ ένα άλλο μέρος της Ελλάδας ή του κόσμου. Ειδάλλως κάποια στιγμή και σύντομα θα χαθούν τα πάντα…

Οι τράπεζες, οι μετοχές, οι επενδύσεις, οι εξαγωγές κεφαλαίων και το παγκόσμιο σύστημα οικονομίας λειτουργούν πια διαφορετικά. Αλλάξανε οι εποχές και υπάρχει κίνδυνος να χάσουμε και την τελευταία μας περιουσία. Πρέπει να προσαρμοστούμε στα σύγχρονα δεδομένα και ήθη. Πρέπει να βρούμε τώρα μια οριστική λύση σε αυτά τα προβλήματα…

Ουρανός: Πηδήματα; Ναι… Πήδημα τους χρειάζεται, στις τράπεζες και στο παγκόσμιο σύστημα της οικονομίας. Πώς καταντήσανε οι κερατάδες τον κόσμο… Να ξανακάνουμε πάλι κατακλυσμό, οι απόγονοι του Δευκαλίωνα και της Πύρρας να πνιγούν όλοι! Να πάει στα τάρταρα η ανθρώπινη φυλή. Να σωθούν έτσι τα υπόλοιπα πλάσματα του κόσμου από τους τραπεζίτες. Έπειτα να φτιάξουμε καινούργιους ανθρώπους… πιο σεβαστικούς. Τ’ ακούς Δία εγγονέ μου; Παρόλο τους τσακωμούς μας, εσένα θεωρώ ακόμα αληθινό θεό του κόσμου. Να ξαναεπιστρέψουν οι Ολύμπιοι μωρέ!

Δίας: Γκόου αχέντ, μέικ μάι ντέι γκραντ φάδερ.

Μαινάδα: Ρε Γανυμήδη τι λέει ο Δίας; Δεν καταλαβαίνω.

Γανυμήδης: Είναι μία ατάκα από την ταινία «Ο βρώμικος Χάρι» με τον Κλιντ Ίστγουντ. Σημαίνει: «Προχώρα και φτιάξε μου τη μέρα».

Μαινάδα: Βλέπει ο Δίας ταινίες;

Γανυμήδης: (εμπιστευτικά) Άσε τι έχει πάθει τώρα τελευταία δεν ξέρω. Δέκα ώρες τη μέρα βλέπει ταινίες παλιές. Μεγάλη εξάρτηση. Να τον πάω σε κανέναν ψυχολόγο σκέφτομαι.

Μαινάδα: Σε ψυχολόγο ο Δίας; Πάει τερμάτισε ο κόσμος. Σε λίγο θα κυβερνούν όχι οι θεοί αλλά οι ψυχολόγοι.

Δίας: Σεβάσμιε Ουρανέ, γνωρίζεις ότι τουλάχιστον δυο φορές κάποτε, είχα αποφασίσει να εξοντώσω το γένος των ανθρώπων γιατί έβλεπα πως θα κατέληγε… Όμως πάντα και εσείς οι πρόγονοί μου αλλά και τα παιδιά μου, ιδιαίτερα η Αθηνά, με παρακαλούσατε και με πείθατε να τους δώσω μια τελευταία ευκαιρία. Έτσι έκανα, γιατί ήθελα να ακούω τις γνώμες των άλλων και να διακυβερνώ τον κόσμο πιο Δημοκρατικά.

Κρόνος: Η πολλή Δημοκρατία βλέπεις πως τον κατάντησε.

Ουρανός: Γιατί ήταν καλύτεροι οι άνθρωποι και ο κόσμος όταν κυβερνούσες εσύ σίχαμα; Που τους είχες όλους με τον βούρδουλα και με τον φόβο; Φασίστα! Ε, φασίστα!

Κρόνος: Είμαι εγώ φασίστας ξεμωραμένε; Εσύ που κυβερνούσες τέρατα και φρικιαστικές οντότητες στον τότε κόσμο σου… μιλάς κιόλας;

Ουρανός: Γι’ αυτό δεν δημιούργησα ποτέ όντα που να μας μοιάζουν. Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Γιατί ήξερα από τα δικά μας χάλια, που θα κατέληγαν. Καλύτερα ήταν ο κόσμος με τα τέρατα. Τουλάχιστον αυτά δεν τον κατέστρεφαν.

Δίας: Πλιζ ριλάξ μάι γκαντ φάδερ.

Κρόνος: Άι πηδήξου και εσύ ανόσιε με τα σανσκριτικά σου.

Δίας: Η ζωή τελικά είναι δύσκολο πράγμα και για τους θεούς και για τους ανθρώπους.

Γανυμήδης: «Η ζωή είναι δύσκολο πράγμα».

-Χορός αντρών (Σειληνοί): (τραγουδάνε, οπερέτα)

Η ζωή είναι πολύ δύσκολο πράγμα

Ότι αρπάξει ο κώλος σου είναι χάρμα

Γλέντα πριν γίνεις τραγανό κουλούρι

στα σαγόνια του χρόνου, του χαμούρη.

(φεύγουν)

(Χτυπάει το κινητό τηλέφωνο του ουρανού. Τον κοιτάζουν όλοι)

Ουρανός: Ναι; Γεια σου τεράστιε Σίσυφε! Έχεις νέα;΄

Μαινάδα: Ποιος είναι ο Σίσυφος;΄

Γανυμήδης: Αυτός μωρή που τον είχε καταδικάσει ο δικός μου ο Δίας γιατί το είχε σκάσει δυο φορές από τον κάτω κόσμο και έσπρωχνε μια πέτρα σε ένα λόφο και όταν έφτανε στην κορυφή η πέτρα ξανακύλαγε και ξανά από την αρχή;΄

Μαινάδα: Ζει ακόμα;΄

Γανυμήδης: Αφού το έσκασε για Τρίτη φορά από τους πεθαμένους, ξαναγύρισε στην Γη. ( Προσπαθούν όλοι να κρυφακούσουν)

Ουρανός: Ναι αγορίνα μου… πες στο χειρουργό να μου τηλεφωνήσει. (κλείνει το τηλέφωνο)

Μαινάδα: Καλέ τι τον θέλει το χειρουργό;΄

Γανυμήδης: Ξέρω εγώ;΄Να κάνει κανένα μπότοξ ο τρελόγερος!

Ουρανός: Ο πιο προκομένος από όλους ο Σίσυφος! Ξεκίνησε να κυλάει ένα βράχο και τώρα έχει πέντε λατομεία ρε!

Διόνυσος: (Ξεσπάει) Σταματήστε επιτέλους! Άλλο είναι το μεγάλο μας πρόβλημα. Τι δεν καταλαβαίνετε;

Κρόνος: Αυτό το πρόβλημα που λες εσύ Διόνυσε και που έχουμε τώρα, γεννήθηκε επειδή υπάρχει το ένα και μοναδικό, χάσαμε την εξουσία μας στον κόσμο. Έναν κόσμο που τον δημιουργήσαμε εμείς και τώρα τον διοικούν άλλοι, κατώτεροι από εμάς.

Δίας: Δεν φταίει κανένας μας γι’ αυτό έτσι το θέλησε η Ειμαρμένη.

Μαινάδα: Ποια είναι αυτή καλέ;

Γανυμήδης: Η πρωταρχική οντότητα που γέννησε τους θεούς.

Διόνυσος: Πατέρα Δία, δεν είναι όμως αυτό το θέμα μας.

Δίας: Σιλανς Διόνυσε. Άσε με να μιλήσω και θα φτάσουμε και στο θέμα μας. Στο σχέδιο της Ειμαρμένης ήταν η εξέλιξη του της ζωής… Τίποτα να μην παραμείνει στατικό, έτσι ώστε τα δημιουργήματα του αρχικού κόσμου να δημιουργήσουν νέα δημιουργήματα και τα νέα δημιουργήματα καινούργια και ούτω καθεξής. Έτσι άλλαξαν οι γενιές και οι άνθρωποι, η σκέψη και η γνώση . Εμείς παραγνωριστήκαμε πια, σχεδόν ξεχαστήκαμε.

Ο καιρός μας πέρασε, αλλά σαν αθάνατοι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ζούμε στο συνεχές παρόν, αναπολώντας την αλλοτινή δύναμη και εξουσία του παρελθόντος μας, ελπίζοντας πως κάποτε, όσο γρήγορα γίνεται, να ξανάρθουμε στα πράγματα και ξαναπάρουμε τον κόσμο μας. Άιλ μπι μπακ (ανοίγει τα χέρια του)

Γανυμήδης: (στη Μαινάδα) Από το “Terminator” με τον Arnold Schwarzenegger. Θέλει να ξαναγυρίσει το μωρό μου. Τι συγκινητική ομιλία!

Ουρανός: Και τι καταφέραμε; Μείναμε μόνοι συνειδητά και ηθελημένα… Μόνοι. Μας εγκατέλειψαν ακόμα οι γυναίκες μας και τα παιδιά μας. Μόνοι και αθάνατοι σ’ ένα κόσμο που δημιουργήσαμε, εξόριστοι στον κόσμο μας.

Κρόνος: Πάψε γέρο αρκετά είπες… (ανάσες οξυγόνου)

Ουρανός: Θα επανερχόμαστε δηλαδή άσκοπα χωρίς πολλές επιλογές στα ίδια και στα ίδια έως την αιωνιότητα… έως το τέλος του σύμπαντος… Δεν μπορώ άλλο πια έτσι.

Δίας: Γιου χαντλ δε τρουθ.

Γανυμήδης: “Δεν μπορείς ν’ αντέξεις την αλήθεια” με τον Τζακ Νίκολσον στο «A few good men».

Μαινάδα: Μα πόσες ταινίες βλέπει πια; Σίγουρα να τον πας σε έναν ψυχολόγο.

Δίας: Λοιπόν Διόνυσε… στο θέμα μας τώρα. Προχώρα στο θέμα που μας απασχολεί.

Διόνυσος: Έξω στο μεγάλο σαλόνι περιμένει εδώ και ώρα ο γνωστός δικηγόρος, στέλεχος της τράπεζας που θα μας δώσει το δάνειο… Αν τελικά αποφασίσουμε τη λύση του δανείου για να σώσουμε την περιουσία μας. Λέω να τον φέρω… να του πούμε την αλήθεια ποιοι είμαστε… να δούμε τι θα μας πει και αυτός και αν μας συμφέρει και συμφωνήσουμε σ’ αυτή τη λύση προχωράμε.

Ουρανός: Πώς δεν χωράμε; Τόσο χοντρός είναι ή είναι κανένας τιτάνας; Φερ’ τον μέσα.

(Ο Κρόνος σηκώνει αδιάφορα τους ώμους του)

Διόνυσος: Γανυμήδη πες του να περάσει.

(Ο Γανυμήδης πάει ανοίγει την πόρτα και φωνάζει).

Γανυμήδης: (φωνή) Παρακαλώ κύριε περάστε.

(Μπαίνει μέσα στη σκηνή ένας μικρόσωμος με γυαλιά δικηγόρος σχεδόν καχεκτικός)

Δικηγόρος: Καλημέρα σας (κοιτάζει σαν χαμένος)

Ουρανός: Αυτός ήταν που δεν χώραγε; Αυτός είναι χτικιάρης. Δεν τον τρώει ούτε ο σκύλος του Άδη ο Κέρβερος.

Διόνυσος: Τιμημένε Ουρανέ παρακαλώ ησυχία.

Ουρανός: Έχει και θεία; Που είναι; Να περάσει.

Γανυμήδης: Τον έπιασε πάλι η κουφαμάρα.

Διόνυσος: Λοιπόν… Από δω ο κύριος Ιωσηφίδης, ανώτερο στέλεχος της τράπεζας και υπεύθυνος διαχείρισης δανείων. Εξήγησε Μαινάδα σε παρακαλώ στον κύριο Ιωσηφίδη.

Μαινάδα: Κύριε Ιωσηφίδη καλώς ορίσατε στην έπαυλη των Θεών. Ο επιστάτης μας έξω σας γύρισε όπως είχε εντολή σε όλους τους χώρους, καθώς επίσης στο εργοστάσιο οινοπαραγωγής και στους αμπελώνες… Έτσι;

Δικηγόρος: (Χαμένος που βλέπει σε θρόνους τους Ολύμπιους και όλα τα υπόλοιπα) Έτσι… Ναι… Ευχαριστώ… Τα είδα όλα.

Μαινάδα: Εδώ λοιπόν μπροστά σας έχετε τους ιδιοκτήτες της περιουσίας. Τον Ουρανό, τον Κρόνο και τον Δία. Θεοί των αρχαίων Ελλήνων αλλά και του αρχικού κόσμου.

Δικηγόρος: (Χαμένα) Θεοί είπατε;

Διόνυσος: Ναι κύριε Ιωσηφίδη… Νομίζω πως σας προετοίμασα σχετικά με αυτό όταν μιλήσαμε στο τηλέφωνο.

Δικηγόρος: (χαμένα) Στο τηλέφωνο νόμιζα ότι μου κάνατε χιούμορ για τους προγόνους σας.

Διόνυσος: Δεν σας έκανα χιούμορ, ούτε για μένα, ούτε για αυτούς.

Δικηγόρος: (τα μπερδεύει) Δη…δη…λαδή;

Γανυμήδης: Τον βλέπω να τον χάνουμε τον δικηγοράκο.

Μαινάδα: Δεν υπάρχει κάτι άλλο που πρέπει να σας εξηγήσουμε κύριε Ιωσηφίδη. Αυτή είναι η αλήθεια. Άντε μανούλα μου πάρε μπρος!

Δικηγόρος: Συγνώμη εγώ πρώτα πρώτα είχα γνωρίσει τον κύριο Κρονόπουλο (δείχνει τον Κρόνο) και μετά ο κύριος Κρονόπουλος μου γνώρισε τον εγγονό του (δείχνει τον Διόνυσο)

Κρόνος: Ακριβώς.

Δικηγόρος: (μπερδεμένα απευθύνεται στον Κρόνο) Δηλαδή κύριε Κρονόπουλε θέλετε να πιστέψω ότι είστε Θεοί;

Κρόνος: Σωστά… Δεν στο είπα τότε. Δεν χρειαζόταν να ξέρεις. Στο λέμε τώρα που χρειάζεται.

Δικηγόρος: (κοιτάζει) Καλά τώρα σοβαρολογείτε; Ή κάνετε κάποιου είδους αστείου;

Κρόνος: (Αυστηρά) Βλέπεις κάποιον να γελάει;

(Τους κοιτάζει όλους αποσβολωμένος που είναι σοβαροί. Ξαφνικά ο Ουρανός αρχίζει να γελάει)

Γανυμήδης: Πάλι την έκανε τη μαλακία του ο κουφός.

Δικηγόρος: (ξεθαρρεύει) Το ήξερα ότι μου κάνετε πλάκα… Πολύ καλό (βλέπει τους άλλους που δεν γελάνε)

Γανυμήδης: Μεγάλε Ουρανέ γιατί γελάτε;

Ουρανός: Ορίστε;

Γανυμήδης: Λέω, γιατί γελάς;

Ουρανός: Κάτι θυμήθηκα, απαγορεύεται; Απαιτώ σεβασμό! Το κέρατό σας!

(Γυρίζουν και κοιτάζουν όλοι τον δικηγόρο. Ο δικηγόρος ξεροκαταπίνει)

Δικηγόρος: Μια στιγμή… μια στιγμή… Θέλετε δηλαδή να πιστέψω ότι… όχι… όχι… δεν είναι δυνατόν! Δεν μπορεί… δεν μπορεί…

Ουρανός: Σφυρί; Όχι δεν θα βγάλουμε το σπίτι στο σφυρί! Εγώ δεν υπογράφω!

Δίας: Λοιπόν άκουσέ με… Τα πράγματα είναι όπως στα είπαμε… Είμαστε οι Θεοί. Γιου νόου!

Δικηγόρος: (ξεθαρρεύει) Καλά… και εγώ είμαι ο Ναπολέων.

Ουρανός: Λέων; Χαιρόμαστε πολύ… Εγώ είμαι ο Ουρανός, ο πρώτος όλων των Θεών.

Δικηγόρος: Κύριε Κρονόπουλε… Μέχρι τώρα η συνεργασία μας στηριζόταν σε μια σοβαρή βάση. Διαμέσου του εγγονού σας κύριου Διονυσόπουλου (δείχνει τον Διόνυσο) που μας επισκέπτεται συχνά στην τράπεζα μας εκ μέρους σας…

Κρόνος: Σταμάτα δικηγόρε… Προσπάθησε να καταλάβεις. Τι λένε τα χαρτιά σου; Κοίταξέ τα πάλι και κάνε τους συλλογισμούς σου…

(Ο δικηγόρος σχεδόν φοβισμένος κοιτάζει τα χαρτιά του)

Δίας: Ριλάξ φίλε… Όλα γκουντ… Χαλαρά… Μην ταράζεσαι.

Ουρανός: Ρε που τον βρήκατε αυτόν τον χασοδίκη;

Διόνυσος: Είναι ένα από τους καλύτερους στη χώρα. Οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες. Ακούστε με παρακαλώ… Στους τίτλους που έχετε και στα στοιχεία της εταιρίας μας ποιοι υπογράφουν; Διαβάστε τα ονόματα.

(Ο δικηγόρος, σχεδόν συγχυσμένος, διαβάζει)

Δικηγόρος: Κρονίδης Κρονόπουλος, Ζευς Διόπουλος, Ουρανός Ουρανόπουλος. (τους κοιτάζει έκπληκτος. Κεκεδίζει) Υπογράφει ως αντιπρόσωπος του εταιρικού σχήματος… ο Βάκχος Διονυσόπουλος.

Κρόνος: Τι μας κοιτάς έτσι; Δεν κατάλαβες ακόμα;

Ουρανός: Πήραμε δηλαδή τον πούλο όλοι και καταντήσαμε Πελοποννήσιοι , γαμώ την τύχη μας. Εγώ θέλω να αλλάξω το όνομά μου. Θέλω να το ξανακάνω Ουρανός σκέτο, όπως το είχα αιώνες τώρα… Δεν μου ταιριάζει το Ουρανό/πουλος… Εγώ δεν έχω πουλί ρε… Την κατάρα μου Κρόνε ψωριασμένε!

Κρόνος: Να σε φάνε οι μέγαιρες Ιερόσυλε! (μασκα οξυγόνου)

Δίας: (οργισμένος) Σαράπ! Αντερστάντ; Μην δοκιμάζεται την οργή του Δία! (Δοκιμάζει και με το χέρι του πετάει έναν κεραυνό, ακούγονται βροντές και αστραπές… φωνές από όλους. Ο δικηγόρος λιποθυμάει. Η Μαινάδα και ο Γανυμήδης δίνουν τις πρώτες βοήθειες)

(Μουσική –Τραγούδι ροκ συγχρονο – χορός αντρών τραγουδάει και χορεύει-Σκοτάδι)

ΤΡΙΤΗ ΣΚΗΝΗ

(Φώτα- στον ίδιο χώρο)

Μαινάδα: Λίγο νερό… Τα ‘παιξε ο άνθρωπος

(Ο Γανυμήδης τρέχει να φέρει)

Ουρανός: Λιποθύμησε ο χέστης. Θυσιάστε τον να τελειώνουμε. Να θυμηθώ και εγώ τα νιάτα μου, τότε που γλεντάγαμε με τις ανθρωποθυσίες. Ωραία χρόνια.

Διόνυσος: Συνέρχεται… Παρακαλώ ηρεμήστε όλοι και φερθείτε του πιο γλυκά.

(Μπαίνει ο Γανυμήδης με το νερό. Του δίνει και αυτός πίνει. Παίρνει το ποτήρι η Μαινάδα. Κοιτάζει με γουρλωμένα μάτια τον Δία και τον δείχνει με το δάχτυλο.)

Δίας: Γιες. Μάι νέιμ ιζ Ζευς… Τζέιμς Ζευς.

(Ο Δικηγόρος ξαναλιποθυμάει)

Γανυμήδης: Δία αγόρι μου… μην του λες Τζέιμς Ζευς και τέτοιες μαλακίες. Σκέτο Ζευς.

Δίας: Γιατί; Για το Τζέιμς λιποθύμησε;

Κρόνος: Άλλαξες και το όνομά σου ρε χαμένο κάθαρμα;

(Η Μαινάδα και ο Γανυμήδης προσπαθούν να τον συνεφέρουν πάλι. Του κάνουν αέρα και τον χτυπάνε σφαλιαρίτσες)

Ουρανός: Θυσιάστε τον τον μαλάκα είπα, να τελειώνουμε!

Δίας: Αρκετά! Να μπουν οι μουσικές τώρα μπας και ξυπνήσει.

Μαινάδα: Κολαση! (ανάβει ένα πούρο).Έτσι σε θέλω Δία!

( Ο Δίας κάνει μια κίνηση με το χέρι του και μπαίνει η μουσική: Ίσως ένα γνωστό κομμάτι χιπ χοπ ή ροκ ενρολ. Ο Δίας τραγουδάει… Ο χορός τραγουδάει. Ξυπνάει ο δικηγόρος έκθαμπος τους βλέπει… Σταματάει η μουσική)

Διόνυσος: Εντάξει; Είστε καλύτερα;

Ουρανός: Μην ξανα λιποθυμήσεις πάλι κάθαρμα γιατί θα σου χέσω τον πατέρα! Επιτέλους να τελειώνουμε!

Κρόνος: Προσπάθησε κύριε Ιωσηφίδη να αποδεχτείς αυτό που σου λέμε για να προχωρήσουμε πιο κάτω.

Δικηγόρος: (χαμένα) Μάλιστα… θα προσπαθήσω.

Διόνυσος: Πάμε λοιπόν πάλι από την αρχή… Συζητάμε για το δάνειο που θέλουμε από την τράπεζά σας.

Δίας: Άι αμ γκόινγκ του γκιβ χιμ εν όφερ.

Δικηγόρος: (κλαψουρίζοντας) Παρακαλώ;

Γανυμήδης: «Θα σου κάνω μια προσφορά που δεν μπορείς να αρνηθείς» Αυτό είπε. (Γυρίζει προς την Μαινάδα) Μάρλον Μπράντο από τον «Νονό».

Μαινάδα: Α! Έχει προχωρήσει πολύ η ψυχασθένεια.

Δικηγόρος: (Απελπισμένα) Τι προσφορά δηλαδή;

Δίας: Το ποσό που θέλουμε ως δάνειο από την τράπεζα σας είναι…

(οι θεοί συνενοούνται με ήχους ακαταλαβίστικους, -Συνενόηση με ακαταλαβίστικες λέξεις /αρλούμπα)

Δίας:μόνο 10 εκατομμύρια.

Δικηγόρος: (Έκπληκτος) Τι 10 εκατομμύρια;

Γανυμήδης: Μαρουλόφυλλα πάντως αποκλείεται.

Δίας: 10 εκατομμύρια δολάρια. (Τον βλέπει που δεν μιλάει) Γουάι σόου σίριους;

Γανυμήδης: (στην Μαινάδα) «Γιατί τόσο σοβαρός;» από τον Μπάτμαν.

Μαινάδα: Α! Καλάαα…

Δικηγόρος: Είναι πολλά χρήματα… Η περιουσία σας είναι μικρή και εσείς θέλετε 10 εκατομμύρια; Αποκλείεται.

Δίας: Θα πάρεις ως προμήθεια το 10% , δηλαδή ένα εκατομμύριο στην τσέπη σου μάι λόιερ!!! Σου είπα, άιμ γκόινγκ του γκιβ γιου αν όφερ.

(Ο δικηγόρος τον κοιτάζει ζαλισμένος, όλους λίγο ύποπτα και δειλά.)

Δίας: Απόλυτη εχεμύθεια! Δεν θα μαθευτεί τίποτα. Όποιος μιλήσει έξω από αυτό εδώ το δωμάτιο θα τον καρβουνιάσω με τον κεραυνό μου. (Ακούγονται αστραπές, κεραυνοί)

Δίας: (όρθιος) Δις ιζ Σπάρταααα!

Μαινάδα: (Στον Γανυμήδη) Μην πεις. Γνωρίζω αυτή την ταινία.

Δικηγόρος: (δείχνει συγκατάβαση) Είναι πολύ δύσκολο να το ξέρετε.

Διόνυσος: Το ξέρουμε και εκτιμάμε τη δουλειά σας κύριε Ιωσηφίδη.

Κρόνος: Κύριε Ιωσηφίδη προτείνω να πάτε μαζί με τον εγγονό μου τον κύριο Διονυσόπουλο στην μεγάλη, εξωτερική σάλα της έπαυλης να ηρεμήσετε λίγο να συντάξετε μαζί την πρόταση, να τηλεφωνήσετε έπειτα στα κεντρικά της τράπεζας και να προχωρήσετε την διαδικασία.

Δίας: φόουν άτ χόμ.

Γανυμήδης: (Στην Μαινάδα) «Τηλεφώνησε σπίτι» από την ταινία Ε.Τ. ο εξωγήινος (γελάνε κρυφά)

Κρόνος: Γνωρίζω κύριε Ιωσηφίδη ότι έτσι συχνά κάνετε και σε άλλες παρόμοιες υποθέσεις.

Δικηγόρος: Ναι αλλά δεν ήταν ποτέ τόσο πολλά τα χρήματα που μου ζήταγε κάποια επιχείρηση.

Κρόνος: Για όλα υπάρχει μια αρχή! Διόνυσε… συνόδευσε παρακαλώ τον κύριο Ιωσηφίδη και προχωρήστε στα επόμενα βήματα.

(Ο Διόνυσος δείχνει τον δρόμο προς την έξοδο και φεύγουν μαζί με τον δικηγόρο, που τους κοιτάζει όλους πάλι σαν χαμένος)

Δίας: Καλά τα κατάφερες φάδερ.

Κρόνος: Τον κακό σου τον καιρό προδότη!

Ουρανός: Δότη; Ποιος θέλει να γίνει δότης; Εγώ πάντως όχι. Μου κόψατε τα ούμπαλα ρε… Τώρα θέλετε να μου πάρετε και τα νεφρά;

Μαινάδα: Καλέ τι λέει;

Γανυμήδης: Άστα, είδανε προχτές μια ταινία μαζί με τον Δία που έπαιρναν από τους δότες με τη βία τα νεφρά τους και από τότε έχει πάθει ταράκουλο.

Δίας: (οργισμένος) Σάραπ έβρι μπόντι… άλλο είναι το θέμα μας είπαμε.

Κρόνος: Το θέμα μας είναι τα τάλαντα και το ερώτημα που θα προκύψει όταν θα συμφωνήσει η τράπεζα για το δάνειο. Πώς θα επενδύσουμε τα λεφτά.

Δίας: Μην ανησυχείς, έχω μια σπουδαία πρόταση να σας κάνω και με αυτήν θα συμφωνήσετε όλοι.

Κρόνος: Και εγώ έχω μια σπουδαία πρόταση να σας κάνω και με αυτήν θα συμφωνήσετε όλοι.

Γανυμήδης: Ωχ μπλέξαμε τώρα.

Δίας: Η δική μου πρόταση είναι καλή για έβρι πάντι.

Κρόνος: Πώς ξέρεις ότι η δική μου είναι κακή;

Δίας: Η δική μου πρόταση είναι και αγαθή.

Κρόνος: Και αυτό την κάνει καλύτερη;

Δίας: Θα την πω όταν πρέπει. Δεν είναι ώρα ακόμα, όταν επιστρέψει ο Διόνυσος.

Κρόνος: Η δική μου μπορεί να ειπωθεί και τώρα… Δεν ξέρω αν είναι αγαθή ή καλή και ούτε με νοιάζει… αλλά ξέρω όμως ότι είναι παντοδύναμη αφού είμαι Θεός.

Ουρανός: Τρελός; Ε! αφού το παραδέχεσαι κάτι είναι και αυτό.

Κρόνος: Θεός είπα! Θεός!

Ουρανός: Θεός είμαι μόνο εγώ! Εσείς είσαστε αποβράσματα.

Δίας: Άι αμ Γκοντ!

Κρόνος: Ακόμα και εσύ ρεντίκολο Δία, άφησες τον θεϊκό νόμο και ακολούθησες την ελευθερία της βούλησης και μέσα σε λίγους αιώνες έγινες ένα Αμερικανικό βουβάλι να βλέπεις κινηματογραφικά σιχάματα, να παίζεις βιντεοπαιχνίδια, καταναλωτής, καπιταλιστής και χέστης. Ούτε παντοδύναμος, ούτε αγαθός! Αποδεικνύεις έτσι τα λόγια του Επίκουρου.

Σ’ έκανε ο Επίκουρος σαν τον κώλο του.

Δίας: Σιχαμένε πατέρα Κρόνε, μάζεψε την φαρμακερή γλώσσα σου.

Μαινάδα: Τι έλεγε δηλαδή εκείνος ο Επίκουρος;

Γανυμήδης: Έλεγε, αφού πιστεύουν οι άνθρωποι ότι ο Θεός είναι παντοδύναμος και αγαθός γιατί επιτρέπει το κακό στην ανθρωπότητα; Αυτό σημαίνει το εξής: Ή ότι ο Θεός δεν είναι παντοδύναμος. Ή ότι ο Θεός είναι παντοδύναμος άρα δεν είναι αγαθός.

Κρόνος: Ο Θεός δεν μπορεί να είναι ούτε αγαθός, ούτε κακός. Ούτε παντοδύναμος αλλά ούτε και αδύναμος.

Μαινάδα: Και τι είναι τότε οι Θεοί μεγάλε Κρόνε;

Κρόνος: Είναι δυνατότεροι από τους ανθρώπους, προικισμένοι με κοσμικές δυνάμεις και φοβερές γνώσεις που δεν τις έχουν οι θνητοί. Δεν είναι ολότελα παντοδύναμοι, ούτε ολότελα αγαθοί… Είναι μόνο Θεοί.

Γανυμήδης: Μας φώτισες τώρα!

Δίας: Ο Θεός άλλοτε αποτρέπει το κακό όταν μπορεί και θέλει και άλλοτε επιτρέπει το κακό όταν μπορεί και θέλει… Έχει και αυτός ελευθερία όμως.

Ουρανός: Τρόμος; Το να γερνάς χωρίς να πεθαίνεις είναι τρόμος!

Κρόνος: Ελεύθερη βούληση έδωσες και στους ανθρώπους αχρείε και την χρησιμοποιούν συνήθως εναντίον των Θεών και της φύσης.

Δίας: Όχι εγώ άθλιε… Όπως ξέρεις καλά ο Τιτάνας ο Προμηθέας έκλεψε την θεϊκή φωτιά της γνώσης και την έδωσε στου ανθρώπους. Τους έμαθε τις τέχνες των Θεών, ιατρική, μεταλλουργία, ναυσιπλοΐα, φαρμακευτική, αρχιτεκτονική, μαθηματικά, αστρονομία… Όμως γνώριζα πως η φωτιά της γνώσης που τους έδωσε, θα φέρει κάποτε και μια Χιροσίμα, ένα Τσερνομπίλ και την καταστροφή! Μάι γκοτ!

Για αυτό και τον τιμώρησα αιωνίως στον Καύκασο, δεμένο να του τρώει ο αετός το συκώτι.

Κρόνος: Σιγά την τιμωρία… Πέρασε έπειτα εκείνος ο προκομμένος ο νόθος γιος σου ο Ηρακλής και τον ελευθέρωσε σκοτώνοντας το πουλί.

Ουρανός: Σκότωσε το πουλί; Τίνος άλλου πουλί σκότωσες τέρας;

Γανυμήδης: (στην Μαινάδα) Και την λέξη πουλί την ακούει πάντα όμως.

Κρόνος: Και όχι μόνο το σκότωσε, το έψησε έπειτα και το έφαγε.

Ουρανός: Έφαγε το πουλί; Εμετός! Σιχασιά! Ανίερε μέχρι εκεί έφτασες; Να τρως ψητά πουλιά αντρών; (μασκα οξυγόνου)

Δίας: Ήταν πάνω στην τρέλα του.

Κρόνος: Δεν τον τιμώρησες… φοβήθηκες.

Δίας: Δεν έφταιγε αυτός.

Κρόνος: Δεν κάνεις για Θεός! Εκείνος που φοβάται δεν είναι Θεός!

Δίας: Και οι θεοί φοβούνται.

Ουρανός: Το άκουσα αυτό καλά που είπες Δία και μέσα μου πια νιώθω φόβο… Το παραδέχομαι και δεν ντρέπομαι! Ο φόβος βρίσκει κάποτε και τους θεούς… και ο πιο μεγάλος φόβος είναι ότι και οι θεοί γερνάνε.

Κρόνος: Είμαστε όμως αθάνατοι! (φωνάζει) Αθάνατοι!

Ουρανός: Τι να την κάνεις την αθανασία δύστυχε όταν γερνάς; Σκατά! Σαν αθάνατοι δεν μπορούμε να πεθάνουμε… Οι θνητοί είναι πιο τυχεροί στο θέμα αυτό. Τουλάχιστον μπορούν να πεθάνουν. Εμείς όχι…

Κρόνος: Πεθαίνουν αλλά δεν εξαφανίζονται για πάντα, όπως γινότανε στην Βασιλεία την δική μας. Ο παλαβός ο εγγονός σου ο Δίας τους πεθαίνει στον πάνω κόσμο και τους ανασταίνει στο κάτω.

Ουρανός: Τι έκανε λέει; Δε μπορεί!

Κρόνος: Η Αθανασία των ανθρώπων, έστω και στα τάρταρα, έβαλε τον κόσμο σε νέους μπελάδες;

Ουρανός: Αγελάδες; Ανασταίνεις και τις αγελάδες ρε βλήμα;

Κρόνος: Παλιά λάθη, παλιές μνήμες, παλιοί έρωτες, αμαρτίες της νιότης, αδικίες, και φρικιαστικές πράξεις των ζωντανών στο πάνω κόσμο, πια δεν ξεχνιούνται. Μόλις οι θνητοί πάνε στο κάτω κόσμο και βλέπουν αυτούς που τους αδίκησαν γίνεται της πουτάνας το κάγκελο. Κανένας δεν μιλάει σε κανέναν. Εκατομμύρια άνθρωποι και όλοι τσακωμένοι μεταξύ τους, που ζητάνε ο ένας στον άλλον τα ρέστα και εξηγήσεις. Ειδικά οι παντρεμένοι. Μαθεύτηκαν τα κρυφά πηδήματα και οι κρυφές σχέσεις που είχανε στον πάνω κόσμο και τώρα μαλιοτραβιούνται όλοι στα τάρταρα!

Γανυμηδης : Της αγίας Ταρτάρας της καυλοπηδήχτρας δηλαδή! (γελάνε κρυφά με την Μαινάδα).

Κρόνος: Με ψυχοφάρμακα ζει ο Πλούτωνας. (κοιτάζει το Δία).

Τρελός είσαι ρε κερατά, τι τις ήθελες τις Αθανασίες;

Πάλι από την αρχή στα βάσανα τους έβαλες τους ανθρώπους και προσπαθούν όλοι στο κάτω κόσμο να τα πράξουμε τώρα όλα σωστά, να διορθώσουν όλα όσα έγιναν στην γήινη ζωή τους, και στην παραμικρή τους λεπτομέρεια;

Αυτή δεν είναι Αθανασία, είναι η αιώνια κόλασή τους ρε αχρείε!

Δίας: Σαράπ γέρο!

Μαινάδα: Καμιά παρτούζα παίζει στο κάτω κόσμο;

Γανυμηδης : Σκάσε μωρή… (γελάνε κρυφά)

Ουρανός: Τα άκουσα όλα τώρα. Δεν θα γλιτώσουμε εύκολα αφού υπάρχει Αθανασία, σας το λέω...Μακάρι να μην υπήρχε άλλη ζωή και να χανόμαστε μια για πάντα, άνθρωποι και θεοί.

Δίας: Εμείς όμως είμαστε θεοί είπαμε και όχι θνητοί.

Είμαστε αθάνατοι, έστω και αν όλα γύρω μας πεθαίνουν και γεννιούνται νέα και έπειτα πεθαίνουν και αυτά…

(αλλάζει) I see dead people…

Γανυμήδης: Βλέπω πεθαμένους από την ταινία «έκτη αίσθηση»

Κρόνος: Σταματήστε τις χαζομάρες. Ο αληθινός θεός είναι παντοδύναμος!

Δίας: Κανένας θεός δεν είναι παντοδύναμος. Το ξαναλέω, ριπίτ. Πάνω από εμάς υπάρχει πάντα εκείνη μεγαλύτερη δύναμη που κανένας ποτέ δεν την συνάντησε, ούτε την γνωρίζει. Όμως αυτή μας έδωσε τις αρχικές εντολές και γνώσεις για τον κόσμο. Η Ειμαρμένη!

Ουρανός: Βαρεμένοι; Ναι βαρεμένοι δυστυχώς και οι δυο σας… Δεν σας μπορώ άλλο, που είναι ο Διόνυσος και ο χασοδίκης να υπογράψουμε εκείνα τα χαρτιά να τελειώνουμε;

(Μπαίνει μέσα ο Διόνυσος)

Μαινάδα: Πάνω στην ώρα… (τον παρατηρεί) Τι συμβαίνει Διονυσάκο μου; Τι έγινε συμφώνησε;

Διόνυσος: Υπάρχει ακόμα ένα θέμα…

Κρόνος: Δεν μπορεί… Τι θέμα;

Δίας: Θα τους κεραυνοβολήσω όλους. Δεν θα μείνει τραπεζίτης για τραπεζίτης!

Ουρανός: Θυσιάστε τους… αλλά να τους πηδήξετε πρώτα.

Διόνυσος: Σταματήστε… Η τράπεζα θα δεχτεί απ’ ότι φαίνεται την έγκριση κάπιου δανείου με λιγότερα χρήματα, αλλά πρέπει και κάποιος άλλος να υπογράψει που μάλλον ξεχάσαμε…

Ουρανός: Και ποιος είναι αυτός;

Διόνυσος: Όχι αυτός! Αυτή! Η γυναίκα του θεού Ουρανού. Έχει μερίδιο στην περιουσία

Κρόνος: Ωχ η μάνα… και είναι και ζόρικη.

Δίας: Μα έχουνε χωρίσει εδώ και αιώνες

Ουρανός: Διαζύγιο όμως δεν έχει βγει… Είναι ακόμα γυναίκα μου.

Κρόνος: Αυτό είναι το θέμα… Το οικόπεδο ήταν προίκα της. Άρα έχει ουσιαστικό λόγο στην περιουσία.

(Ακούγεται ένας βαρύς γδούπος… Έπειτα ένας σεισμός)

Γανυμήδης: (ξεφωνίζει) Σεισμός! Σεισμός Δία μου σώσε με!

Ουρανός: Σκάσε μωρή τρελή, η ακατανόμαστη είναι.

Μαινάδα: Ποια ακατανόμαστη;

Διόνυσος: Η πρώην γυναίκα του, η Γαία!

(Μουσική- Τραγούδι- Σκοτάδι)

ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΚΗΝΗ

(Φώτα-μπαίνει στη σκηνή έξαφνα η Γαία με την ακολουθία της, τις νύμφες που στέκονται στην άκρη της σκηνής).

Γαία: Ακριβώς εγώ! Η Γη, η Γαία! Δεν θα μπορούσα να λείψω από μια τέτοια υψηλή συνάντηση. Την συνάντηση ξεπεσμένων θεών…

Ουρανός: Τον κακό σου τον καιρό προδότρα.

Γαία: Ουρανέ στα κέφια σου είσαι πάλι!

Ουρανός: Μου βρωμάει η μασχάλη; Η δική σου βρωμάει, μοιχαλίδα!

Δίας: Χέλλοου γραντ μαδερ!

Κρόνος: Καλώς την μάνα… Η αλήθεια είναι ότι σε είχαμε ξεχάσει.

Γαία: Δεν είναι η πρώτη φορά που με ξεχνάς Κρόνε γιε μου. Από σένα πια το έχω συνηθίσει.

Κρόνος: (γελώντας) Φαντάζομαι ότι δεν ήρθες εδώ για να μου κάνεις παράπονα, μητέρα !( μάσκα οξυγόνου)

Ουρανός: Μην της γλυκομιλάς ρε αχρείε, ας είναι η μάνα σου, φέρσου σαν άντρας. Ξέχασες ότι αυτή ξεσήκωσε τα μυαλά της γυναίκας σου της Ρέας και εκείνη σε παράτησε και τα έφτιαξε με τον Άττι το τεκνό που έχει και την επιχείρηση με τα ανάλατα;

Κρόνος: Σκάσε ξεμωραμένε!

Μαινάδα: Ποια ανάλατα καλέ έχει ο Άττις;

Γανυμήδης: Έλατα θέλει να πει, έχει φυτώρια ο Άττις… Ότι θέλει λέει ο κουφός.

Γαία: (στον Γανυμήδη και στην Μαινάδα) Τι κάνετε κορίτσια; Καιρό έχουμε να τα πούμε.

(Δεν προλαβαίνουν να απαντήσουν)

Διόνυσος: Αγαπημένη των θεών και των ανθρώπων, σεβαστή Γη σε καλώς ορίζουμε σε αυτή τη σημαντική μας συνάντηση.

Γαία: Σημαντική Διόνυσε… Αλλά δεν με είχατε καλέσει όμως.

Διόνυσος: (προσπαθεί να δικαιολογηθεί) Έπρεπε πρώτα να συζητήσουμε και να τα συμφωνήσουμε με τους θεούς και θα σε φώναζα τιμημένη Γαία.

Γαία: Θα με φώναζες δηλαδή αφού πρώτα τα συμφωνούσατε εσείς οι άντρες; Και γιατί αυτό;

Κρόνος: Γιατί έχεις το μικρότερο μερίδιο της περιουσίας.

Γαία: Ναι αλλά στα συμβόλαια υπάρχουν πέντε συμβαλλόμενοι και ρητά ο όρος ότι για οποιαδήποτε μεταβολή της περιουσίας πρέπει να συμφωνήσουν και οι πέντε… έτσι;

Δίας: Είσαι ο πέμπτος συμβαλλόμενος λοιπόν, my precious.

Γανυμήδης: Αλ Πατσίνο από την ταινία ο Σημαδεμένος «Είσαι πολύτιμος».

Γαία: Α! Είμαι τόσο πολύτιμη! Βέβαια το γνωρίζω. Θα είμαι όμως πιο σαφής για να μην κοροϊδευόμαστε και να ξέρουμε όλοι τι συμβαίνει με αυτό το θέμα. Λοιπόν ο Δίας ήθελε το μερίδιό μου γιατί τα είχε βρει με τον παππού του τον Ουρανό… ώστε να έχουν πλειοψηφία των μετοχών να αρχηγέψουν στην διοίκηση και να προωθήσουν το δικό τους σχέδιο.

Χορός γυναικών (Νύμφες): Σχέδια αντρών που σπέρνουν πολέμους και απληστία.

Σχέδια θεών που διψάνε για εξουσία

-Χορός αντρών (Σειληνοί):

Το σχέδιο, το σχέδιο, το σχέδιο

Γλυκό και τραγανό σαν καραμέλα

Το σχέδιο, το σχέδιο, το σχέδιο

το σχέδιο είναι μούρλια, είναι τρέλα.

Σχέδιο πετροκέρασο και μάγουλο βερίκοκο,

ρίκο ρίκο ρίκο ρίκο ρίκοκο,

το σχέδιο το βερίκοκο, ρίκο ρίκοκο.

Δίας: Σαράπ!

(κοιτάζονται έκπληκτοι όλοι)

Γαία: Τι έγινε τώρα, κατάπιαμε τη γλώσσα σας;

Κρόνος: Τέρατα! Πίσω από την πλάτη μου; Και ποιο ήταν το σχέδιό τους;

Γαία: Να φτιάξουν μια μεγάλη εταιρία παραγωγής ταινιών και να κατακτήσουν το Χόλιγουντ.

Κρόνος: Καλά αυτός ο χαμένος ο γιος μου ο Δίας ξέρουμε πια τον εθισμό του με τις ταινίες. Εσύ άθλιε πατέρα Ουρανέ γιατί συμφώνησες;

Ουρανός: (προσποιητά) Ποιες φόνισσες; Αφού ξέρεις δεν ακούω καλά!

Κρόνος: Ξέρω ότι τώρα τα άκουσες όλα… λέγε!

Ουρανός: Ήταν πολύ καλό το σχέδιο του Δία. Σε κάθε ταινία που θα χρηματοδοτούσαμε, θα υπήρχε αναγκαστικός όρος να αναφέρεται με κάποιο τρόπο και στους Ολύμπιους και πρώτα πρώτα σε εμένα. Στον πρώτο θεό των ανθρώπων. Ακόμα και σε τσόντες θα μίλαγαν για τους Ολύμπιους.

Μαινάδα: (χαμηλόφωνα περιπαιχτικά σα να παίζουν σε τσόντα) Παρ’ τα ρε άρρωστε Ουρανέ!

Γανυμήδης: Ω! Δία, τι καύλα! ...

Μαινάδα: Μα τον Ερμή… τελειώνω ή έρημη!

(γελάνε κρυφά)

Δίας: Ουρανέ σ’ ευχαριστώ. Με αυτόν τον τρόπο διαμέσου της τέχνης θα οργάνωνα την επιστροφή μας στους θρόνους των θεών.

Όλη η ανθρωπότητα μέσα από κάθε λογής ταινίες θα γνώριζε την αλήθεια και έτσι ωφελημένη θα ήταν όλη η γενιά μου και όλοι οι Ολύμπιοι.. Και τότε και ‘γω θα επέστρεφα στην βασιλεία μου! Άιμ δε κινγκ οφ δε γουορλντ!

Γανυμήδης: «Είμαι ο βασιλιάς του κόσμου» από τον Τιτανικό, Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

Κρόνος: Άθλιοι, ξεδιάντροποι, τρισάθλιοι και οι δυο.

Γαία: Περίμενε και εσύ που φανερώνεσαι σαν αθώος γιατί ήρθε και η σειρά σου.

Κρόνος: Τι έχεις να πεις για μένα δηλαδή, δεν καταλαβαίνω.

Γαία: Υπήρχε και μια άλλη μυστική συμφωνία μεταξύ του γιου μου του Κρόνου και του δισέγγονού μου Διόνυσου.

Μαινάδα: Ωχ, θα τα ξεφουρνίσει όλα η Γραία.

Γαία: (οργισμένη) Μαινάδα;

Μαινάδα: Η Γαία ήθελα να πω.

Δίας: Τι να ξεφουρνίσει δηλαδή; Τι συμβαίνει; Δολοπλοκία πίσω από την πλάτη του πατέρα σου Διόνυσε;

Κρόνος: Έτσι έκανες και εσύ με εμένα άθλιε, το ξέχασες; Δικαιοσύνη λέγεται αυτό. Θεία δίκη!

Ουρανός: Και αυτό που έκανες εσύ σε μένα πώς να το πούμε σκατόπραγμα;

Γανυμήδης: Είναι παράδοση φαίνεται στην Ολύμπια οικογένεια σας ο γιος να συνωμοτεί ενάντια στον πατέρα και να βγάζετε τα μάτια σας. Αποτέλεσμα οιδιπόδειου συμπλέγματος, έχουν μιλήσει οι τραγικοί ποιητές και οι ψυχολόγοι για αυτά.

Κρόνος: Μακριά από τους ποιητές και από τους ψυχολόγους… Δίνουν αξία στους ανθρώπους. Το παίρνουν πάνω τους. Αυτοί νομίζουν ότι είναι οι σπουδαίοι του πλανήτη και έτσι κάνουνε τον κόσμο μπουρδέλο.

Ουρανός: Είναι το μόνο που συμφωνούμε παλιοτέρας. Θυσιάστε τους ποιητές και τους ψυχολόγους. Να μείνουν μόνο οι σοβαροί άνθρωποι στον κόσμο.

Γαία: (οργισμένη) Οι σοβαροί άνθρωποι τον παίζουν κανονικά.

Γανυμήδης: ( χαρούμενα):Γαία μου, για στο στόμα σου…

Γαία: Τραγουδάνε Εθνικούς Ύμνους και δακρύζουν τάχα.

Οι σοβαροί άνθρωποι λένε προσευχές, και συμβουλές και έπειτα αυνανίζονται παρέα με τα συμφέροντα τους

Χορός γυναικών (Νύμφες):

Όλη η εξουσία αυνανίζεται εντελώς,

ο στρατηγός, ο επίσκοπος ο υπουργός.

Οι σοβαροί άνθρωποι που τον κόσμο διοικούν,

τον παίζουν χωρίς έλεος κατά το δοκούν.

Εκεί στα μεγάλα έθνη τα ενωμένα

Ανθρωπάκια ελεεινά, καο φοβισμένα

στις διεθνείς συναντήσεις τάχα για την Ειρήνη,

από τις αποφάσεις τους κανείς μας δεν θα μείνει.

Γαία:

Μεθυσμένοι από δόξα, χρήμα και αψυχιά.

Αυνανίζονται μανιωδώς με προστυχιά.

Χορός γυναικών:

Αυνάνες άντρες σπέρνουν πολέμους και απληστία,

πατριδοκάπηλοι και θεομπαίχτες σε αχρηστία

Γαία:Με κάθε Σκύλα απόφασή τους κομματιάζουν εμένα, τη μάνα Γη,

τις κοινωνίες και ό,τι απέμεινε από τον πολιτισμό του ανθρώπου.

Χορός γυναικών:

Μαζί τους αυνανίζονται και οι απαθείς πολίτες.

Γλύφουνε και αυτοί τα ψίχουλα από τις πίτες

Γαία: (Ανοίγει τα χέρια της οργισμένη)

Η υποκρισία σας η ιερή και δόξα σοι οι Θεοί.

Θα περάσετε από αυτό τον κόσμο και θα χαθείτε σαν το πιο μαλακισμένο είδος.

Γανυμήδης: Έξοχα, εξοχα, συμφωνώ!

Ουρανός: Σου απαγορεύω αυτά τα Βουδιστικά και τα κουμουνιστικά! Μην ξεχνάς ότι είμαι ακόμα ο άντρας σου!

Γαία: Είσαι, σκατά!

Ουρανός: Ε! και τυπικά… φτάνει που το παραδέχεσαι.

Δίας: (εξαγριωμένος) Διόνυσεεε! Μάδερ φάκερ!

Μαινάδα: (στον Γανυμήδη) Αυτό το ξέρω «Ο Γαμιόλης).

Γανυμήδης: Ναι «πολύ σκληρός για να πεθάνεις» με τον Μπρους Γουίλις.

Δίας: Διόνυσε μίλα! (βροντές, κεραυνοί). (Μουσική).

Διόνυσος: (δυσκολεύεται) Δία είσαι ο τιμημένος πατέρας μου, εκείνος που για δεύτερη φορά με έφερε στην ζωή… Όταν με κομμάτιασαν οι Τιτάνες εσύ πήρες την καρδιά μου την έβαλες στον μηρό σου και μεγάλωσα μέσα του και ξαναγεννήθηκα… Είσαι πατέρας μου και μάνα μου μαζί δηλαδή, ποτέ δεν θα σου έκανα κακό. Ούτε θα εναντιωνόμουν στην εξουσία σου. Όλα όσα έκανα τα έκανα για το συμφέρον σου και για το συμφέρον όλων μας. Άκουσέ με σκέφτηκα….

Δίας: Σαράπ! Άσε τις γαλιφιές σου! Μίλα εσύ τώρα Γαία.

Γαία: ήρθε λοιπόν και με βρήκε (τάχα εμπιστευτικά), έτσι μου είπε πως έρεπε να παραχωρήσω το μερίδιό μου σε αυτόν και τον Κρόνο. Μαζί είχαν αποφασίσει μόλις έπαιρναν την πλειοψηφία των μετοχών να ρευστοποιήσουν την περιουσία και να επενδύσουν τα χρήματα για ένα μεγάλο εργοστάσιο οινοποιίας στην Ρώμη. Θα τον βοηθούσε λέει και ο Πάπας.

Ουρανός: Με τον Πάπα; Με τον Πάπα;

(Ο Γανυμήδης και η μαινάδα τραγουδάνε)

Γανυμήδης - Μαινάδα: Θέλω να τον δω, θέλω να τον δω
Θέλω να δω τον πάπα τον πάπα τον πάπα!
Χορός γυναικών: Θέλω να δω τον πάπα τον πάπα τον πάπα!

-Χορός αντρών (Σειληνοί): (κοιτάζουν τα γενητικά τους όργανα)

Θέλει να μου δει τον Πάπα, θέλει να μου τον δει!
τον πάπα τον πάπα!
(ο χορός αντρών και γυναικών γελάνε)

Γανυμήδης: Α! Πα! Πα! Πα!

Κρόνος: Παπάρια! Τώρα, τα μαρτύρησε όλα η μπαμπόγρια!

Διόνυσος: Με ενοχοποιείς λες και είμαι τέρας Γαία. Είχες υποσχεθεί ότι δεν θα μιλήσεις…

Μαινάδα: (αστεία) Γαία είσαι μεγάλο καρφί!

Γαία: Δία, ακούς πως μου επιτίθονται; Δεν θα πάρεις θέση;

Δίας: Φράκλιν μάι ντίαρ αι ντον γκιβ ε νταμ

Γανυμήδης: Είναι ατάκα από την ταινία «Όσα παίρνει ο άνεμος» «Ειλικρινά αγαπητή μου δεν δίνω δεκάρα».

Ουρανός: Κατάρα;

Γανυμήδης: Ώρα ήτανε να κουφαθεί πάλι…

Ουρανός: Ποιος δίνει κατάρες; Η Γαία; Αυτή που με παράτησε η καταραμένη και τώρα ζει με το τεκνό της στην Κλαβάη

Μαινάδα: Κατά που πέφτει αυτή η Κλαβάη;

Γανυμήδης: Στην Χαβάη εννοεί ο κουφός.

Ουρανός: Είναι φημισμένος μάγειρας λέει... Αίσχος! Της μαγειρεύει σπεσιαλιτέ της κυρίας. Άτιμη... Άκου μάγειρας! Άντρας να μαγειρεύει, δεν είναι και πολύ άντρας!

Γαία: Ο Ήτις προχώρησε τη ζωή του, μαζί με τα θερμοκήπια και τα φυτά έκανε και το όνειρό του. Έγινε μάγειρας διεθνούς φήμης. Είμαι περήφανη για εκείνον.

Ουρανός: Σκάσε μοιχαλίδα! Άκου μάγειρας! Αίσχος!

Γανυμήδης: Γιατί σεβαστέ Κρόνε, τι έχουν οι μάγειρες;

Ουρανός: Από πολεμιστές γίνανε όλοι οι άντρες μάγειρες και σούσι σεφ. Αντί να ασχοληθούν με τα όπλα, τη δύναμη, την αντρειοσύνη ασχολούνται με κουτάλες και μαγιονέζες ρε! Βάζουν ποδιές, πλένουν πιάτα, απλώνουν τη μπουγάδα. Πού είναι ρε οι παραδοσιακοί ρόλοι; Και μετά παραπονιέστε οι γυναίκες ότι δεν σας πηδάνε. Πώς να πηδήξει μωρέ ένας άντρας με ποδιά και να μυρίζει λαδίλα; (Κοροϊδεύει) «Το έκανες αλμυρό Θανάση. Δεν έχει πολύ τσίλι». Γαμώ το τσίλι σας και το καντήλι σας. «Ούτε το ζελέ πορτοκαλιού έχει παπαρουνόσπορο». Τρέχει ο Θανάσης μέσα στο άγχος να βρει παπαρουνόσπορο... Πάνε τα παπάρια του! Πάει η τεστοστερόνη του. Χάθηκε μέσα στη ρόκα και στις νιφάδες καλαμποκιού. Το μπέικον έγινε αφρός, το αβοκάντο τζατζίκι, και το πουλί του Θανάση, πούδρα ελιάς. Σκατά!

Μαινάδα: Πολύ ενημερωμένο το βλέπω το χούφταλο.

Γανυμήδης: Διαβάζει συνέχεια περιοδικά μαγειρικής και έπειτα βρίζει τη Γαία και τον Ήτι.

Γαία: Έχουν αλλάξει πια οι εποχές. άντρας που δε μαγειρεύει, γυναίκα κορόιδο δε βρίσκει! Να κάτσει με τη μάνα του αν δε μαγειρεύει! Δεν είμαστε πια δούλες σας Ουρανέ. Να τα κάνουμε όλα και οι άντρες να ξύνονται. Ίσα δικαιώματα παντού. Αυτό είναι το δίκαιο.

Ουρανός: Να το χέσω τέτοιο δίκαιο.

(Ο χορός των αντρών διπλώνεται γύρω από τον Ουρανό. Αντίκρυ του ο χορός των γυναικών με τη Γαία)

Χορός αντρών: Γυναίκα φτιάξε φαγητό,

έλα στον ρόλο τον παλιό.

Χορός γυναικών: Άντρα μου, καλέ μου άντρα

Θα σου φύγω από τη μάντρα.

Χορός αντρών: Από τα Ιμαλάια το αλάτι

και σαλιγκάρια από Βαγδάτη.

Χορός γυναικών: Μαύρη τρούφα, άσπρη τρούφα,

λίγο το αυγό σου ρούφα.

Χορός αντρών: Φύκια και μεταξωτές κορδέλες

και μπαρμπούνι σε ροδέλες.

Χορός γυναικών: Φτιάξε και μια μωβ πατάτα

βελουτέ και πλύνε πιάτα.

Χορός αντρών: Σορμπέ σαμπάνια με γαστρίτη,

αφρός παρμεζάνας κάθε Τρίτη.

Ουρανός: Πετάξου στην μαγαδασκάρη

να βρεις βανίλια, ρε γομάρι.

Χορός γυναικών: Φραμπουάζ, είναι πιο γκράντε

και το φιόρο του Λεβάντε.

Γαία: Ο άντρας όταν μαγειρεύει

τη γυναίκα του μαγεύει.

Χορός αντρών: Ψωμί βουτύρου με μια τρύπα,

και δυο φύλλα από τουλίπα.

Ουρανός: Αχ μάγειρά μου παρλαπίπα.

Κρόνος: Σωπάστε όλοι! (έξαλλος- μάσκα οξυγόνου). Σωπάστε όλοι και όλες άντρες, γυναίκες και αρσενικοθύληκοι θεοί και θνητοί. Βουλώστε το λοιπόν! Εξ’ άπαντες αποκαλυφθήκαμε… Ο καθένας για τους δικούς του λόγους θέλαμε την πλειοψηφία των μετοχών και όλοι το κάναμε για να σώσουμε όχι μόνο το τομάρι μας, αλλά και την οικογένεια μας και τον κόσμο που εκπροσωπούμε. Ο Διόνυσος έχει δίκιο ας σταματήσουμε λοιπόν την φαγωμάρα μεταξύ μας και ας δούμε από δω και πέρα τι πρέπει να γίνει για το συμφέρον όλων μας.

Διόνυσος: Ας αφήσουμε λοιπόν τις διαφορές μας και τις μεταξύ μας πονηριές στην άκρη… Πια μετά από αιώνες ήρθε η ώρα να πάρουμε κάποιες αποφάσεις αν θέλουμε να υπάρχουμε στο μέλλον. Αλλιώς ας χαθούμε μια για πάντα. (Πέφτει βαθιά σιωπή,τους κοιτάζει όλους)

Ουρανός: Συμφωνώ σκατόψυχοι, υπό έναν όρο! Να επιστρέψουν οι ανθρωποθυσίες, να το γλεντήσουμε και λίγο.

Γανυμήδης: Θέλει τσίκνες και ανθρώπινο αίμα ο κουφός.

Μαινάδα: Σκέψου να είχε και ούμπαλα τι θα έκανε.

Διόνυσος: Εσύ σεβαστέ Δία; (Ο Δίας ανοίγει μια μπύρα και πίνει)

Δίας: Here’s looking at you kid.

Γανυμήδης: Από την ταινία «Καζαμπλάνκα», Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ

Κρόνος: Εντάξει λοιπόν… Διόνυσε είμαστε έτοιμοι να ψηφίσουμε… ή θα ακολουθήσουμε την μια πρόταση ή την άλλη… Είμαστε μαζί με την Γαία πέντε μέτοχοι. Μια από τις δυο προτάσεις θα υπερισχύσει.

Γαία: Και ποιος σας είπε ότι εγώ θα συμφωνήσω με τις δικές σας προτάσεις; (κοιτάζονται)

Κρόνος: Τι έκανε λέει;

Ουρανός: Κλαίει; Μην την πιστεύεται πουτανοκλάματα είναι… Έτσι μου κλαψούριζε δήθεν ότι στενοχωρήθηκε πολύ που μου κόψανε τα παπάρια και έπειτα η άτιμη το σκάει με τον Σελληνο για την Γκλαβάη.

Μαινάδα: (εκνευρισμένα) Χαβάη.

Ουρανός: Ε βέβαια και την πηδάει!

Γανυμήδης: Άστονε μωρή και εσύ στην κουφαμάρα του. Τι τον διορθώνεις;

Γαία: Έχω και εγώ μια πρόταση! Φωνάξτε τον δικηγόρο.

(Μουσική – τραγούδι από το χορό των γυναικών- Σκοτάδι )

ΠΕΜΤΗ ΣΚΗΝΗ

(Φώτα- ίδιο σκηνικό, μαζί με τους υπόλοιπους και ο δικηγόρος, κοιτάζουν τη Γαία)

Γαία: Αν με πείσετε πως οι άντρες κάνουν τον κόσμο καλύτερο και δεν φταίνε για τα δεινά του, τότε θα συμφωνήσω με μια από τις δυο προτάσεις… Όμως το βλέπω δύσκολο να συμβεί γιατί πια είμαι πεπεισμένη πως ο κόσμος χειροτερεύει λόγω της εξουσίας των αντρών. Έτσι λοιπόν θα επιμείνω στην δική μου πρόταση που δεν είναι άλλη παρά μόνο να μου παραχωρηθεί η αρμοδιότητα έπειτα από τις υπογραφές όλων σας την διαχείριση της κοινής μας περιουσίας. Από δω και πέρα θα κυβερνήσω εγώ αυτήν την οικογένεια, έστω και κατεστραμμένη όπως εσείς οι άντρες καταφέρατε να κάνετε.

Χορός γυναικών: O κόσμος χειροτέρεψε λόγω της εξουσίας των αντρών. Να κυβερνήσει η Γαία, η Γαία.

Η Γαία η πρωταρχική αρχή

Αυτή μονάχα το μπορεί

Να φέρει στο κόσμο αρμονία

Και στην φύση ισορροπία.

Να κυβερνήσει η Γαία, η Γαία.

Κρόνος: Σκασμός! Αυτό είναι ανήκουστο και εκβιαστικό. Είμαστε τέσσερις θεοί και είσαι μία θεά… και θέλεις να κυβερνήσεις;

Γαία: Ακριβώς.

Δίας: Εσύ τι λες κύριε δικηγόρε.

Δικηγόρος: (φοβισμένος) Δεν μπορώ να πω τίποτα ακόμα… Να δούμε που θα οδηγηθεί η συζήτηση και μετά θα σας πω.

Ουρανός: Άμυαλη! Θα τα κάνεις όλα μπουρδέλο, όπως έκανες και το σπιτικό μας!

Δίας: (γελάει) Οκέι, νο πρόμπλεμ… Εγώ δέχομαι την πρόκληση. Εδώ μπροστά σε όλους θα αναμετρήσουμε τις γνώμες μας, των αντρών και των γυναικών και όποια κερδίσει θα υποκλιθεί στην άλλη.

(Μπαίνει ο χορός των αντρών τραγουδώντας πλησιάζει τον χορό των γυναικών )

Χορός Αντρών:

Είμαστε άντρες εμείς σοφοί

δεν υπάρχουν δισταγμοί

την ζωή φιλοσοφούμε,

για να δούμε πως θα ζούμε.

Χορός γυναικών:

Αχ καλέ ήρθαν τα αντράκια

Κορδωμένα κοκοράκια

Με φιλοσοφίες και μπλα-μπλα

Δεν φυτρώνουν τα κουκιά.

Χορός Αντρών:

Δεν είναι εύκολο να είσαι αντράκι

Θέλει θάρρος και μεράκι,

Όσοι είναι παλικάρια

την ζωή τους την περνούν στις σκαλωσιές

Χορός γυναικών:

Γυναίκες είμαστε σοφές

Και δεν έχουμε ενοχές

την ζωή πρώτα την ζούμε,

και μετά φιλοσοφούμε.

Γαία: Σύμφωνοι Δία.

Ουρανός: Θα σε τουμπάρει, μην της δίνεις θάρρος.

Δίας: Άρχισε λοιπόν σοφή Γαία… Γιατί λες ότι οι άντρες ευθύνονται μόνο για τα κακά του κόσμου; Σπικ πλιζ και άι γουίλ λίσεν.

Ουρανός: Τι λίσεν; Δεμένη την έχετε; Άμα την έχετε δέσει μην την λύνεται… πετάξτε την στα τάρταρα να ησυχάσουμε!

Δίας: Σατάπ! Σε ακούμε Γαία.

(Όση ώρα μιλάνε η Μαινάδα στρίβει τσιγαριλίκια και τα αποθηκεύει και ο Γανυμήδης κάνει ασκήσεις γυμναστικής βλέποντάς τες στο λαπτοπ)

Γαία: Παλιά στο βασίλειο των ζώων και των ανθρώπων κυριαρχούσε η αρχική αρχή, η Μήτρα, η Μητέρα. Έτσι για χιλιάδες χρόνια ορίστηκε να κυβερνούν στο γένος των ανθρώπων οι γυναίκες, αφού έχουν μέσα τους το ένστικτο της αγάπης, της αυταπάρνησης και της ανιδιοτέλειας.

Χορός γυναικών:Οι άντρες ήταν πάντα απόμακροι, πολεμόχαροι και βάρβαροι, Χρήσιμοι μόνο στην αναπαραγωγή. Έτσι η πρώτη εξουσία των ανθρώπων ήταν η Μητριαρχία.

Ουρανός: Παπάρια καλαβρέζικα.

Γαία: Οι άντρες κυνηγοί επέβαλαν την πατριαρχία. Όταν αιχμαλώτιζαν τα ζώα έφτιαχναν έτσι κοπάδια, απέκτησαν οικονομική δύναμη και άρχισαν να αγοράζουν την γη, τις γυναίκες και να τους κληρονομούν τα αρσενικά παιδιά τους.

Κρόνος: Που θες να καταλήξεις; Μίλα!

Χορός γυναικών: Έχω ακουστά ότι η πατριαρχία επιβλήθηκε όταν ο Κέκροπας ζήτησε από τους Αθηναίους να ψηφίσουν τον θεό προστάτη της πόλης, ανάμεσα στον Ποσειδώνα και στην Αθηνά. Οι γυναίκες που ήταν περισσότερες ψήφισαν την Αθηνά. Ο Ποσειδώνας θύμωσε και απείλησε να βυθίσει την Αθήνα.

Γανυμήδης: Σωστα! οι Αθηναίοι για να τον εξευμενίσουν μετέτρεψαν την μητριαρχία σε πατριαρχία. Απαγόρευσαν τον ψήφο στις γυναίκες και πια τα παιδιά δεν έπαιρναν το όνομα της μάνας. Από τότε οι άντρες πήραν το πάνω χέρι.

Δίας: Είναι μια παλιά ιστορία, ένι γουέι.

Γαία: Από τότε ο κόσμος έγινε όμως ένα μεγάλο σφαγείο… Οι άντρες τον αιματοκύλησαν δεν τον σεβάστηκαν και συνεχίζουν να τον καταστρέφουν.

Χορός γυναικών:

Ο άντρας των ονείρων μου

δεν υπάρχει γύρω μου,

μόνο τσακωμοί και θλίψη,

η αγάπη μού’χει λείψει

Κρόνος: Όχι, ο κόσμος εκπολιτίστηκε μόλις οι άντρες πήραν την εξουσία. Ανακαλύψαμε τις τέχνες, τα γράμματα, την φιλοσοφία, την αρχιτεκτονική. Εσείς οι γυναίκες απλά μεγαλώνετε τα παιδιά και είχατε περιορίσει την ζωή γύρω από τα ένστικτα και την αναπαραγωγή. (μάσκα οξυγόνου)

Ουρανός: Αγωγή; Να μην κάνει αγωγή. Να πάμε στα δικαστήρια. Διαζύγιο ρε! Τρελή!

Δίας: Σάραπ γκραντ φάδερ. (Στην Γαία) Μάι ντίαρ! Πάντα οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο και έχουν ευθύνη μεγάλη για αυτόν… Αρχίζοντας από εμάς τους Ολύμπιους θεούς. Μπορεί να είχαμε κάποτε την εξουσία, αλλά πάντα οι γυναίκες έκαναν κουμάντο και άλλαζαν τα πράγματα. Έτσι έκανες και εσύ με τον Κρόνο και εξοστράκισες τον Ουρανό και εγώ κάποτε ζήτησα την βοήθειά σου, από εσένα και τη Ρέα και μου την δώσατε. Η Δήμητρα η θεά και εσύ η Γαία διοικήσατε για αιώνες και μην μου το αρνηθείς. Έτσι ήρθαν οι μεγάλες αλλαγές στις κοινωνίες… Από τις γυναίκες… Οι γυναίκες είναι σε μεγάλο βαθμό και αυτές υπεύθυνες για τον κόσμο. Για έναν κόσμο που έγινε σφαγείο όπως λες.

Κρόνος: Μίλησες και μια φορά σωστά προδότη.

Ουρανός: Μην σας τουμπάρει και χάσουμε την περιουσία. Είναι ικανή για όλα αυτή!

Γαία: Δεν είναι έτσι Δία….

Δίας: (εκνευρίζεται) Τζαστ α μόμεντ, πλιζ γκραντ μάδερ

Κρόνος: Θα κόψεις τα σανσκριτικά για να συνεννοηθούμε, ματαιόδοξε;

Διόνυσος: Ακόμα και όταν οι άνθρωποι άντρες πήραν την εξουσία από τις γυναίκες, η μητριαρχία υπόγεια κυβερνούσε. Η Κλυταιμνήστρα σκοτώνει τον Αγαμέμνονα και βάζει στον θρόνο τον Αίγισθο. Οι Ερινύες θηλυκά είναι και κυνηγάνε συχνά τους άντρες. Οι αμαζόνες κυβερνούσαν τις φυλές τους. Η Πηνελόπη για είκοσι χρόνια την Ιθάκη. Η Κίρκη το ίδιο, η Καλυψώ… Δίας: Σωστά! Στην Σπάρτη κυριάρχησε η γυναικοκρατία και όταν οι Σπαρτιάτες πολεμούσαν, πίσω ουσιαστικά κουμάντο έκαναν οι γυναίκες. Ρωτήστε τη Μαινάδα από κει είναι και γνωρίζει.

Μαινάδα: Σεβάσμιε Δία, δεν είμαι Σπαρτιάτισσα, Μεσσήνια είμαι και γνωρίζω καλά μόνο από τρίφυλλα και τέτοια γλέντια.

Κρόνος: Και ξέκωλο και χασισορούφα. Που κατάντησες Διόνυσε εγγονέ μου.

Δίας: (εκνευρισμένος) Σαράπ!!! Δεν τελείωσα.

Κρόνος: Σκασίλα μας και γιατί πρέπει να τελειώσεις; Είμαι παλαιότερος, έχω την εξουσία και σε διακόπτω όποτε γουστάρω.

Ουρανός: Το άκουσα αυτό μίασμα Κρόνε! Εγώ είμαι παλιότερος… Εγώ θα διευθύνω αυτή την κουβέντα τέρας!

Κρόνος: Αποκλείεται! Σίχαμα!

Δίας: Βουλώστε το επιτέλους… άλλο είναι το θέμα μας… Εγώ θα ορίσω την κουβέντα ως ο τελευταίος αρχηγός των θεών.

Κρόνος: Δεν σφάξανε ρεζίλι της ροκ. Ξεφτίλισες το κύρος των θεών.

Ουρανός: Το των τρελών; Τρελοί είστε και φαίνεστε και οι δυο σας.

Δίας: Μάδερ φάκερ!

Γαία: Θεοί ηρεμήστε…. Παρακαλώ. Δώστε μου εμένα την προεδρία αυτού του οικογενειακού συμβουλίου.

Κρόνος: Αποκλείεται μια γυναίκα να προεδρεύει!

Γαία: Τι φοβάστε; Εσείς βγάζετε τα μάτια σας… Την προεδρία ζητάω για να συνεννοηθούμε, όχι την περιουσία.

(Όλοι κοιτάζονται μεταξύ τους-Συνενόηση με ακαταλαβίστικες λέξεις /αρλούμπα)

Γανυμήδης (περιπαιχτικά): φουρτουνιασμένη θάλασσα μπορείς να ταξιδέψεις μα τη γυναίκα πρόεδρο δύσκολα θα παλέψεις .

Δίας: (εκνευρισμένος) Φάκ! Ωραία, την έχεις την προεδρία… Αφήστε την να καθορίσει την κουβέντα μας μπας και βγάλουμε κάποια άκρη.

(Ακούγονται κεραυνοί και βροντές…Οι άλλοι συμφωνούν σιωπώντας)

Δικηγόρος: (ξεψυχισμένα) Συγνώμη δεν αισθάνομαι καλά, θέλω να πάρω λίγο αέρα και επιστρέφω…

(Παραπατάει, πέφτει. Τρέχουν ο Διόνυσος μαζί με την Μαινάδα και τον βοηθούν, βγαίνοντας και οι τρεις από την σκηνή)

Ουρανός: Που βρήκατε αυτό το χέστη δικηγόρο, ξαναλυποθύμισε η μισοριξιά….

Κρόνος: Ακου μια γυναίκα να προεδρεύει! Αίσχος!

Γαία: Γιε μου Κρόνε…. Προσπάθησα να σε μεγαλώσω με σύνεση και με αίσθημα δικαιοσύνης και νόμιζα ότι τα είχα καταφέρει… Έτσι σε βοήθησα να πάρεις την εξουσία από τον άνομο και βάρβαρο πατέρα σου. Ήλπιζα ότι ο κόσμος θα άλλαζε… Φαινόσουν σοφός και μετρημένος… όμως απέδειξες και εσύ πως οι θρόνοι αλλάζουν ανθρώπους και θεούς και για να τους κρατήσουν πέφτουν σε βάρβαρες πράξεις… Έγινες και εσύ άλλος ένας άντρας θεός που αιματοκύλησε τον κόσμο. Φυσικά όχι στην συχνότητα του πατέρα σου αλλά πλησίασες αρκετά.

Δίας: Εσύ τον μεγάλωσες έτσι μάι ντίαρ. Εσύ τον ανέθρεψες, άρα ποιος έχει την ευθύνη; Κατάλαβες τώρα γιατί υποστηρίζω ότι οι γυναίκες δεν είστε αθώες όσο θέλετε να δείχνετε.

Κρόνος: Ξεχνάς φαίνεται τις αλλαγές που έφερα και καλυτέρεψα τον κόσμο… Μήπως πρέπει να στις θυμίσω;

Γαία: Όχι τώρα… Γνωρίζω ότι έκανες και καλά, δεν το αρνούμαι, όμως περίμενα σα μάνα πολύ πιο δίκαια και σοφότερα από σένα. Η μάνα πάντα προσπαθεί το γιο να τον αναθρέψει με σεβασμό και καλοσύνη.

Ουρανός: Μας κάνεις μαθήματα δικαιοσύνης και ηθικής, εσύ που εκμεταλλεύτηκες εμένα, χρησιμοποίησες βία εναντίον μου και με υπόγειο τρόπο μου πήρες την εξουσία και μ’ άφησες ευνουχισμένο; Εσύ που συμφώνησες να με αφαλοκόψει ο τρισκατάρατος γιος σου;

Και αυτό να μην είχε γίνει, γρήγορα θα έφευγα από κοντά σου. Ο γάμος μας ήταν τελειωμένος. Αιώνες είχες να με ακουμπήσεις. Και γύριζες με άλλες μην το ξεχνάς!

Ουρανός: Γιαυτό μου τάκοψες από ζήλεια;

Γαία: Ήμασταν σύζυγοι χωρίς σεξ!

Ουρανός: Έτσι είναι το φυσιολογικό μετά από χρόνια γάμου τα ζευγάρια συνήθως δεν κάνουν σεξ.

Γανυμήδης: Ζήτημα είναι και αν αγαπιούνται.

Ουρανός: Αγαπιούνται δεν αγαπιούνται πρέπει να μένουν μαζί.

Γανυμήδης: Και να πηδιούνται κρυφά με άλλους…

Ουρανός: Έστω και έτσι, αλλά να είναι μαζί!

Γαία: Όταν οι άνθρωποι και οι Θεοί πια δεν αγαπιούνται, τότε να χωρίζουν. Να ερωτευτούν ξανά νέα πρόσωπα, να πλαγιάσουν σε άλλα κρεβάτια χωρίς τύψεις, ελεύθεροι από σαρκοφάγες συμβάσεις.

Αυτό είναι για μένα το σωστό.

Ουρανός: Τον κακό σου τον καιρό! Μόνο όταν παραμένουν μαζί, είναι ευλογημένα τα ζευγάρια!

Γανυμήδης: Ευλογημένα ζευγάρια χωρίς καύλες όμως.

Ουρανός: Ευλογημένα τα ζευγάρια που είναι πολλά χρόνια μαζί,

ευλογημένη και η βαρεμάρα τους. Όσο για τον έρωτα αυτός τελειώνει γρήγορα για όλους. Ευλογημένη η αντοχή των ευλογημένων ζευγαριών.

Χορός αντρών:

Ευλογημένες οι γυναίκες αυτές,

που δεν γυρεύουν ξένες ηδονές.

Που ζουν στους γάμους από συνήθεια

όχι στου έρωτα τα παραμύθια

στην σιγουριά της ανίας τους

της ευλογημένης δυστυχία τους.

Χορός γυναικών:

Ευλογημένη ηδονή Αγία,

Όταν δεν έχεις καμία βια

Μέσα και έξω από το σπίτι

και στο γυναικονίτη.

Χωρίς έσένα το κορμί θα λιώσει

ο κόσμος θα είχε τελειώσει.

Ευλογημένη ηδονή Αγία

Που σκοτώνεις την ανία.

(Μπαίνουν στην σκηνή ο Διόνυσος η Μενάδα και ο δικηγόρος που φαίνεται καλύτερα)

Γανυμήδης: Αυτή είναι η δύναμη…. έτσι είναι, έτσι.

Ουρανός: Να την φας και να σου φέξει!

Γανυμήδης: Από το στόμα σου και στων θεών το αυτί!

Χορός αντρών: (τραγουδάνε οπερέτα)

Ελάχιστα σώματα πια ποθώ.

Ω! τι ελευθερία…τι ελευθερία

Και από κόλπα σεξουαλικά

απλώς τα βασικά.

Ω! τι ελευθερία…τι ελευθερία

Πια δεν φαντασιώνομαι πολλά.

Μια μέρα θα βρεθώ χωρίς καμιά επιθυμία…

Ω! Τι ελευθερία, τι ελευθερία

Χορός γυναικών:

Ευλογημένη ηδονή Αγία,

Τι ελευθερία, τι ελευθερία…

Μέσα και έξω από το σπίτι

και στο γυναικονίτη.

Ευλογημένη ηδονή Αγία,

Τι ελευθερία, τι ελευθερία…

Γανυμήδης: Όλα αρχίζουν από την Αγία καύλα...

Κρόνος: (μουτζώνει ) Πάρτα μωρή λουλού! Ο νου σου στην βρωμιά!

Γανυμήδης: Το σεξ είναι βρώμικο, μόνο αν είσαι άπλυτος!

Ουρανός: Εμείς κάποτε όταν κάναμε σεξ ήμασταν κύριοι!

Γανυμήδης; Καλέ πόσο κύριος μπορεί να είσαι με το πουλί στο χέρι;

Μαινάδα: Στο κάτω κόσμο οι πεθαμένοι κάνουν σεξ;

Γανυμήδης; Θα απαγορεύεται καλέ, θα θεωρείτε νεκροφιλία! (γελάνε)

Διονυσος: Σκάστε επιτέλους με τις σεξουαλικές σας μαλακίες, με πρήξατε!

Μαιναδα: Ο Διόνυσος ο θεός της γονιμότητας, δεν θέλει να μιλάμε για σέξ . Δεν πάει καλά ο κόσμος!

(Η Γαία γυρίζει προς τον Διόνυσο)

Διόνυσος: Σκασμός! Άλλο μας απασχολεί… και ξέρετε ποιο.

Να βρούμε μια άκρη λοιπόν για να λυθεί και το πρόβλημά μας. Θα συμφωνήσεις μεγάλη μητέρα Γαία ώστε να υπογράψεις να τελειώνουμε;

Γαία: Μα πώς μετά από όλα τούτα να προδικάζεις το αποτέλεσμα;

Διόνυσος: Σωστά και σοφά όσα είπες από τη μεριά σου για τις γυναίκες, αλλά άκουσες και τις γνώμες των θεών… Νομίζω πως υπερισχύουν… Τουλάχιστον αριθμητικά.

Γαία: Θα δεχτώ το όποιο αποτέλεσμα και έπειτα θα υπογράψω Διόνυσε, αν πρώτα ψηφίσουμε.

Ουρανός: Να ψοφήσουμε; Ψόφος και χλέμπα σε σένα παλαβή.

Διόνυσος: (έκπληκτος) Μα και πάλι θα μειοψηφήσεις. Οι θεοί θα είναι εναντίον της γνώμης σου.

Γαία: Μα δεν θα ψηφίσουν μόνο οι θεοί Διόνυσε, αλλά όλοι οι παραβρισκόμενοι σε αυτή τη συζήτηση. (κοιτάζονται)

Κρόνος: Μα αυτό είναι ανήκουστο… Ίδια η ψήφος των θεών και των ανθρώπων;

Δίας: Είναι ένα θέμα που αφορά αποκλειστικά μόνο εμάς τους πέντε… Οι υπόλοιποι τι δουλειά έχουν;

Γαία: Και βέβαια έχουν. Λίγο πολύ είναι εμπλεκόμενοι σ’ αυτή την ιστορία. Θέλουμε τη γνώμη τους. Ο δικηγόρος είναι αυτός που θα πείσει τους μετόχους της τράπεζας για το δάνειο. Ο Γανυμήδης, αιώνες τώρα σας υπηρετεί και σας φροντίζει και είναι και προστατευόμενος του Δία. Η Μαινάδα πιστή σύντροφος και συμβουλάτορας του Διόνυσου.

(Σιωπή. Κοιτάζονται όλοι μεταξύ τους)

Γαία: Εκτός και δεν αναγνωρίζεται την αξία τους ή δεν εμπιστεύεστε τους συνεργάτες και συντρόφους σας και τους θεωρείται παρακατιανούς.

(Η Μαινάδα κοιτάζει τον Διόνυσο και ο Γανυμήδης τον Δία. Ο Δικηγόρος δεν μιλά)

Γαία: Τι φοβάσαι Δία;

Δίας: Φοβάμαι; Ποτέ δεν φοβήθηκα κανέναν. Έχουν κρίση ο Γανυμήδης, η Μαινάδα και ο δικηγόρος και θα ψηφίσουν αυτό που πρέπει. Των θεών τη βούληση. Να ψηφίσουν. Συμφωνώ… εμπρός λοιπόν!

Γαία: Μια στιγμή Δία… Εμένα ορίσατε ως πρόεδρο σ’αυτή την διαδικασία. Ας κάνουμε τα πράγματα σωστά και όπως πρέπει. Λοιπόν… Μετά από όλη αυτή την συζήτηση να πάρουμε θέση στο ερώτημα:

Ποια είναι καλύτερη εξουσία; Των αντρών ή των γυναικών;

Αν αποφασιστεί πως η εξουσία των αντρών διοικεί πιο σωστά τον κόσμο θα υπογράψω να αποφασίσουν οι άντρες θεοί για την κοινή μας περιουσία. Αν αποφασίσετε πως η εξουσία των γυναικών διοικεί καλύτερα τον κόσμο, τότε υπογράφεται εσείς οι θεοί να διαχειριστώ εγώ η Γαία την κοινή μας περιουσία. Συμφωνείται; (Κοιτάζονται οι θεοί μεταξύ τους-Συνενόηση με ακαταλαβίστικες λέξεις /αρλούμπα)

Κρόνος: Ας είναι να τελειώνουμε. Δεν έχεις καμία ελπίδα έτσι και αλλιώς.

Ουρανός: Εγώ δεν σε εμπιστεύομαι ξετσίπωτη.

Δίας:Ας ψηφίσουμε… why we stare each other?

Γαία: Πόσοι και πόσες συμφωνούν με την άποψη των αντρών θεών; Σηκώστε τα χέρια σας.

(Σηκώνουν αμέσως τα χέρια ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Διόνυσος. Οι θεοί κοιτάζουν έκπληκτοι τους υπόλοιπους)

(Μουσική-τραγούδι)

Δίας: (οργισμένος) Γανυμήδη;

Διόνυσος: (έκπληκτος) Μαινάδα;

Κρόνος: Χασοδίκη…. Μας πουλάς;

Γαία: Σιωπή! Δεν τελείωσε η διαδικασία. Ποιος συμφωνεί με την πρόταση την δική μου που εκπροσωπεί τις γυναίκες;

(Σηκώνει αμέσως το χέρι η Γαία, θαρρετά η Μαινάδα, κωμικά ο Γανυμήδης και δειλά-δειλά ο δικηγόρος)

Κρόνος: Ανήκουστο!

Δίας: Τρομερό! May God!

Ουρανός: Σας το είπα θα μας τη φέρει η πρόστυχη. (μάσκα οξυγόνου)

Διόνυσος: Και τώρα; Τι γίνεται; Τέσσερις ψήφοι από τη μια πλευρά και τέσσερις από την άλλη…

Γαία: Ισοψηφία.

Διόνυσος: Πάλι σε αδιέξοδο δηλαδή…

Γαία: Όχι, η ψήφος της προέδρου της διαδικασίας μετράει διπλή σε περίπτωση ισοψηφίας… Έτσι γίνεται πάντα.

Κρόνος: Ποιος το λέει αυτό;

Ουρανός: Τι λες ρε παλαβή;

Γαία: Έτσι έκανε ο Δίας σε αποφάσεις που ισοψηφούσαν… και ανάμεσα στους θεούς, αλλά και έτσι όριζε πολλές φορές και στις κοινωνίες των ανθρώπων…

Κρόνος: Όχι! Αυτό δεν συνέβαινε όλες τις φορές… Δεν ήταν νόμος…. Οπότε συνέβη, συνέβη κάτω από ειδικές συνθήκες. Δεν το δέχομαι!

Ουρανός: Ούτε εγώ!

Διόνυσος: (χαιρέκακα) Μια από τα ίδια καταφέρατε και εσείς οι γυναίκες! Ιδού το αποτέλεσμα.

Δίας: (οργισμένος) Να δοθούν εξηγήσεις από τους τρεις σας! Γανυμήδη! Μαινάδα! Δικηγόρε! Μιλήστε!

(Τον προλαβαίνει η Γαία)

Γαία: Μετρίασε την οργή σου Δία… Να μιλήσω εγώ πρώτη πριν μιλήσουν εκείνοι, γιατί εγώ ευθύνομαι καλώς ή κακώς που κράτησαν τέτοια στάση. Εγώ τους έπεισα.

Κρόνος: Δηλαδή όλο τούτο εδώ που συνέβηκε ήταν προμελετημένο; Μας παρέσυρες σε μια παγίδα;

Ουρανός: Γίδα… Καλά τα λες γίδα είναι! Κατσίκα! Μπεεε! Σας το είπα να την προσέχουμε. Δεν ακούγατε εσείς.

Γαία: Χρόνια πολλά τώρα αυτή η μεταξύ σας φιλονικία, το μίσος, η διχόνοια δεν έβγαζε πουθενά. Αμέτρητες οι προσπάθειες του Διόνυσου να σας συνετίσει. Ποτέ δεν θέλατε να τα βρείτε και η κατάσταση με την κοινή μας περιουσία και ταυτόχρονα με την κοινή μας μοίρα έφτανε στο απροχώρητο. Έπειτα και από τις μυστικές υπόγειες συμφωνίες του Ουρανού με τον Δία και του Κρόνου με τον Διόνυσο (μην ρωτήσετε πως τις πληροφορήθηκα) έπρεπε να λάβω δράση. Τότε αποφάσισα και μίλησα με εκείνους που μπορούσαν να σας επηρεάσουν. Με κάθε έναν χωριστά. Τους ανθρώπους που είχατε δίπλα σας και αφού τους ανέλυσα το σοβαρό της κατάστασης τους όρκισα να μην σας πουν τίποτα. Κατέστρωσα το σχέδιό μου και επινόησα την διαδικασία της ψηφοφορίας και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Γανυμήδης: Η θεά Γαία ήταν η τελευταία μας ελπίδα. Δεν πρόκειται περί προδοσίας στο πρόσωπό σου Δία, πρόκειται περί σωτηρίας… Εγώ σας ζω αιώνες τώρα και τους τρεις σας από κοντά, σας υπηρετώ επειδή το θέλω και επειδή αγάπησα τη γενιά των θεών και εσένα Δία. Όμως η αγάπη δεν με τυφλώνει για να δω το συμφέρον το δικό σας και όλων μας. Βαρέθηκα πια τους τσακωμούς και τα καμώματά σας.

Γαία: Δεν αντέχω έναν κόσμο που οι ανήθικοι και διεστραμμένοι είναι τα εκλεκτά παιδιά της μοίρας. Μοιάζει σα να τους αγαπάτε εσείς οι θεοί και να τους δίνετε απλόχερα αγαθά. Το καλό και το κακό να το έχουν όλο δικό τους!

( Μουσική- Μπαίνει ο χορός των γυναικών)

Χορός γυναικών: Το κοιμισμένο σκοτάδι είναι εκείνο, που πάντα επιζεί άνετα και χωρίς κόπο. Είναι που πάντα επιζεί, η βλακεία, ο πόλεμος, η αδικία. Είναι που η εξουσία των αντρών στηρίζει τους ανήθικους και διεστραμμένους. Είναι που το στόμα της ύαινας καταβροχθίζει το Λόγο.

Γανυμήδης: Ναι! Είναι που πρώτα πεθαίνει η Νέμεσις και μετά η Ύβρις. Κρίνε με λοιπόν τώρα, όπως θέλεις Δία.

Ουρανός: Εσύ μωρή λουλού τα φταις για όλα και ο Δίας που διάλεξε για σύντροφο μια αρσενικοθήλυκη σουπιά!

Δίας: Σκασμός! (κοιτάζει την Μαινάδα)

Μαινάδα: Συμφωνώ με κάθε λέξη του Γανυμήδη και της Γαίας. Έπειτα για σένα το έκανα Διόνυσε, καθώς έβλεπα ότι όχι μόνο δεν μπορούσες να συνετίσεις τους θεούς, αλλά έχασες ταυτόχρονα μαζί με τούτο το πρόβλημα και την χαρά της ζωής. Κοίτα πως έγινες… Από Διόνυσος της χαράς κατάντησες θεός της ανησυχίας. Δεν σ’ αναγνωρίζω πια. Συγχώραμε έπρεπε να βρεθεί μια λύση.

Δίας: Εσύ δικηγόρε;

Κρόνος: Χασοδίκη μας πούλησες!

Ουρανός: Προτού τον θυσιάσουμε να τον πηδήξει πρώτα κάποιος. Θα το έκανα εγώ αν μπορούσα κερατά.

Δικηγόρος: Μην τα βάζετε μαζί μου… Από τότε που σας ξέρω και που δεν έχουμε κάνει καμιά πρόοδο πάνω σε αυτό το ζήτημα.. (βγάζει ένα χαρτί). Δέχτηκα την συμφωνία μαζί σας επειδή πρώτα είχε προηγηθεί ειδική εγγύηση και συμφωνία με τη Γαία. Δεν μου είπε βέβαια πως ήσασταν οι… Θεοί, (δεν θα το πίστευα άλλωστε) αλλά μια τρελή, πλούσια, αριστοκρατική οικογένεια. Μόνο σ’ αυτήν πια είχα εμπιστοσύνη ώστε να πείσω την τράπεζα για την χρηματοδότηση. Η Γαία κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη μου και κατάστρωσε το σχέδιό της με την ψηφοφορία. Της υποσχέθηκα ότι δεν θα έλεγα σε κανέναν τίποτα. Αυτό και μόνο φανερώνει την εξυπνάδα και την καπατσοσύνη της, κάτι που δεν είχατε εσείς. Συγχωρέστε με, αλλά η Γαία μόνο κρατάει την λύση του προβλήματος. Θα πρέπει να διοικήσει την εταιρία και να κυβερνήσει. Για το συμφέρον όλων μας.

(Κοιτάζονται όλοι)

Ουρανός: Προδοσία! Μην το δεχτείς Δία! (μάσκα οξυγόνου)

Κρόνος: Γυναικεία κουτοπονηριά! Να κηρύξουμε πόλεμο!

Ουρανός: Μόνο με αίμα θα ξεπλύνουμε την ντροπή!

Μόνο με αίμα αλλάζει ο κόσμος!

Γαία: Όσο χύνεται το αίμα μας, δεν αλλάζει ο κόσμος, κι ας λέτε.

Ξαναγυρίζει πίσω στη μυρωδιά του χάους.

Στις γενιές των Ατρειδών, της Μήδειας και της Κλυταιμνήστρας.

Το αίμα ξυπνάει τη δίψα των Τιτάνων για εκδίκηση.

Βάζει στον θρόνο την τρέλα, και ο Λόγος ο Μέγας Απών.

Οι πολιτείες των ανθρώπων δεν αλλάζουν με αίμα,

κι ας φαίνεται έτσι...

Χορός γυναικών: Λαέ της Γης.

Τα εκατομμύρια των νεκρών που σφαγιάστηκαν

θα ζητήσουν δικαιοσύνη από τον κόσμο των ζωντανών.

Θα δυστυχήσουν τις επόμενες γενιές

και αυτές δεν θα γνωρίζουν την αιτία της δυστυχίας τους,

θα δυστυχήσουν τα παιδιά σας

και αυτά θα ψάχνουν ξανά ψυχοπαθείς ηγέτες.

Γαία: Οι Θεοί θα αυτοεξοριστούν στη σιωπή, στις πολιτείες και στις ψυχές να βγουν οι τιτάνες για να σου επιβάλουν την τάξη.

Δίας: Μας πήρες τα σώβρακα γκραντ μαδερ! (σηκώνεται) Δις ιζ Σπάρτα (γελάει) Νο Σπάρτα… Δις ιζ ε Γαία (την κοιτάζει) Γιατί γύρισες; Έχεις μια τόσο ωραία ζωή με τον Άττι. Τι σε έκανε να έρθεις και να ασχοληθείς με τα παλιά προβλήματα των θεών; Θέλω να μάθω, μίλησέ μου.

Γαία: Κάποια στιγμή Δία ,έρχεται στην ζωή ανθρώπων και θεών η ανία. Όσα και αν έζησες, όλα όσα και αν έκανες, παιδιά, σπίτια, περιουσίες, στολίσματα και λούσα. Έστω και αν έζησες παλαιούς έρωτες και τώρα είσαι σε νέους, έστω και αν είσαι αρχόντισσα του κόσμου έρχεται ένα τέλμα. Έστω και αν όλος ο κόσμος γίνει δικός σου. Αν γεύτηκες εξουσίες, αγάπες και δυνατούς έρωτες, δόξες και ξεφαντώματα, σεξουαλικά παραστρατήματα και ηδονές… Κάποια στιγμή σε επισκέπτεται η ανία. Η ζωή η ίδια στην γεννάει. Είτε είσαι θνητός, είτε είσαι θεός, αυτή είναι ανώτερη από σένα… Γιατί είναι μέρος της ύπαρξής σου… Έρχεται η μέρα που τα βαριέσαι όλα και έτσι μοιάζεις έρημη ψυχή στον κόσμο που περιπλανώμενη ψάχνει ένα νόημα.

Χορός γυναικών: Γιατί το νόημα πια δεν κρύβεται στα δικά σου προσωπικά σχέδια, στις προσωπικές σου νίκες και αποκτήματα, όχι, αυτά κάποτε παύουν να σε ικανοποιούν, φαίνονται μικρά, εγωιστικά και ανώφελα.

Βέβαια τέτοια συναισθήματα νιώθεις, αν ποτέ σωθείς από την λύσσα της πείνας για περισσότερα. Τότε ίσως πραγματικά να ωριμάζεις και αφού κανένας σκοπός ιδιοτελούς συμφέροντος δεν σου γεμίζει τα κενά της ψυχής σου, ψάχνεις έναν σκοπό ανώτερο από τις επιθυμίες και τα θέλω σου.

Ένα σκοπό ανώτερο από σένα… Μόνο τότε υπάρχει μια περίπτωση να σταματήσεις την αρρώστια της ματαιότητας και της ανίας.

Γαία: Έναν τέτοιο σκοπό βρήκα και εγώ για να αντέχω στον κόσμο…

Ο σκοπός μου πια είναι να σώσω τον κόσμο. Να δημιουργήσω τις συνθήκες έτσι ώστε να συνεχίσει να υπάρχει, όσο μάταιος, παράλογος, σκληρός και αβυσσαλέος μοιάζει…

Όσο τρομοκρατικός και να ‘ναι, πάντα θα είναι άπειρα όμορφος, εκστατικός, παράξενος, μυστήριος, χαοτικός ακόμα και για μας τους θεούς, ακόμα και για μένα που είμαι η πρωταρχική μητέρα θεών και ανθρώπων. Σώζοντας τον ανθρώπινο κόσμο σώζω και τον εαυτό μου. Αφού ένα μέρος μου είναι και ανθρώπινο. Θεός και άνθρωπος μαζί. Έτσι ο κόσμος, εσείς και εγώ να σωθούμε από την αβυσσαλέα ανία του τίποτα…

Ο κόσμος αυτός πρέπει να σωθεί και εγώ πια αυτό προσπαθώ με όλη μου την ψυχή που μου απόμεινε… Άφησε με να σώσω τον κόσμο Δία γιατί σώζοντας τον γήινο κόσμο, σώζω και τον θεϊκό κόσμο.

(Όλοι κοιτάζονται εκστασιασμένοι. Ο Δίας όρθιος χτυπάει παλαμάκια)

Δίας: Ψηφίζω την Γαία! Αυτή να διοικήσει. Να πάρει αποφάσεις για την περιουσία μας και τον κόσμο. Η μητριαρχία επιστρέφει!

(Χειροκροτούν ενθουσιασμένοι Μαινάδα και Γανυμήδης. Ο Δίας εκτινάζει τα χέρια του, πέφτουν κεραυνοί, αστραπές, βροντές. Παίρνει τα συμβόλαια από τον δικηγόρο και πιέζει τον Ουρανό και τον Κρόνο να υπογράψουν. Υπογράφει και αυτός μαζί με τον Διόνυσο. Τα δίνει έπειτα στην Γαία.

Ακούγεται μουσική, σκληρό ροκ. Ο Γανυμήδης αρχίζει έξαλλος να χορεύει… το ίδιο και η Μαινάδα με μανία. Παρασύρουν τον δικηγόρο που χορεύει στην αρχή δειλά και έπειτα αστεία. Στον χορό μπαίνει η Γαία.)

Ουρανός: (σηκώνεται) Αίσχος! Μας νίκησε μια γυναίκα! Η χειρότερη! Η γυναίκα μου! Η τεκνατζού από την γκλαβάη! Αίσχος! Φεύγω! Σαν τον κώλο σας τον κάνατε τον κόσμο! Διόνυσεε! πήγαινε στο δωμάτιο μου, γιατί περιμένω και ένα τηλέφωνο από το γιατρό.

Διόνυσος: Από τον καρδιολόγο;

Ουρανός: Όχι από έναν πλαστικό χειρούργο… Πάμε είπα!

(Περπατάει… πέφτει. Ο Διόνυσος τον μαζεύει και τον βοηθάει να φύγει, ενώ ο Ουρανός συνεχίζει να βρίζει. Φεύγουν από τη σκηνή. Οι άλλοι συνεχίζουν να χορεύουν ενώ ο Κρόνος πλησιάζει τον Δία που τώρα μπεκροπίνει μόνος του)

Κρόνος: Πανάθεμά σε Δία! Θα την αφήσουμε να διοικήσει; Η εξουσία των αντρών θα κατακτηθεί από γυναίκες και από αρσενικοθύληκους; Αυτή θα φέρει μηχανές να μας εξουσιάσουν…. Θα γεννήσει και άλλα όντα, ίσως και τέρατα. Το έχει ξανακάνει… πια δεν θα γνωρίζουμε ποιος θα κυβερνάει τον κόσμο! (μάσκα οξυγόνου)

Δίας: Άστηνε να κυβερνήσει για λίγο καιρό… Μόλις πάρουμε το δάνειο και δοθεί μια παράταση ζωής στην περιουσία μας και στον κόσμο θα ξαναπάρουμε πάλι την εξουσία… Δεν θα τα καταφέρει χωρίς τη βοήθειά μας (με νόημα) Δεν πρέπει να τα καταφέρει. Οι άντρες θα ξαναγυρίσουν σύντομα. Η πατριαρχία θα ξανάρθει! Έχω ένα σχέδιο… άι χάβεν πλαν! Δεν είναι της ώρας όμως. Άιλ μπι μπακ!

Κρόνος: Μην μου μιλάς σανσκριτικά σου έχω πει! Κοίτα μόνο να ξαναπάρουμε την εξουσία.

Δίας: Ι αμ δε κινγ οφ δε γουόρλντ φάδερ.

Κρόνος: Παπάρια!!! (φεύγει εκνευρισμένος από τη σκηνή)

(Ο Δίας συμμετέχει στο γλέντι… χορεύει με τον Γανυμήδη, την Μαινάδα, τη Γαία, το δικηγόρο, Ακούγονται άξαφνα φωνές από μέσα- χαμηλώνει η μουσική)

Φωνή Ουρανού: Αχαΐρευτε παπαροκόφτη!

Φωνή Κρόνου: Τιποτένιε κερατά, κωλόγερε !

Φωνή Διόνυσου: Παρακαλώ και τους δυο σας σταματήστε!

(Βγαίνουν στην σκηνή τρέχοντας ο Ουρανός κυνηγάει τον κρόνο με μια γκλίτσα! Πίσω τους ο Διόνυσος προσπαθεί να τους χωρίσει… Ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο του Ουρανού)

Ουρανός: Ναι… (χαρούμενα) αλήθεια γιατρέ μου; Τί; Σε μια εβδομάδα μπαίνω χειρουργείο;΄Το μόσχευμα να είναι μεγάλο γιατρέ μου. Τουλάχιστον 40 πόντους!

(Οι υπόλοιποι γελάνε- συνεχίσουν να χορεύουν).

Γανυμήδης: Ζήτω η Αρχαία, Αγία καύλα της ζωής!

(ΟΔίας αρχίζει να κάνει στριπτίζ. Πετάει τα δερμάτινα ρούχα του. Από μέσα φοράει ένα ροζ καλτσόν και φούξια φανελάκι).

Δίας: (όρθιος φωνάζει) Αει αμ δε κινγ οφ δε γουόρλντ..Είμαι ο βασιλιάς του Κόσμου! Θα αφανίσω ξανά το γένος των ανθρώπων, όταν οι άνθρωποι χάσουν την αθωότητα του παιδιού και γεννιούνται με άσπρους κροτάφους!

Γαία: Αει αμ δε κουίν οφ δε γουόρλντ..Είμαι η βασίλισσα του Κόσμου! Θα στηρίξω το ανθρώπινο γένος, έστω και αν μείνουν ελάχιστοι δίκαιοί και καλοί στην Γη!

( Κοιτάζονται έντονα και αναμετριούνται μέσα από τα γέλια των υπολοίπων, ενώ ο Ουρανός και ο Κρόνος συνεχίζουν να ανταλλάσσουν μαγκουριές ).

ΧΟΡΌς ΓΥΝΑΙΚΏΝ

Τις κλάψες όλοι ας αφήσουμε,

και όμορφα τώρα ας ζήσουμε.

Τις ψευδαισθήσεις της σκόνης γεύσου,

τώρα που μπορείς γέλα, ονειρέψου.

Αναγέννησε τον κόσμο με ελπίδα,

ο φόβος, η στεναχώρια είναι παγίδα.

Γανυμήδης : Όλοι είμαστε αιώνιοι εραστές της Ασημαντικότητάς μας.

Αναδυόμενες τρεμουλιαστές φυσαλίδες μιας μάταιης Άνοιξης,

έτοιμες να σκάσουν.

{Ο Ουρανός τρέχοντας με ανοιχτά πόδια στην σκηνή φωνάζοντας)

Ουρανός: Τώρα που θα κάνω πλαστική και θα αποκτήσω ούμπαλα θα σας πηδήξω όλους! Θέλω την παλιά μου εξουσία ρε! Την εξουσία μου!

ΧΟΡΌς ΓΥΝΑΙΚΏΝ / ΧΟΡΌς ΑΝΤΡΏΝ

Τις ψευδαισθήσεις της σκόνης γεύσου,

σήμερα μπορείς γέλα, ονειρέψου.

Κάθε φορά που χαίρεσαι ακόμα,

η αγάπη σε φυλάει μες στο στόμα.

Τις κλάψες όλοι ας αφήσουμε,

και όμορφα τώρα ας ζήσουμε.

Γανυμήδης : ‘Ενα φύσημα αέρα είμαστε που περνάει στη στιγμή.

(Γελάνε όλοι -Μουσική – χορός – τραγούδι ροκ ).

(Σκοτάδι)

ΤΕΛΟΣ